myRSS by MyReadyWeb.com http://www.myreadyweb.com/ ข้อมูลล่าสุดของบทความ en-us ฟรี!! เว็บสำเร็จรูป สร้างเว็บ ทําเว็บ สร้างเว็บไซต์ ทําเว็บไซต์ รับทําเว็บไซต์ ทำเว็บ การสร้างเว็บไซต์ http://www.myreadyweb.com/ http://www.myreadyweb.com/images/front/logo-print.jpg 240 66 ทําเว็บ สร้างเว็บ ด้วยสุดยอดระบบ เว็บสำเร็จรูป การสร้างเว็บไซต์ ทําเว็บไซต์ จะเป็นเรื่องง่ายๆ ฟรี สร้างเว็บ ทำเว็บ สร้างเว็บไซต์ ที่ MyReadyWeb.com ศึกสายเลือด(รัชสมัยพระเจ้าบรมโกศ) http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6089.html <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 16px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/พระเจ้าบรมโกศ.jpg" style="width: 132px; height: 180px;" /><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-size: 18px;">&nbsp; ศึกสายเลือดรัชสมัยพระเจ้าบรมโกศ</span></span></span></span><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระบรมราชาที่ ๓</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระราชประวัติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีนั้น ที่ถือเป็นข้อยุติเรื่องแรกคือพระองค์ทรงพระราชสมภพเมื่อต้นแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ จะมีข้อโต้แย้งอยู่บ้างก็เฉพาะในเรื่องวันที่และเดือนเกิดเท่านั้น และเมื่อรัชสมัยของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเป็นปฐม เราจึงควรต้องรับทราบถึงความวุ่นวายของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ศึกสายเลือด</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในรัชสมัยของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศตั้งแต่ก่อนครองราชย์สมบัติจนสิ้นพระชนม์โดยละเอียด เพราะ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เหตุการณ์ต่างๆเหล่านี้</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จะเป็นตัวกำหนดเรื่องชาติกำเนิดของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้เป็นอย่างดี<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าฟ้าพร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">-</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระบรมราชาที่ ๓</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นพระอนุชาของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าฟ้าเพชร-</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ ๙<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และทั้งสองพระองค์เป็นพระราชโอรสของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พระเจ้าเสือ&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เป็นหลานปู่ของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พระเพทราชา&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ปฐมกบัตริย์แห่งราชวงค์&#39;บ้านพลูหลวง&#39; โดยเมื่อครั้ง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระเจ้าเสือ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จพระบิดาของเจ้าฟ้าเพชร-เจ้าฟ้าพร ได้สวรรคตลงนั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าฟ้าเพชร&#39;<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ได้ขึ้นเสวยราชย์สมบัติ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">จึงโปรดให้&#39;เจ้าฟ้าพร&#39;พระอนุชา เป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>วังหน้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และมีข้อตกลงว่า เมื่อสิ้นแผ่นดินพระเจ้าท้ายสระ กรมพระราชวังบวร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าฟ้าพร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>จะเสวยราชย์สมบัติสืบต่อจากพระเจ้าท้ายสระ</span></span></span><br /> &nbsp; <p><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; แต่เมื่อปลายรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระเกิดเปลี่ยนพระทัย จะมอบราชสมบัติให้พระราชโอรสพระองค์ใหญ่คือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้านเรนทร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">มีเจ้าฟ้าอภัยเป็นพระราชโอรสองค์ที่๒.และ.เจ้าฟ้าปรเมศร์ เป็นพระราชโอรสองค์ที่๓.<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่ทรงเห็นชอบด้วยเนื่องจากพระมหาอุปราช</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าฟ้าพร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก็ยังคงมีพระชนม์อยู่และทรงดำรงตำแหน่งที่</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรมพระราชวังบวรสถานมงคล สมควรมอบราชสมบัติตามข้อตกลงเดิม พระเจ้าอยู่หัวท้ายสระไม่ยินยอม</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> เจ้าฟ้านเรนทรจึงออกผนวช สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระจึงยกราชสมบัติให้เจ้าฟ้าอภัยโอรสองค์ที่๒.สืบราชสันตติวงศ์ต่อ แต่สมเด็จพระมหาอุปราชไม่ทรงยินยอมโดยทรงยืนยันว่าหากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระประสงค์จะให้พระราชโอรสของพระองค์สืบต่อราชสมบัติแห่ง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรุงศรีอยุธยาสมควรที่จะเป็น &ldquo;เจ้าฟ้านเรนทร&rdquo; พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่ทรงผนวชอยู่เท่านั้น</span> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;....ฝ่ายเจ้าฟ้ากรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ไม่ยอม ก็หาลาพระผนวชออกไม่ (*๑)&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สรุปคือ</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&ldquo;เจ้าฟ้านเรนทร&rdquo;ไม่ยอมเป็นกษัตริย์และไม่ยอมลาสิกขาบท</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ขณะที่ยังไม่มีข้อยุติและสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระทรงพระประชวรหนัก <span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เจ้าฟ้าอภัย</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>และ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เจ้าฟ้าปรเมศร์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>และขุนนางฝ่ายวังหลวงที่เกรงจะสูญเสียอำนาจได้จัดเตรียมกองทัพตั้งค่ายไว้หน้าวังเพื่อเตรียมที่จะรบกับ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรมพระราชวังบวรฯ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าฟ้าพร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เหตุการณ์ในครั้งนี้สร้างความไม่พอใจให้กับกรมพระราชวังบวรฯเป็นอย่างมากจึงนำไปสู่การเปิดศึกกลางเมืองระหว่างวังหน้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>อา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>และวังหลวง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หลาน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>หรือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ศึกสายเลือดครั้งที่๑.</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ขึ้น ฝ่ายวังหลวง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หลาน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>มีพระธนบุรีเป็นแม่ทัพผู้มีความสามารถรบชนะแม่ทัพฝ่ายวังหน้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>อา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>มาหลายคน ทัพวังหน้าระส่ำระสายอย่างหนักโดยกรมพระราชวังบวรฯแม่ทัพฝ่ายวังหน้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>อา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ก็เตรียมที่จะหลบหนีเพราะคิดว่าสู้ทัพฝ่ายวังหลวง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หลาน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ไม่ได้ ขณะนั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ขุนชำนาญชาญณรงค์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ทหารคนสนิทของ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เจ้าฟ้าพร<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(วังหน้า)</span>ได้อาสาออกรบกับพระธนบุรีแม่ทัพผู้เก่งกาจของฝ่ายวังหลวงและแจ้งแก่วังหน้าว่า..<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>...หากตนเองพ่ายแพ้ถึงตอนนั้นจะหนีก็ยังไม่สาย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๒)&#39;</span>ขุนชำนาญฯยอดนักรบของฝ่ายวังหน้าถือดาบสองมือขึ้นม้านำทหารออกรบกับพระธนบุรี พระธนบุรีก็หาเกรงกลัวไม่ จึงชักม้ามารบกับขุนชำนาญฯ รุกรบต่อตีกันเป็นสามารถท้ายที่สุดขุนชำนาญฯใช้ดาบสองมือฟันพระธนบุรีตายบนหลังม้า ทหารฝ่ายวังหน้าได้ใจจึงโห่ร้องต่อตีทัพวังหลวงที่กำลังเสียขวัญแตกพ่ายไปจนทุกทิศทาง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เจ้าฟ้าพร<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>วังหน้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>จึงเป็นฝ่ายชนะและเสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติทรงพระนามว่า</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระบรมราชาที่ ๓</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หลังจากนั้นพระองค์มีพระราชดำรัสให้นำตัว</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เจ้าฟ้าอภัย</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เจ้าฟ้าปรเมศร์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ไป</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ตามโบราณราชประเพณี </span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(0, 0, 255);">ลุศักราชได้ ๑๐๙๖&nbsp; ปีฉลู เบญจศก ณ เดือน ๕ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจึงกระทำการพิธีปราบดาภิเศก ณ พระที่นั่งวิมานรัตยาในพระราชวังบวรสถานฝ่ายหน้านั้นสืบต่อไป</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">จึงทรงพระกรุณาโปรดให้ขุนชำนาญชาญณรงค์เป็นเจ้าพระยาชำนาญบริรักษ์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ว่าที่โกษาธิบดี</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลวงจ่าแสนยากรเป็นเจ้าพระยาอภัยมนตรี ว่าที่จักรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมุหนาย</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระยาราชภักดีผู้ว่าที่ สมุหนายกเดิมนั้นว่าที่สมุหกลาโหม</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แล้วโปรดเกล้าให้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระพันวัสสาใหญ่เป็นกรมหลวงอภัยนุชิต ให้พระพันวัสสาน้อยเป็นกรมหลวงพิพิธมนตรี......<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๓)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ส่วนเจ้าฟ้านเรนทรพระราชโอรสของพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระที่มิยอมลาสิกขามาเป็นกษัตริย์นั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ดำรงเพศบรรพชิตตลอดมา </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจึงทรงสถาปนาให้</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ทรงกรม</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><em>กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>เจ้าพระฯ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span></em></span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; สำหรับพระพันวัสสาทั้งสองพระองค์นี้เป็นพี่น้องกันคือเป็นบุตรีของเจ้าพระยาบำเรอภูธรในรัชสมัย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&#39;พระเพทราชา&#39; มีพระมารดาเป็นเชื้อตระกูลพราหมณ์ชาวเมืองเพชรบุรี(บ้านสมอปรือ)โดยพระพันวัสสาใหญ่ทรงมีพระราชธิดา๖พระองค์ มีพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร&#39;หรือ&#39;กรมขุนเสนาพิทักษ์&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ส่วนพระพันวัสสาน้อยมีพระราชธิดา๖พระองค์และพระราชโอรส๒พระองค์คือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าฟ้าเอกทัศน์&#39;หรือ&#39;กรมขุนอนุรักษ์มนตรี&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระราชโอรสพระองค์ที่๔.และ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าฟ้าดอกเดื่อ&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หรือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;กรมขุนพรพินิต&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระราชโอรสพระองค์ที่๘. นอกจากนั้นพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศยังมีพระราชโอรสที่เกิดแต่พระสนมอื่นอีกหลายพระองค์ที่สำคัญคือ</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหมื่นเทพพิพิธ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ กรมหมื่นเสพภักดี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">โดย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ กรมหมื่นเสพภักดี </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จับกลุ่มรวมตัวกันเหนียวแน่น จนเรียกกันว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เจ้าสามกรม<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; นับแต่ปราบดาภิเศก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เจ้าพระฯ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ทรงสนิทกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเป็นอย่างยิ่งจนทำให้ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร&#39;</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมขุนเสนาพิทักษ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">พระโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ</span>เกิดความระแวงและวางแผนลอบทำร้าย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เจ้าพระฯ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">อยู่ตลอดเวลา</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เพราะเกรงว่าพระราชบิดาจะมอบราชสมบัติคืนให้<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เจ้าพระฯ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทั้งที่พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่มีสิทธิโดยชอบธรรมในราชสมบัติ.<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ในปีพ.ศ. ๒๒๗๘พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ขณะ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทำการปฏิสังขรณ์พระที่นั่งสรรเพชญ์ปราสาทซึ่งเก่าแก่ชำรุดทรุดโทรม ในปีนั้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก็ทรงพระ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ประชวร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ฝ่าย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าพระฯ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่งทรงผนวชอยู่ ณ วัดยอดเกาะ ก็เสด็จเข้ามาจำพรรษา ณ วัดโคกแสงภายในพระนครและเข้าไปเยี่ยมเยือนสมเด็จพระเจ้าแผ่นดินอันทรงพระประชวรอยู่ ณ พระราชวังหน้านั้นเนืองๆ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแม้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแล้วก็ยังประทับอยู่ที่วังหน้ามิได้ย้ายไปวังหลวง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">....อยู่มาวันหนึ่ง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระเจ้าลูกเธอกรมขุนเสนาพิทักษ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ตรัสใช้ให้พระองค์เจ้าชื่น พระองค์เจ้าเกิดซึ่งเป็นพระเจ้าลูกเธอทั้งสองพระองค์ออกไปทูลลวงเจ้าพระฯว่ามีพระราชโองการให้นิมนต์เข้าไปในพระราชวังหน้าในเพลาราตรีเจ้าพระฯสำคัญว่าจริงก็เสด็จเข้าไปในพระราชวังขึ้นไปบนหน้าพระชัย</span>เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แอบข้างพระทวารคอยอยู่ เอาพระแสงดาบฟันเอาเจ้าพระฯหาเข้าไม่เพราะมีวิชาการดีถูกแต่ผ้าจีวรขาด</span>เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กลัวพระราชอาญาวิ่งเข้าไปข้างในตำหนักพระราชมารดา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...</span>(*๔)</span></span>&#39;</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">....ฝ่ายเจ้าพระฯ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก็เสด็จเข้าไปเฝ้าสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวฯ ๆได้ทอดพระเนตรเห็นจึงตรัสถามว่าเหตุไฉนผ้าจีวรจึงขาด</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าพระฯถวายพระพรว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หล่อนหยอก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ครั้น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าพระฯ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ถวายพระพรลาออกมาแล้ว </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระพันวัสสาใหญ่</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหลวงอภัยนุชิต<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">พระราชมารดาของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร)</span>จึงเสด็จมาอ้อนวอนว่า ถ้าพ่อมิช่วยก็เห็นจะตาย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าพระฯ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จึงตรัสว่าจะช่วยได้ก็แต่กาสาวพัสต์อันเป็นธงชัยพระอรหัตน์ กรมหลวงอภัยนุชิตได้พระสติจึงเสด็จกลับเข้าไป</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แล้วพา</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ราชโอรสขึ้นซ่อนในพระวอ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทรงพระวอเดียวกันออกจากทางประตูฉนวนวัดโคกแสง </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ให้ไปบวชเป็นพระภิกษุอยู่ ณ วัด<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าพระฯ)นั้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> พระพุทธเจ้าอยู่หัว<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>บรมโกศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ทรงพระพิโรธ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็นอันมากดำรัสให้ค้นหาตัวในพระราชวังมิได้พบได้แต่พระเจ้าลูกเธอพระองค์เจ้าชื่นพระองค์เจ้าเกิด ซึ่งร่วมคิดกันนั้น ดำรัสสั่งให้เอาไปสำเร็จโทษเสียด้วยท่อนจันทน์ ดับสูญทั้งสองพระองค์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...</span>(*๕)<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> นับเป็น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ศึกสายเลือดครั้งที่๒.</span></span></span><br /> &nbsp;</p> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">การบวชครั้งนี้เจ้าพระฯก็ทรงช่วยอนุเคราะห์อย่างสุดกำลังโดยน่าจะเป็นพระอุปัชฌาย์ถวายการทรงผนวชให้ด้วย จึงทำให้</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มีพระชนม์ชีพอยู่รอดปลอดภัยมาได้ อันเป็นผลดีอย่างยิ่งในงานวรรณกรรมปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาเพราะเป็นพื้นฐานให้</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทรงใช้เวลาในระหว่างบวชเรียนอยู่กับเจ้าพระฯ ทำการศึกษาเล่าเรียนจนทรงแตกฉานวิชาการประพันธ์ ดังปรากฏอยู่ในผลงาน </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กาพย์แห่เรือ กาพห์ห่อโคลง ทำนองนิราศประพาสธารทองแดงและธารอโศกที่พระพุทธบาทสระบุรี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็นต้น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ต้องบวชอยู่ ๕<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">-</span>๖พรรษา จนถึง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จ.ศ. ๑๑๐๓หรือ พ.ศ. ๒๒๘๔ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระราชโกษาบ้านวัดระฆังได้กราบทูลพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ขอให้แต่งตั้ง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศ&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็นกรมพระราชวังฯ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> เมื่อปรึกษาบรรดาเสนาบดีแล้วไม่มีใครคัดค้าน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศก็โปรดให้</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>กรมขุนเสนาพิทักษ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลดำรงตำแหน่งพระมหาอุปราช</span></span></span><br /> &nbsp;</p> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">รอดโทษประหารเมื่อครั้งกรณีเจ้าพระฯมาครั้งหนึ่ง จนได้ดำรงฐานาศักดิ์อุปราชโดยประเพณีแล้ว ก็น่าจะได้สถาปนาเป็นพระเจ้าแผ่นดินต่อจากพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แต่ชะตาชีวิตของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศรก็ไม่ถึงราชบัลลังก์ไม่สามารถเป็นพระมหากษัตริย์ได้ ครั้งนี้พระองค์เปิด</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ศึกสายเลือดครั้งที่.๓</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> โดยเมื่อ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&#39;...</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ถึง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เดือน ๖ ปีกุนสัปตศก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>จ.ศ. ๑๑๑๗ พ.ศ. ๒๒๙๘<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>กรมพระราชวังบวรสถานมงคล มีพระบันทูลให้มาเอาตัวเจ้ากรม ปลัดกรม นายเวรปลัดเวร</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ กรมหมื่นเสพภักดี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าสามกรม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มาถามว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>...เจ้ากรมเป็นแต่หมื่นจัดกันในกรมตั้งขึ้นเป็นขุนแล้วทำสูงกว่าศักดิ์&#39;จึงให้ลงอาชญาโบยหลังคนละ ๑๕ที<span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...</span>(*๖)</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&#39;</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; โดยศึกสายเลือดครั้งนี้กรมพระราชวังบวรฯเปิดศึกกับ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าสามกรม </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แต่ถูก</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เอาคืน </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">โดย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าสามกรม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ร่วมกันวางแผนให้</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหมื่นสุนทรเทพ ทำเรื่องร้องเรียนว่า</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมพระราชวังบวร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ฯเป็นชู้กับ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าฟ้านิ่ม เจ้าฟ้าสังวาล พระสนมเอกในพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กระทำชู้กันข้างในพระนครหลายครั้งหลายหน </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรมพระราชวังบวรฯถูกพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศสั่งนาบพระบาทและทรงต่อว่ากรมพระราชวังบวรฯว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;อ้ายปิ่นกลาโหม คบหากับมารดาเจ้ามิตร เป็นแต่เมียข้าฯ(ทาส) เฆี่ยนถึง ๗๐๐ จนตายกับคา(ขื่อ) นี่มาคบหากับเมียเจ้าทั้งสององค์ แล้วก็เกิดพระราชบุตรด้วย ๓ องค์ ๔ องค์&nbsp; โทษ๗๐๐ จะแบ่งเป็น ๓ ส่วน ยกเสีย ๒ ส่วน จะให้เฆี่ยนส่วนหนึ่งแต่ ๒๓๐ที จะว่าประการใด&#39;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...</span>(*๗)</span>&#39;</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรมพระราชวังบวรสถานมงคล</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ตรัสขอรับพระราชอาชญาตามแต่พระราชบิดาจะทรงพระกรุณาโปรด</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> แต่กรมหมื่นเทพพิพิธซึ่งอยู่ในที่นั้นด้วยเห็นว่าโทษนั้นหนักนัก จึงทูลขอต่อพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศว่า </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...ขอให้ลงพระราชอาชญา ๖๐ ที&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> แต่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศตรัสสั่งว่า </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ให้เฆี่ยนยกละ ๓๐ที ไปจนกว่าจะครบ ๒๓๐ที&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> เมื่อเจ้าพนักงานลงมือเฆี่ยนได้ ๖ ยกรวมเป็น๑๘๐ที </span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรมพระราชวังบวรสถานมงคล</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ทนความเจ็บไม่ไหวก็สิ้นพระชนม์ </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">...(*๘)<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>หลังจากนั้นพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศก็มิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นกรมพระราชวังบวรฯ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">...ถึงเดือน ๕ ปีฉลูนพศก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>จ.ศ.๑๑๑๙พ.ศ.๒๓๐๐<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>กรมหมื่นเทพพิพิธ เจ้าพระยาอภัยราชา พระยากลาโหม พระยาพระคลัง ร่วมกันกราบทูล</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ต่อพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศขอให้</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ตั้งสมเด็จพระเจ้าลูกเธอกรมขุนพรพินิต<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระเจ้าอุทุมพรหรือขุนหลวงหาวัด<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> เป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล แต่กรมขุนพรพินิต<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ขุนหลวงหาวัด<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เกรงใจพระเชษฐา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมขุนอนุรักษ์มนตรี-</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเจ้าเอกทัศน์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>จึงกราบบังคมทูลว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;กรมขุนอนุรักษ์มนตรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระเจ้าเอกทัศน์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>พระเชษฐา </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นเหมาะสมที่จะเป็นกรมพระราชวังฯมากกว่าพระองค์&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศดำรัสว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>...กรมขุนอนุรักษ์มนตรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระเจ้าเอกทัศน์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>นั้น เป็นวิสัยพระทัยปราศจากความเพียรถ้าจะให้ดำรงฐานาศักดิ์อุปราชสำเร็จราชกิจกึ่งหนึ่ง อีกกึ่งหนึ่งก็จะเกิดวิบัติฉิบหายเสีย เห็นแต่กรมขุนพรพินิต<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ขุนหลวงหาวัด</span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กอบด้วยสติปัญญาฉลาดเฉลียวควรจะดำรงเศวตฉัตรรักษาแผ่นดินได้ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จึงพระราชทานฐานาศักดิ์ เป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๙)</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หลังจากนั้นอีกหนึ่งปีก็เกิดเหตุการณ์สำคัญที่ส่งผลให้กรุงศรีอยุธยาอ่อนแอจนต้องเสียกรุงในที่สุด คือ</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศสวรรคต</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เมื่อเดือน๖ แรม๕ ค่ำ ปีขาลสัมฤทธิศก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">เวลา๕โมงเย็น</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>จ.ศ. ๑๑๒๐ พ.ศ. ๒๓๐๑<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">เกิด</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ศึกสายเลือดครั้งที่๔</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">กล่าวคือเมื่อพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศสวรรคต</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">นั้น เชื้อสายของพระองค์แบ่งแยกเป็นก๊กใหญ่ๆ</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">สองก๊ก</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"> ต่างฝ่ายต่างส้องสุมกำลังไว้เป็นจำนวนมาก ขุนนางเองก็แบ่งแยกเป็นสองฝ่ายตามแต่จะสนับสนุนใคร ก๊กแรกเป็นก๊กของกรมพระราชวังบวรฯ</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ประกอบด้วย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมขุนอนุรักษ์มนตรี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหมื่นเทพพิพิธ เจ้าพระยาอภัยราชา พระยากลาโหม พระยาพระคลังและขุนนางชั้นผู้ใหญ่จำนวนมากเพราะเป็นฝ่ายที่ถูกต้อง </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ก๊กนี้มีกองบัญชาการที่ตำหนักสวนกระต่าย ของกรมพระราชวังบวรฯ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ก๊กที่สองเป็นก๊ก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าสามกรม</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ประกอบด้วย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ กรมหมื่นเสพภักดี </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ตั้งกองบัญชาการ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ที่ตำหนักศาลาลวด </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทั้งสามกรมส้องสุมผู้คนไว้เงียบๆอยู่ก่อนแล้ว เมื่อพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศสวรรคต ต่างฝ่ายต่างช่วงชิงเครื่องราชกกุฏพันตลอดจนพระแสงปืนพระแสงดาบมาถือครองไว้ โดย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">...กรมหมื่นเทพพิพิธ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เชิญพระแสงดาบพระแสงกระบี่ พระแสงง้าวข้างที่เอาไปถวาย ณ พระตำหนักสวนกระต่าย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">...</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๑๐)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ข้างฝ่าย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าสามกรม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก็มิได้กริ่งเกรงกลับแสดงเจตนาในอำนาจอย่างเด่นชัดครั้งนั้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&#39;...</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมหมื่นสุนทรเทพ กรมหมื่นเสพภักดี เสด็จไปข้างใน เชิญเอาพระแสงบนพระที่นั่งบรรยงก์รัตนาศน์ไปตำหนักศาลาลวด</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">...</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๑๑)</span>&#39;<span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เบื้องต้นกรมหมื่นจิตรสุนทร ยังไม่ทราบเรื่องดีจึงอยู่ร่วมกับกรมหมื่นเทพพิพิธและสั่งให้พระยาอภัยราชาและพระยาคลังคุมทหารปิดประตูวัง จนเมื่อเห็น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กรมขุนอนุรักษ์มนตรี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เสด็จมาตรัสเรียกให้กรมหมื่นเทพพิพิธไปอัญเชิญหีบพระแสง ณ โรงแสงไปตำหนักสวนกระต่าย กรมหมื่นจิตรสุนทรก็ตกพระทัยและเข้าใจในเหตุการณ์ต่างๆจึงเสด็จคืนไปตำหนักศาลาลวด<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้นใกล้พลบค่ำกรมพระราชวังบวรฯจึงโปรดให้ ข้าราชการผู้ใหญ่ผู้น้อย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มาเข้าเฝ้า</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ณ ศาลาลูกขุนตำหนักสวนกระต่าย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ข้างฝ่ายเจ้าสามกรมนอกจากไม่ยอมมาเข้าเฝ้าตามพระบัญชาแล้วยังให้ทหารไปยึดอาวุธของหลวงมาเป็นของฝ่ายตนเพื่อเตรียมพร้อมอีกต่างหาก</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ให้ทหารข้ามกำแพงวัดพระศรีสรรเพ็ชญ์และกำแพงโรงรถ เข้ามาบรรจบ ณ ตำหนักศาลาลวด<span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span>ขุนพิพิธภักดีข้าหลวงกรมหมื่นจิตรสุนทร พาคนไปกระทุ้งบานประตูโรงแสงเข้าไปเอาพระแสงมายึดถือไว้เป็นอันมาก</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๑๒)</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ต่างฝ่ายต่างเตรียมรบกันขั้นแตกหัก ครั้งนั้นต้องเดือดร้อนพระผู้ใหญ่ในบ้านเมือง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ด้วย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็นวันพระ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แรม ๑๕ ค่ำ พระเทพมุนี พระพุทธโฆษาจารย์ พระธรรมอุดม พระธรรมเจดีย์ พระเทพกวี เข้ามาเตรียมจะถวายพระธรรมเทศนาอยู่ ณ ทิมสงฆ์ กรมพระราชวังบวรฯจึงให้นิมนต์พระผู้ใหญ่เหล่านั้นเข้ามา ณ ตำหนักสวนกระต่ายแล้วอาราธนาให้ช่วยไปเจรจากับฝ่าย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจ้าสามกรม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ให้สมัครสมานกัน เจรจาตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนถึง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">๓ยามเศษจึงบรรลุข้อตกลง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> เจ้าสามกรมจึงมาเฝ้าทำพระสัตย์ถวายทั้งสามองค์ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้นเพลาเช้าจึงเสด็จมา ณ พระที่นั่งทรงปืน สรงพระบรมศพ แล้วเชิญเข้าพระโกศ ประทับไว้ที่พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาศน์ตามพระราชประเพณี แต่นั้นมาต่างฝ่ายต่างคุมเชิงกันอยู่<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; คุมเชิงกันอยู่.๒๖วัน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ฝ่ายกรมพระราชวังบวรฯก็ชิงลงมือก่อน โดยก่อนหน้าขณะคุมเชิงกันอยู่นั้นได้วางแผน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ให้กรมขุนอนุรักษ์มนตรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">) </span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทำทีเหมือนจะเข้าด้วยกับฝ่ายเจ้าสามกรมเพื่อให้ฝ่ายเจ้าสามกรมหนุนขึ้นเป็นกษัตริย์โดยมีข้อตกลงให้ฝ่ายเจ้าสามกรมรับผิดชอบกรมท่าเรียกเก็บภาษีทั้งมวล มีการหารือกันหลายครั้งหลายหน เมื่อฝ่ายเจ้าสามกรมตายใจก็นัดแนะให้มาเข้าเฝ้าตามปกติทั้งสามองค์ในเวลากลางวันแบบเปิดเผยเหมือนมาหารือราชกิจธรรมดาๆทั่วไป จะได้ไม่เป็นที่ผิดสังเกตของทหารฝ่ายกรมพระราชวังบวรฯและกรมหมื่นเทพพิพิธ แต่ในความเป็นจริงได้มอบให้กรมหมื่นเทพพิพิธจัดวางคนซุ่มไว้ทุกทางแล้ว</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ครั้นถึงวันแรม ๑๑ ค่ำเพลาบ่าย กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ กรมหมื่นเสพภักดี หลงกลเสด็จขึ้นไปเฝ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรี ณ พระตำหนักตึก</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ขณะนั้นคนที่วางไว้ก็จับกุมเอา</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นสุนทรเทพไปลงสังขลิก ไว้ ณ หอพระมนเทียรธรรม</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> กุมเอา</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเสพภักดีไปพันธนาไว้ ณ ตึกพระคลังสุภรัต</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> จับเอา</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นจิตรสุนทรไปจำไว้ ณ พระคลังพิเศษ </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ครั้นแรม ๑๓ ค่ำ จึงให้ประหารด้วยท่อนจันทน์ ณ พระคลังพิเศษทั้งสามองค์ ...</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๑๓)</span></span>&#39; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">รวมทั้งทหารฝ่ายเจ้าสามกรมทั้งหมดก็ถูกประหารไปสิ้น</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ฝ่ายข้าราชบริพารที่เป็นสตรีหรือเด็กผู้ชายตลอดจนทรัพย์สมบัติทั้งหลายของฝ่ายเจ้าสามกรมก็ถูกฝ่ายผู้ชนะยึดถือเอาตามอำเภอใจ ศึกสายเลือดครั้งที่๔.นี้ กรุงศรีอยุธยาสูญเสียขุนนางผู้ใหญ่ไปมากมายรวมถึงเชื้อพระวงศ์ชั้นผู้ใหญ่เกือบทั้งหมดด้วย<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; อาณาจักรสยามสมควรสงบสุขตั้งแต่หมด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ศึกสายเลือดครั้งที่๔.</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แต่อนิจา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">อีกไม่กี่วันต่อมากลับเกิด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ศึกสายเลือดครั้งที่๕</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ครั้งนั้นกรมพระราชวังบวรฯ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จึงตั้งการพระราชพิธีปราบดาภิเษก ณ พระที่นั่งสรรเพ็ชญ์ปราสาท</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> เมื่อเดือน ๗ ขึ้น ๖ ค่ำ <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>จ.ศ. ๑๑๒๐ พ.ศ. ๒๓๐๑<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)ทรงพระนาม</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">เสวยราชสมบัติได้</span>๑๐วัน กรมขุนอนุรักษ์มนตรีก็เสด็จไปอยู่ ณ พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ แสดงตนเหมือนเป็นกษัตริย์ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรทนไม่ไหวจึง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ถวายราชสมบัติแก่สมเด็จพระเชษฐาธิราช หลังจากนั้นอีก๑๕วันก็เสด็จออกไปพระผนวชแล้วเสด็จไปจำพรรษา ณ วัดประดู่ทรงธรรม<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">รมหมื่นเทพพิพิธนั้นรู้ตัวว่าเมื่อสิ้นพระเจ้าอุทุมพร ตนเองคงไม่รอดเพราะพระองค์เป็นผู้นำในการถวายคำแนะนำให้พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแต่งตั้งพระเจ้าอุทุมพรเป็นกรมพระราชวังบวรฯ จึงได้เสด็จหนีไปทรงผนวช ณ วัดกระโจม ฝ่ายสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์เสวยราชย์สมบัติได้เพียง๗วันก็เริ่มหาเหตุเอากับขุนนางฝ่ายพระเจ้าอุทุมพร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> โดยอ้างว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>มีผู้นำคุยหรหัสคดีมากราบทูลว่าเจ้าพระยาอภัยราชา พระยาเพ็ชรบุรี หมื่นทิพเสนา นายเพ็งจันทร์ คิดกบฎ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จะเอาราชสมบัติถวายกรมหมื่นเทพพิพิธๆรู้ตัวก็หนีไปจากวัดกระโจม แต่ก็ถูกจับได้ ณ ป่านาเริ่ง เจ้าพระยาอภัยราชา พระยาเพ็ชรบุรี นายจุ้ยนั้น เฆี่ยนแล้วให้จำไว้ หมื่นทิพเสนา นายเพ็งจันทร์ หนีรอดไปได้ แล้วให้ส่งพระกรมกมื่นเทพพิพิธออกไป ณ เกาะลังกาทวีป<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๑๔)&#39;</span>&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> สรุปว่าขุนนางผู้ใหญ่สมัยอยุธยาหมดสิ้นมานับแต่นั้น<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ที่จำเป็นต้องอธิบายเหตุการณ์ช่วงนี้โดยละเอียดนั้น เพราะต้องการให้ทุกท่านเข้าใจวิถีชีวิตของผู้คนในยุคสมัยนั้น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ที่มีแต่การช่วงชิงอำนาจและการฆ่าฟัน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">อันเป็นยุคที่มีแต่ความหวาดระแวงและมีการฆ่าฟันเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินตลอดบรรดาขุนนางมากที่สุดในสมัยอยุธยาอันเป็นช่วงเวลาที่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทรงพระราชสมภพเมื่อต้นรัชสมัยของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ซึ่งทำให้สามารถอธิบายเรื่อง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ชาติกำเนิด</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ได้เด่นชัดยิ่งขึ้นนั่นเอง</span></span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระราชพงศาวดารทุกฉบับกล่าวถึงสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมีพระประสูติการเมื่อวันที่๑๗ เมษายน พ.ศ.๒๒๗๗ ต้นแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แต่หลังจากนั้นอีก๕เดือนมีเหตุการณ์ที่สำคัญเกิดขึ้นในกรุงศรีอยุธยาคือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ครั้นถึง ณ เดือน๑๐ข้างแรม</span><span style="color: rgb(75, 0, 130);">จีนนายก่าย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ณ กรุงเทพมหานคร</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">และุพรรคพวกประมาณสามร้อยเศษ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp; คบคิดกันเป็นกบฏเข้ามาในเพลาราตรี&nbsp;จะเข้าปล้นชิงเอาพระราชวังหลวงพระยาเพชรพิชัยและข้าราชการทั้งปวงซึ่งอยู่รักษาพระนครนั้น ชวนกันออกต่อรบฆ่าฟันจีนกบฏป่วยเจ็บล้มตายเป็นอันมาก พวกกบฏจีนจะเข้าพระราชวังมิได้ก็แตกพ่ายหนีไป... ครั้นเพลาสิบเอ็ดทุ่ม วันแรมสิบเอ็ดค่ำ ในเดือน ๑๐นั้น ก็เสด็จโดยทางชลมารคจากเมืองลพบุรีกลับมายังพระมหานครศรีอยุธยา </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ดำรัสสั่งให้พิจารณา</span><span style="color: rgb(75, 0, 130);">สืบสาวเอาตัวจีนกบฏ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> จับตัวได้สองร้อยแปดสิบเศษ</span><span style="color: rgb(75, 0, 130);">ที่เป็นต้นเหตุนั้น สี่สิบคนให้ประหารชีวิตเสีย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> เหลือนั้นให้ลงพระราชอาญาเฆี่ยนแล้วขังไว้ให้เป็นตะพุนหญ้าช้าง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๑๕)</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">...&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;เหตุ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;กบฏจีนก่าย&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นั้นเป็นเรื่องที่ทราบกันดีทั้งราชอาณาจักรอยธยาสมัยนั้น ชาวจีนในอยุธยาทั้งหมดที่เป็นผู้ชายที่แข็งแรงและเป็นผู้ก่อการจะถูกจับกุมคุมขังและประหารชีวิต ที่เหลือก็ต้องไปเป็นตะพุนหญ้าช้าง<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; กรณีกบฎจีนก่ายที่เกิดขึ้นทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่ &#39;เจัาพระยาจักรี&#39; บ้านโรงฆ้องจะกล้าหาญขนาดเอาลูกคนจีนมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมเพราะโทษฐานก่อกบฎในรัชสมัยนั้นมีสถานเดียวคือประหารชีวิต</span><br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ถึงตรงนี้จึงสรุปได้ในเบื้องต้นว่าโอกาสที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจะมีพระบิดาเป็นชาวจีนตามหนังสืออภินิหารบรรพบุรุษนั้นแทบไม่มีโอกาสเกิดขึ้นได้เลย เพราะเจ้าพระยาจักรีคงไม่กล้าก่อกบฎนำลูก&#39;จีนกบฎ&#39;มาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมเป็นแน่</span></span><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/category-11876.html">[ก่อนหน้า]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6230.html">[หน้าต่อไป]</a></span></span></span></p> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">อ้างอิง</span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>๑<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๔ พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม)&nbsp;&nbsp;&nbsp; ช่วงปลายแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ ๙<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span></span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">(๒)เรื่องเดียวกันอ้างแล้ว</span><br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(๓</span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๔ พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ในรัชสมัยสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ </span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระบรมราชาที่๓</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">(๔-๙)เรื่องเดียวกันอ้างแล้ว</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">(๑๐)</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๔ พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม)<br /> ในรัชสมัยพระเจ้าอุทุมพร(ขุนหลวงหาวัด)</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">(๑๑-๑๓)เรื่องเดียวกันอ้างแล้ว</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">(๑๔)</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๔ พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ(เจิม)<br /> ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์(</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์</span></span> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">)</span><br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(๑๕</span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๔ พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ในรัชสมัยสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ </span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระบรมราชาที่๓</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span></span><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span><br /> &nbsp;</p> <p><br /> <br /> <br /> &nbsp;</p> Tue, 02 Jun 2015 21:40:00 +0700 ก.ศ.ร.กุหลาบ "กุ" พระราชประวัติ http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6243.html <span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;</strong></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><strong>ก.ศ.ร.กุหลาบ &ldquo;กุ&rdquo;พระราชประวัติ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</strong></span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 255);">เรื่องชาติกำเนิดของ&#39;สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี&#39;นั้นมีครบถ้วนเต็มรูปแบบในรัชสมัยของสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่๕ ซึ่งเป็นยุคที่การพิมพ์เฟื่องฟูที่สุดจนมีการออกหนังสือพิมพ์ในประเทศไทยและ หนังสือพิมพ์ที่โด่งดังที่สุดในยุคนั้นชื่อ&#39;สยามประเภท&#39;ของนักเขียนอิง ข้อมูลประวัติศาสตร์คนดังนามปากกา ก.ศ.ร.กุหลาบโดยเริ่มแต่งครั้งแรกเป็นตอนๆลงในหนังสือสยามประเภทเมื่อปี พ.ศ.๒๔๔๒ ในชื่อเรื่องว่า&#39;อภนิหารประจักษ์แห่งพระเจ้ากรุงธนบุรีศรีอยุธยา&#39;ต่อมาในปี พ.ศ.๒๔๕๓ จึงพิมพ์เป็นเล่มในชื่อเรื่องว่า&#39;หนังสือพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้าตาก(สิน) ซึ่งต่อมาคือต้นฉบับของหนังสืออภินิหารบรรพบุรุษที่เราอ้างถึง<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีในหนังสือ&#39;อภินิหารบรรพบุรุษ&#39;ที่ ก.ศ.ร.กุหลาบ เขียนนั้นอ้างว่าคัดลอกมาจาก&#39;ตำรามหามุขมาตยานุกูลวงษ์&#39;ของเจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช(บุญรอด)เช่นเดียวกับที่อ้างถีงเมื่อครั้งเขียนเรื่องพงศาวดารกรุงสุโขทัยตอนเมื่อจะเสียกรุงแก่กรุง ศรีอยุธยา ที่ตีพิมพ์ในหนังสือสยามประเภท จนเป็นเหตุให้สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงสั่งให้ส่งตัว ก.ศ.ร.กุหลาบไปอยู่กับผู้จัดการในโรงเลี้ยงบ้า ๗ วัน แล้วจึงให้ปล่อยตัวไป &nbsp;แต่ก่อนที่พระพุทธเจ้าหลวงจะส่ง ก.ศ.ร.กุหลาบเข้าโรงพยาบาลบ้านั้น ก.ศ.ร.กุหลาบสร้างเรื่องในการปลอมแปลงเอกสารประวัติศาสตร์ไว้มากมาย จนต่อมาภายหลัง สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงพระนิพนธ์เรื่องนี้ไว้เป็นการเฉพาะในนิทานโบราณคดี เรื่องหนังสือหอหลวง<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระนิพนธ์เรื่อง &ldquo;หอหลวง&rdquo;นั้นเป็นต้นกำเนิดของคำว่า &ldquo;กุ&rdquo;เป็นคำที่กล่าวถึงหนังสือที่ ก.ศ.ร.กุหลาบเขียนว่าหาที่มาของต้นฉบับที่แท้จริงไม่ได้แม้สักเล่มเดียว โดยในการบรรยายเกี่ยวกับการ &ldquo;กุ&rdquo;ของ ก.ศ.ร.กุหลาบ ในหนังสือ &ldquo;หอหลวง&rdquo;นั้น เริ่มบรรยายตั้งแต่ ก.ศ.ร.กุหลาบ เริ่มเห็นหนังสือและพงศาวดารฉบับเขียนเป็นครั้งแรกเมื่อ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">..&rdquo;พ.ศ. ๒๔๒๔ ปีนั้นมีงานฉลองพระนครครบ ๑๐๐ ปี ในงานนั้นมีการแสดงพิพิธภัณฑ์ ใช้บริเวณท้องสนามหลวงเป็นที่จัดแสดงโดยสร้างเป็นโรงชั่วคราวขึ้นมา ครั้งนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสชวนพระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการ ตลอดจนคฤหบดี ให้ช่วยจัดสี่งของต่างๆอันเป็นความรู้และความคิดกับทั้งฝีมือช่างของไทยมาตั้งแสดงให้คนดู จัดที่แสดงเป็นห้องๆ ต่อกันไปตามประเภทสิ่งของ ครั้งนั้นกรมหลวงบดินทร์ฯทรงรับแสดงหนังสือไทยฉบับเขียน เอาหนังสือ(สมุด)ในหอหลวงที่มีมาแต่โบราณ มาตั้งแสดงห้องหนึ่ง ก.ศ.ร. กุหลาบ(หนังสือหอหลวงเรียก ก.ส.ร.กุหลาบ) รับอาสาแสดงหนังสือไทยสมัยเมื่อ&#39;แรกพิมพ์&#39;ห้องหนึ่งอยู่ต่อกับห้องของกรมหลวงบดินทร์ฯด้วยเป็นของประเภทเดียวกัน...&rdquo;(*๑)</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ในครั้งนั้นสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ไปดูทั้งสองห้องและเริ่มรู้จักตัวก.ศ.ร.กุหลาบในการแสดงนี้และทรงบันทึกประวัติของก.ศ.ร.กุหลาบไว้ในพระนิพนธ์หอหลวงว่า </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...กล่าวกันว่า เดิมรับจ้างเป็นเสมียนอยู่ในโรงสีไฟของห้างมากวลด์ จึงเรียกกันว่า&#39;เสมียนกุหลาบ&#39;ทำงานมีผลจนตั้งตัวได้ก็สร้างบ้านเรือนอยู่ริมแม่น้ำข้างใต้วัดราชาธิวาสฯ นายกุหลาบเป็นผู้มีอุปนิสัยรักรู้โบราณคดีได้พยายามหาหนังสือฉบับแรกพิมพ์ เช่น หมายประกาศที่พิมพ์เป็นใบปลิว และหนังสือเรื่องต่างๆที่พิมพ์เป็นเล่มสมุดในรัชกาลที่ ๔ รวบรวมไว้ได้มากกว่าผู้อื่น จึงกล้ามารับแสดง<u>หนังสือฉบับพิมพ์</u>ในงานครั้งนั้น...(*๒)&#39;</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ในการจัดแสดงครั้งนั้นก.ศ.ร.กุหลาบ มีโอกาสได้เห็นหนังสือที่กรมหลวงบดินทร์ฯนำมาแสดงพบว่ามีหนังสือเกี่ยวกับโบราณคดีต่างๆที่ตัวไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นอยู่เป็นอันมากและเพราะห้องแสดงอยู่ติดกัน ก.ศ.ร.กุหลาบจึงสามารถเข้าไปดูหนังสือที่กรมหลวงบดินทร์ฯนำมาแสดงได้ทุกวันจนติดใจ และในชั้นต้นนั้นคงเป็นเพราะความใฝ่รู้ของ ก.ศ.ร.กุหลาบๆจึงอยากได้หนังสือเหล่านั้นไปไว้ศึกษาเล่าเรียน จึงใช้วิธี&#39;ประจบ&#39;กรมหลวงบดินทร์ฯตั้งแต่การแสดงที่ท้องสนามหลวงจนงานเลิกแล้วก็ยังตามไปเฝ้า&#39;ประจบ&#39;ที่วังอย่างสม่ำเสมอจนเมื่อมั่นใจว่ากรมหลวงบดินทร์ฯทรงมีพระเมตตาต่อตนเองแล้ว ก.ศ.ร. กุหลาบจึงทูลขอคัดสำเนาหนังสือหอหลวงบางเรื่องแต่กรมหลวงบดินทร์ฯไม่ประทานอนุญาตตรัสว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> &#39;...ว่าหนังสือหอหลวงเป็นของต้องห้ามมิให้ใครคัดลอก...(*๓)&#39;</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ก.ศ.ร.กุหลาบ จนใจหมดหนทางแต่กิเลสมีมากจนลืมผิดชอบชั่วดีไปหมดเลยคิดใชัวิธีการที่ไม่ถูกต้องคือการหลอกลวงกรมหลวงบดินทร์ฯ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> &#39;...นายกุหลาบจนใจจึงคิดทำกลอุบายทูลขออนุญาตเพียงขอยืมไปอ่านแต่ครั้งละเล่มสมุดไทย และสัญญาว่าพออ่านแล้วจะรีบส่งคืนในวันรุ่งขึ้น กรมหลวงบดินทร์ฯ ไม่ทรงระแวงก็ประทานอนุญาต นายกุหลาบจึงไปว่าจ้างนายทหารมหาดเล็กที่รู้หนังสือเตรียมไว้สองสามคน...(*๔)&#39;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จฯกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงนิพนธ์ถึงวิธีการที่ก.ศ.ร.กุหลาบใช้ปฏิบัติตามคำบอกเล่าของทหารมหาดเล็กที่รับจ้างก.ศ.ร.กุหลาบไว้ว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> &#39;...พอ นายกุหลาบได้หนังสือจากวังกรมหลวงบดินทร์ฯ ก็ลงเรือจ้างที่ท่าเตียน ข้ามฟากไปยังวัดอรุณฯ ตามคำพวกทหารมหาดเล็กที่รับจ้างมาเล่าว่า เอาเสื่อผืนยาวปูที่พระระเบียงและเอาสมุดคลี่วางบนเสื่อตลอดเล่ม ให้คนคัดแบ่งกันคัดคนละตอน คัดหน้าต้นแล้วพลิกเอาสมุดหน้าปลายขึ้นคัด พอเวลาบ่ายก็คัดสำเนาให้นายกุหลาบได้หมดทั้งเล่ม...(*๕)&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> โดยที่บรรดามหาดเล็กเหล่านั้นก็ไม่รู้ว่า ก.ศ.ร.กุหลาบได้หนังสือมาจากไหนและจะคัดเอาไปทำไม รู้แต่ว่าให้รีบคัดให้หมดเล่มภายในวันเดียวเมื่อได้ค่าจ้างแล้วก็แล้วกันไปไม่มีใครสนใจเรื่องอื่น แม้แต่สมเด็จกรมพระดำรงราชานุภาพเองเคยได้ยินมหาดเล็กเล่ากันในสมัยนั้นก็ไม่ได้สนใจหรือเอาใจใส่แต่อย่างใด จ้างคัดลอกกันเป็นปีๆก็ไม่มีใครทราบ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> &#39;...นายกุหลาบลักคัดสำเนาหนังสือหอหลวงด้วยอุบายอย่างนี้มาช้านานเห็นจะกว่าปี จึงได้สำเนาหนังสือต่างๆไปจากหอหลวงมาก แต่ดูเหมือนจะชอบคัดแต่เรื่องเนื่องด้วยโบราณคดี แม้ จนพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ทั้ง ๔ รัชกาล ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เจ้าพระยาทิพากรวงศ์แต่ง นายกุหลาบก็ลักคัดสำเนาเอาไปได้...(*๖)&#39;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> แต่หนังสือหอหลวงเป็นหนังสือฉบับหลวงที่ต้องห้าม เมื่อ ก.ศ.ร.กุหลาบได้สำเนาหนังสือไปแล้วหากเก็บไว้ศึกษาคนเดียวไม่เผยแพร่คงไม่เกิดปัญหาใดๆแต่ถ้าจะอ้างอิงหรือเผยแพร่เอกสารนี้หากมีใครจำได้ ก.ศ.ร.กุหลาบก็จะมีความผิดและปัญหาต่างๆโดยเฉพาะอย่างยิ่งการได้มาซึ่งเอกสารของก.ศ.ร.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กุหลาบๆ&#39;...จึงคิดอุบายป้องกันภัยด้วยแก้ไขถ้อยคำสำนวน หรือเพิ่มเติมความแทรกลงในสำเนาที่คัดไว้ให้แปลกจากต้นฉบับเดิม เมื่อเกิดความจะได้อ้างว่าเป็นหนังสือฉบับอื่นต่างหาก มิใช่ฉบับหลวง...(*๗)&#39; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ทำให้หนังสือต่างๆ ที่ก.ศ.ร.กุหลาบคัดไปจากหอหลวงนั้นเมื่อเอาไปทำเป็นฉบับใหม่ขึ้นนั้นจะมีข้อความที่แทรกเข้าไปใหม่ปนกับต้นฉบับเดิมหมดทุกเรื่อง</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 18px;">&nbsp;&nbsp;เหตุการณ์ที่ทำให้ก.ศ.ร.กุหลาบมีชื่อเสียงนั้นเริ่ม</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size: 18px;">จาก&#39;...พ.ศ. ๒๔๒๖ นายกุหลาบเอาหนังสือซึ่งลักคัดจากหอหลวงไปดัดแปลงสำนวนเสร็จแล้วเรื่องหนึ่งส่งไปให้หมอสมิธที่บางคอแหลมพิมพ์ นายกุหลาบตั้งชื่อหนังสือเรื่องนั้นว่า&#39;คำให้การขุนหลวงหาวัด คือคำให้การของพระเจ้าอุทุมพรกับข้าราชการไทยที่พม่ากวาดเอาไปเมื่อครั้งเสีย กรุงศรีอยุธยาไปเล่าเรื่องพงศาวดารและขนบธรรมเนียมไทยแก่พม่า พอหนังสือนั้นพิมพ์ออกจำหน่ายใครอ่านก็พากันพิศวง ด้วยฉบับเดิมเป็นหนังสือซ่อนอยู่ในหอหลวงลับลี้ไม่มีใครเคยเห็น และไม่มีใครรู้ว่านายกุหลาบได้มาจากไหน นายกุหลาบก็เริ่มมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้รู้โบราณคดีและมีตำรับตำรามาก...(*๘)</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 18px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;แต่หนังสือเรื่องคำให้การขุนหลวงหาวัดของ ก.ศ.ร.กุหลาบ นั้น สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงสังเกตเห็นว่ามีข้อความและเนื้อหาที่เป็นปัจจุบันสอดแทรกอยู่เป็นอันมากจึงทรงพระปรารภในพระราชนิพนธ์เรื่อง&#39;พระราชพิธีสิบสองเดือน&#39;ตอนพิธีถือน้ำโดยมีข้อสรุปตำหนิ ก.ศ.ร.กุหลาบกรณีว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size: 18px;">...<em><u>ผู้ซึ่งทำลายของแท้ให้ปนด้วยของไม่แท้เสียเช่นนั้น ก็เหมือนหนึ่งปล้นลักทรัพย์สมบัติของเราทั้งปวง ซึ่งควรจะได้รับแล้วเอาสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ลงเจือปนเสียจนขาดประโยชน์ไป เป็นที่น่าเสียดายยิ่งนัก ไม่ควรเลยที่ผู้ใดซึ่งรู้สึกตัวว่าเป็นผู้รักหนังสือจะประพฤติเช่นนี้ </u>หนังสือนี้จะคลาดเคลื่อนมาจากแห่งใดก็หาทราบไม่ แต่คงเป็นของที่ไม่บริสุทธิ์ซึ่งเห็นได้ถนัด&#39;ดังนี้...(*๙)&#39;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </em></span></span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">แต่ในขณะนั้น ก็ยังไม่มีใครรู้ว่า ก.ศ.ร.กุหลาบเป็นผู้ดัดแปลงสำนวนเพราะไม่มีใครรู้ว่า ก.ศ.ร.กุหลาบได้หนังสือเรื่องนั้นไปจากที่ไหนและต้นฉบับเป็นอย่างไร จนถึงปีพ.ศ. ๒๔๕๔</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: Arial; mso-hansi-font-family: Arial;">(</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">รัชกาลที่ ๖</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: Arial; mso-hansi-font-family: Arial;">)</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">สมเด็จฯกรมพระยาดำรงราชานุภาพดำรงตำแหน่งนายกกรรมการหอพระสมุดสำหรับพระนคร ได้รับหนังสือคำให้การขุนหลวงหาวัดเป็นสมุดไทยมาอีกฉบับหนึ่ง </span></span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH;">&#39;...</span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">เดิมเป็นของสมเด็จเจ้าฟ้ากรมสมเด็จพระบำราบปรปักษ์ เรียกชื่อหนังสือนั้นว่า</span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">พระราชพงศาวดารแปลจากภาษารามัญ</span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39; </span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">และมีบานแพนกอยู่ข้างต้นว่า</span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้กรมหลวงวงศาธิราชสนิททรงจัดการแปลหนังสือนั้นเป็นภาษาไทย</span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">ก็เป็นอัน ได้หลักฐานว่านายกุหลาบเอาไปเปลี่ยนชื่อเสียใหม่ว่า</span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">คำให้การขุนหลวงหาวัด</span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">เอาหนังสือ ๒ ฉบับสอบทานกันก็เห็นได้ว่าแก้ความเดิมเสียมาก สมดังสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงพระราชปรารภ</span><span lang="TH" style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: Arial; mso-hansi-font-family: Arial;">...(*๑๐)</span><span style="color: red; line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH;">&#39;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">ขณะเมื่อ ก.ศ.ร.กุหลาบมีชื่อเสียงขึ้นด้วยพิมพ์หนังสือคำให้การขุนหลวงหาวัดนั้น มีการตั้งกรมโปลิศท้องน้ำขึ้นโดยมีเจ้าพระยานรรัตนราชมานิต</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Courier New'; mso-hansi-font-family: 'Courier New';">(</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">โต</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Courier New'; mso-hansi-font-family: 'Courier New';">)</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">เป็นผู้บัญชาการ เจ้าพระยานรรัตนฯ เห็นว่า ก.ศ.ร.กุหลาบเป็นคนกว้างขวางทางท้องน้ำ และมีความรู้ ผู้คนนับหน้าถือตาจึงเอามาตั้งเป็น</span><span style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">แอดชุแตนท์</span><span style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-theme-font: minor-bidi; mso-hansi-theme-font: minor-bidi; mso-bidi-theme-font: minor-bidi;">&#39;<span lang="TH">(</span>adjutant)</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';"> หรือ </span><span style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&ldquo;</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">นายเวร</span><span style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&rdquo; </span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">ของพระยานรรัตน์ราชมานิต</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Courier New'; mso-hansi-font-family: 'Courier New';">(โ</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">ต</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Courier New'; mso-hansi-font-family: 'Courier New';">)</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">มียศเทียบเท่านายร้อยเอกก.ศ.ร.กุหลาบจึงได้เข้าเป็นข้าราชการแต่นั้นมา</span></span></span><br /> <br /> <span lang="TH" style="line-height: 107%; font-family: 'Angsana New','serif'; font-size: 18pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&nbsp; สมัยนั้นหอสมุดพระวชิรญาณเพิ่งเริ่มก่อตั้งก.ศ.ร.กุหลาบ ขอสมัครเข้าเป็นสมาชิก เจ้านายที่เป็นกรรมการทราบกันแต่ว่าก.ศ.ร.กุหลาบเป็นผู้รักหนังสือ ก็รับเข้าเป็นสมาชิกหอพระสมุดฯตามประสงค์ และเมื่อก.ศ.ร.กุหลาบได้เป็นสมาชิกหอพระสมุดฯ ก็มีใจมอบหนังสือฉบับเขียนเรื่องต่างๆ ที่ได้คัดสำเนาจากหอหลวงเอาไปแปลเป็นฉบับใหม่ เป็นของกำนัลแก่หอพระสมุดฯ หลายเรื่อง กรมพระสมมตอมรพันธ์กับสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพเป็นกรรมการหอพระสมุดฯไม่เคยเห็นหนังสือในหอหลวงมาแต่ก่อน และไม่รู้ว่าย้ายหนังสือไปเก็บไว้ที่วังกรมหลวงบดินทร์ฯทั้งสองสมเด็จได้แต่พิจารณาดูหนังสือที่ก.ศ.ร.กุหลาบมอบให้หอพระสมุดฯ เห็นเป็นสำนวนเก่าและใหม่ระคนปนกันหมดทุกเรื่องทรง</span></span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH;">&#39;...</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">ถามนายกุหลาบว่าได้ต้นฉบับมาจากไหน นายกุหลาบก็อ้างแต่ผู้ตาย เช่น พระยาศรีสุนทรฯ</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Courier New'; mso-hansi-font-family: 'Courier New';">(</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">ฟัก</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Courier New'; mso-hansi-font-family: 'Courier New';">)</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">และกรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรสเป็นต้นอันจะสอบสวนไม่ได้ จึงเกิดสงสัยว่าที่เป็นสำนวนใหม่นั้นน่าจะเป็นของนายกุหลาบแทรกลงเองจึงมีความเท็จอยู่มาก แต่ตอนนั้นเป็นสำนวนเดิม นายกุหลาบจะได้ต้นฉบับมาจากไหนก็ยังคิดไม่เห็น กรมพระสมมตฯจึงตรัสเรียกหนังสือเหล่านั้นว่า</span><span style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">หนังสือกุ</span><span style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-bidi-font-family: Arial;">&#39;</span><span lang="TH" style="line-height: 107%; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: 'Comic Sans MS'; mso-hansi-font-family: 'Comic Sans MS';">เพราะจะว่าแท้จริงหรือเท็จไม่ได้ทั้งสองสถาน</span></span></span><span lang="TH" style="line-height: 107%; font-family: 'Angsana New','serif'; font-size: 18pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-ascii-font-family: Arial; mso-hansi-font-family: Arial;"><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">...(๑๑)</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ต่อมา พ.ศ.๒๔๓๕ กรมโปลิศท้องน้ำถูกยุบ ก.ศ.ร. กุหลาบ ซึ่งมีอายุเกือบหกสิบปี ก็ต้องออกจากราชการและออกจากสมาชิกหอพระสมุดฯด้วย (แต่คนทั่วไปก็นิยมเรียกกันติดปากว่า&ldquo;แอศชุแตนท์กุหลาบ&rdquo;) เมื่อออกจากราชการใหม่ๆ ก.ศ.ร.กุหลาบ เข้าทำงานเป็น &ldquo;เอดิเตอร์&rdquo; (บรรณาธิการ) หนังสือพิมพ์ <em>สยามออบเซอร์เวอร์</em> ของพระยาอรรถการประสิทธิ จนถึงพ.ศ.๒๔๔๐ ก.ศ.ร.กุหลาบได้เริ่มออกวารสาร <em>สยามประเภท</em> ของตนเอง เหมือนอย่างที่หอพระสมุดฯออกหนังสือ&#39;วชิรญาณ&#39;โดยมีชื่อเต็มว่า&ldquo;สยามประเภท สุนทโรวาทพิเศฑ&rdquo;และมีรายละเอียดพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ไว้ว่า&#39;เป็นสรรพตำราความรู้ฉลาดทางคติธรรมแลคดีโลกย์ มี นาย ก.ศ.ร.กุหลาบ เอดิเตอร์ เป็นผู้เรียบเรียงลงพิมพ์ที่โรงพิมพ์สยามประเภท ถนนเฟื่องนคร กรุงเทพครั้งนั้นสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพอธิบายวิธีการหลอกลวงโดยการตีพิมพ์ของ ก.ศ.ร.กุหลาบไว้</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ว่า&#39;... โดยเอาเรื่องต่างๆที่คัดไปจากหอหลวงและไปดัดแปลงดังว่านั้นพิมพ์ในหนังสือสยามประเภทและเขียนคำอธิบายปดว่าได้ฉบับมาจากไหนๆ ไปต่างๆ เว้นแต่ที่กรมหลวงบดินทร์ฯนั้นมิได้ออกพระนามให้แพร่งพรายเลย คนทั้งหลายพากันหลงเชื่อก็นับถือ ก.ศ.ร.กุหลาบจึงเรียกกันว่า &#39;อาจารย์กุหลาบ&#39; ก็มี...(*๑๒)&#39;</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ครั้นเมื่อ ก.ศ.ร.กุหลาบหมดเรื่องที่ได้ไปจากหอหลวง จึงใช้วิธีแต่งเรื่องต่างๆขึ้นเพื่อลงในหนังสือสยามประเภท แล้วก็อ้างว่าเป็นเรื่องจริง แต่ก็ยังไม่มีใครทักท้วงประการใด จนก.ศ.ร.กุหลาบแต่งพงศาวดารกรุงสุโขทัยตอนเมื่อจะเสียกรุงแก่กรุงศรีอยุธยา พิมพ์ในหนังสือสยามประเภทแถมประโคมข่าวเสียใหญ่โตมีแผ่นปลิวแจกไปทั่วมีใจความว่า </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&#39;...บัดนี้จักขออธิบายถึงเรื่องกำเหนิด ต้นเหตุที่จะบังเกิดชนชาวชาติไทยมีขึ้นในแผ่นดินศยามนี้ ซึ่งจักได้คัดย่อความออกมาจากพระราชพงศาวดารเชียงแสน,เชียงราย,ศุโขทัย,๒๔ ผูก ซึ่งจานลงไว้ในใบลานเปนของโบราณหลายร้อยปี เรียกว่าคัมภีร์พระราชพงศาวดารเชียงแสนเชียงรายศุโขทัย ๒๔ ผูก ต้นฉบับเดิมเปนของท่านเจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช(บุญรอด)บ้านปากคลองมอญ กรุงเทพฯภายหลังข้าพเจ้าได้คัดลอกไว้ได้บ้างบางข้อจึ่งได้คัดข้อย่อความจับ เลือกคัดในตอนปลายสุดท้ายในผูกที่๑๙ มีใจความตามพระราชพงศาวดารเชียงแสนเชียงรายศุโขทัยดั่งนี้...(*๑๓)&#39;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> โดยเนื้อความที่ลงพิมพ์นั้นระบุ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ว่า&#39;...เมื่อพระเจ้าแผ่นดินทรงพระนามว่า&#39;พระปิ่นเกษ&#39; สวรรคตแล้ว พระราชโอรสทรงพระนามว่า &#39;พระจุลปิ่นเกษ&#39; เสวยราชย์ ไม่มีความสามารถจึงเสียบ้านเมือง...(*๑๔)&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงทอดพระเนตรเห็นทรงตรัสว่า </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...เพียงแต่นายกุหลาบเอาความเท็จมาแต่งลวงว่าความจริงก็ไม่ดีอยู่แล้ว ซ้ำบังอาจเอาพระนามพระจอมเกล้าและพระจุลจอมเกล้าไปแปลงเป็น พระปิ่นเกษและพระจุลปิ่นเกษ เทียบเคียงใส่โทษเอาตามใจเกินสิทธิในการแต่งหนังสือ...(*๑๕)&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงจึงโปรดฯให้เจ้าพระยาอภัยราชา(ม.ร.ว.ลภ สุทัศน์)เมื่อครั้งเป็นพระยาอิทราธิบดีสีหราชรองเมืองให้ไปเรียกตัว ก.ศ.ร.กุหลาบมาสั่งให้ส่งต้นฉบับตำราเรื่องพงศาวดารเมืองสุโขทัยที่อ้างว่ามีนั้นมาให้ตรวจ ก.ศ.ร.กุหลาบไม่สามารถหาต้นฉบับมาส่งได้จึงรับสารภาพว่าตัวคิดขึ้นเองทั้งนั้น สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงตรัส</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ว่า&#39;...จะลงโทษอย่างจริตผิดปรกติโปรดฯให้ส่งตัวนายกุหลาบไปอยู่กับผู้จัดการในโรงเลี้ยงบ้าสัก๗วันแล้วก็ปล่อยไป...(*๑๖)&#39;</span><br /> แ<span style="color: rgb(0, 0, 255);">ต่เอาเข้าจริงๆ ก.ศ.ร.กุหลาบต้องอยู่ที่โรงพยาบาลบ้าถึง๓๓วัน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;เหตุการณ์ที่สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวง จับ ก.ศ.ร.กุหลาบ ส่งโรงพย่บาลบ้า ถือว่าเป็นกรณีที่สำคัญในเรื่องที่ ก.ศ.ร.กุหลาบ &#39;กุ&#39;พระราชประวัติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเพราะในการแต่งอภินิหารบรรพบุรุษนั้น ก.ศ.ร.กุหลาบ อ้างว่าคัดลอกมาจากคัมภีร์ธาตุใจวงษ์ อันเป็นตอนต่อจากพงศาวดาร เชียงแสน เชียงราย ศุโขทัย ของเจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช(บุญ</span></span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">รอด)อันไม่มีอยู่จริง โดยก.ศ.ร.กุหลาบ เริ่มแต่งพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีในปัจจุบัน หลังจากเริ่มออกหนังสือพิมพ์ชื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&ldquo;สยามประเภท&rdquo;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในปี </span></span></span><font color="#0000ff" face="Courier New" size="4">พ.ศ.๒๔๔๐&nbsp;คือ</font><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เริ่มตีพิมพ์เรื่องราวของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราชเป็นตอนๆภายใต้ชื่อว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&rdquo;อภินิหารประจักษ์แห่งพระเจ้ากรุงธนบุรีศรีอยุธยา&rdquo;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในปี</span></span></span><font color="#0000ff" face="Courier New" size="4">พ.ศ.๒๔๔๒พร้อมๆกับการตีพิมพ์ พงศาวดาร เชียงราย เชียงแสน ศุโขทัย ที่ถูกสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงจับส่งโรงพยาบาลบ้า ต่อมา</font><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พ.ศ.๒๔๕๓ ก.ศ.ร.กุหลาบ รวบรวมบทความ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&rdquo;อภินิหารประจักษ์แห่งพระเจ้ากรุงธนบุรีศรีอยุธยา&rdquo;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่ตีพิมพ์เป็นตอนๆ มารวมพิมพ์เป็นเล่มแต่เปลี่ยนชื่อเป็น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;หนังสือพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้าตาก(สิน)&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ซึ่งต่อมาหนังสือนี้เป็นต้นฉบับของหนังสืออภินิหารบรรพบุรุษที่คนไทยส่วนใหญ่เข้าใจผิดคิดว่าเป็นพระราชประวัติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจริง<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; นอกจากนั้นพระราชประวัติตามหนังสืออภินิหารบรรพบุรุษเองก็ก่อให้เกิดข้อกังขาถึงความเป็นไปได้มากมาย อาทิ พระราชประวัติที่บอกว่าเมื่อแรกเกิดวัดส่วนสูงจากสะดือถึงศรีษะจะเท่ากับสะดือถึงฝ่าเท้า อันเป็นพุทธลักษณะ ย่อมเกิดขึ้นจริงไม่ได้เพราะพระองค์เกิดเป็นสามัญชน จะมีชาวบ้านที่ไหนวัดส่วนสูงลูกตัวเองแล้วจดไว้เพราะพ่อแม่คงไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าลูกตนเองเกิดมาเพื่อเป็น&#39;มหาราช&#39;หรือแม้กระทั่งพระราชประวัติเมื่อแรกเกิดได้ ๗ วัน มีงูใหญ่มาขอรอบกระด้งให้เห็นเป็นอัศจรรย์ อย่างน้อยทั้งสองเหตุการณ์ถ้ามีอยู่จริงคงปรากฏในพระราชพงศาวดาร คงไม่ไปปรากฏเฉพาะแต่ในอภินิหารบรรพบุรุษเป็นแน่<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ถึงตรงนี้พระราชประวัติตามหนังสืออภินิหารบรรพบุรุษเองก็ก็ให้เกิดข้อสงสัยมากมายจนไม่สามารถหาข้อยุติได้ แล้วพระราชประวัติที่แท้จริงจะเป็นอย่างไร</span></span></span><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">มีต่อกรุณารออ่าน</span></span><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6230.html">[ก่อนหน้า]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6246.html">[หน้าต่อไป]</a></span></span><br /> <br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">อ้างอิง</span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(๑) หอหลวง พระนิพนธ์ใ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ</span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(๒-๑๖)เรื่องเดียวกัน อ้างแล้ว</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span><br /> <br /> &nbsp; Tue, 02 Jun 2015 18:21:00 +0700 สุสานที่เมืองจีน http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6246.html <span style="font-size: 16px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หลักฐานทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีที่ประเทศจีนที่สำคัญนั้นมีสองประเภทคือ</span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">๑.สุสานบรรจุฉลองพระองค์</span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">๒.พระราชพงศาวดารราชวงศ์ชิง(สมัยจักรพรรดิเฉียนหลง)</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">โดยจะขออธิบายตามลำดับดังนี้</span></span></span><br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สุสาน<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">บรรจุฉลองพระองค์</span></span><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เมืองจีนที่ระบุว่าบิดาของพระองค์เป็นชาวจีน</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> อยู่ที่อำเภอเถ่งไฮ่ มณฑลกวางตุ้ง</span></span>&nbsp;</span><br /> &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/ซุ้มที่เมืองจีนใหม่.jpg" style="width: 535px; height: 288px;" /> <p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <span style="font-size: 18px;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ซุ้มประตูขนาดใหญ่บริเวณทางเข้าในปัจจุบัน &nbsp;&nbsp;</span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ตามเอกสารแจกจ่ายประชาสัมพันธ์ของรัฐบาลท้องถิ่นบรรยายไว้สรุปได้ว่า<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &#39;...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สุสาน<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">บรรจุฉลองพระองค์</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">นี้ตั้งอยู่ที่<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">อำเภอเถ่งไฮ่ มณฑลกวางตุ้ง บริเวณแหล่งดูดทรายแห่งหนึ่ง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ในอำเภอเถ่งไฮ่ มีฮวงซุ้ยหรือสุสานเล็กๆ แห่งหนึ่ง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ทางเข้าทำเป็นซุ้มขนาดใหญ่ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สุสานแห่งนี้เป็นสุสานเก่าแก่สร้างมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเฉียนหลงฮ่องเต้ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๒๗๘-๒๓๓๙<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> มีป้ายหินจารึกไว้ว่า</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สุสานของ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&lsquo;</span>แต้อ๊วง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rsquo;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทำการบูรณะซ่อมแซมใหม่ในฤดูใบไม้ผลิ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ปี ค.ศ. ๑๙๘๕<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ.๒๕๒๘</span></span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">...(*๑)&rdquo;</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>คนเถ่งไฮ่รู้จักและรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพระเจ้าตากดี เขาเรียกกันว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&lsquo;แต้อ๊วง&rsquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> แปลว่าพระเจ้าแผ่นดินตระกูลแต้ มีเรื่องเล่าว่าเมื่อ&lsquo;แต้อ๊วง&rsquo; เกิดพ่อของท่านก็พาท่านกลับมาเรียนภาษาที่เมืองจีน จนอายุได้ ๑๐ ขวบจึงส่งมาอยู่เมืองไทย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๒)&rdquo;</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> <span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>คนเถ่งไฮ่ภูมิใจใน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&lsquo;แต้อ๊วง&rsquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มาก ว่าเป็นคนบ้านเราที่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มีวาสนาเป็นถึงพระเจ้าแผ่นดินของประเทศไทย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> และมีความกล้าหาญยิ่ง เสี่ยงชีวิตไปรบกับพม่าเพื่อกอบกู้ชาติไทย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๓)&rdquo;</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>คนเถ่งไฮ่เชื่อกันว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หลังจากที่พระเจ้าตากสิ้นพระชนม์ได้ไม่นาน</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 18px;">บรรดาญาติพี่น้องได้นำฉลองพระองค์กลับมายังบ้านเกิดและฝังไว้ที่สุสานแห่งนี้เพื่อเป็นการแสดงความเคารพ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๔)&#39;</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/สุสาน.jpg" style="width: 360px; height: 240px;" /><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <span style="font-size: 18px;">&nbsp; </span></span></span></span><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สุสานในปัจจุบัน</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; บริเวณสุสานยังมีป้ายหินอีกแผ่นจารึกไว้ว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>สุสานแห่งนี้เป็นที่ฝังฉลองพระองค์ของ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&lsquo;</span>แต้อ๊วง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rsquo; </span>ที่นำมาจากเมืองไทย </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ห้ามผู้ใดทำลายเด็ดขาด<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>ลงชื่อโดยรัฐบาลท้องถิ่นแห่งอำเภอเถ่งไฮ่</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">หากเราจะสรุปถึงเนื้อหาของเอกสารนี้จะได้ใจความโดยรวมว่า บิดาของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&lsquo;</span>แต้อ๊วง</span></span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&rsquo;</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นคน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เถ่งไฮ่ ได้อพยพไปอยู่กรุงศรีอยุธยา เมื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&lsquo;</span>แต้อ๊วง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rsquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เกิดบิดา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ท่านก็พาท่านกลับมาเรียนภาษาที่เมืองจีน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จนอายุ๑๐ ขวบจึงส่งมาอยู่เมืองไทย</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&lsquo;</span>แต้อ๊วง</span></span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&rsquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มีความกล้าหาญยิ่ง เสี่ยงชีวิตไปรบกับพม่าเพื่อกอบกู้ชาติไทยและ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มีวาสนาเป็นถึงพระเจ้าแผ่นดินของประเทศไทย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หลังจากที่</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&lsquo;</span>แต้อ๊วง</span></span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&rsquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สิ้นพระชนม์ได้ไม่นาน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">บรรดาญาติพี่น้องได้นำฉลองพระองค์กลับมายังบ้านเกิดและฝังไว้ที่สุสานแห่งนี้ ซึ่งตรงกับ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมัยพระเจ้าเฉียนหลงฮ่องเต้ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๒๗๘-๒๓๓๙<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)ซึ่งสอดรับกันดีในเรื่องวันเวลา </span></span></span></span></p> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; แต่ความจริงคือ</span></span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">มีศิลาจารึกแผ่นเล็กๆซึ่งประดิษฐานข้างประตูศาลเจ้าได้จารึกว่าศาลเจ้าแห่งนี้สร้างขึ้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ในปีที่๑๑แห่งศักราชสาธารณรัฐจีน(<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เริ่มนับพ.ศ.๒๔๕๔เป็นปีที่๑.</span>)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">จึงตรงกับพ.ศ.๒๔๖๕</span></span>&nbsp; <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">หลังจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราชสวรรคตไปแล้ว</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">๑๔๐ปี<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">อีกทั้งข้อมูลและเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวกับสุสานนี้ล้วนอ้างแต่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>คำบอกเล่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เช่นเล่าว่าแรกเกิดบิดาพากลับมาเรียนภาษาจีนที่บ้านเกิดหรือเล่าว่า</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หลังจากที่พระเจ้าตากสิ้นพระชนม์ได้ไม่นาน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">บรรดาญาติพี่น้องได้นำ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ฉลองพระองค์</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กลับมายังบ้านเกิดและฝังไว้ที่สุสานแห่งนี้<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ตอนเป็นพระเจ้าแผ่นดินกลับไม่นำไป</span>)</span> </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ซึ่งเป็นคำบอกเล่าตามตำนานโดย</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">อ้าง</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>พระราชพงศาวดารราชวงศ์ชิงในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เป็นเอกสารอ้างอิงนอกนั้นไม่ปรากฏว่ามีหลักฐานอื่นปรากฏให้เห็นเลยจนถึงปัจจุบัน</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เมื่อตำนานของสุสานบรรจุฉลองพระองค์ที่เมือง เถ่งไฮ้ อ้างว่าสร้าง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span> </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงต้องขออนุญาตอธิบายเกี่ยวกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระราชพงศาวดารราชวงศ์ชิง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>จักรพรรดิเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่เกี่ยวกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ดังต่อไปนี้</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เริ่มในปี พ.ศ.๒๓๑๐ขณะที่กรุงศรีอยุธยากำลังจะเสียแก่พม่านั้น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"> ทัพเมืองจีนของจักรพรรดิเฉียนหลงก็ไม่สามารถเอาชนะทัพพม่าของพระเจ้ามังระได้ ทำให้จักรพรรดิ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เฉียนหลง</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ต้องประชุมขุนนางแก้ปัญหานี้อยู่เนืองๆ จนเมื่อถึงเดือน๔ แห่งปีที่๓๒<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๓๑๐<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ของรัชกาลเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>กรุงศรีอยุธยาแตกเดือน๕<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หยางอิ้งจี้ </span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ข้าหลวงประจำมณฑลยูนนานและกุ้ยโจว ได้กราบบังคมทูลจักรพรรดิเฉียนหลงว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>ราชสำนักชิงกับราชสำนักกรุงศรีอยุธยามีความสัมพันธ์อันดีกันตลอดมา หากจักรพรรดิเฉียนหลงร่วมมือกับสยามตีกระหนาบพม่าการศึกก็จะสำเร็จโดยง่าย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๕)&#39;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">แต่จักรพรรดิเฉียนหลงไม่เห็นชอบพระองค์เห็นว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;..</span>การที่จะนัดหมายกับสยามตีกระหนาบพม่านั้นจะเป็นเรื่องไร้สาระน่าขบขัน การทำสงครามโดยอาศัยกำลังจากประเทศราชนอกจากจะไร้ประโยชน์แล้วยังรังแต่จะทำให้ดินแดนในอาณัติเกิดความดูแคลนจึงเป็นเรื่องที่ไม่สมควรกระทำเป็นอันขาด<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๖)&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">แต่อย่างไรก็ดีจักรพรรดิเฉียนหลง ยังรบติดพันอยู่กับพม่า</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงรับสั่งให้ข้าหลวงประจำมณฑลกวางตุ้งและกว่างซี</span> <span style="color: rgb(0, 0, 205);">ชื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ให้ติดตามสืบเสาะเรื่องราวภายในอาณาจักรสยามอย่างใกล้ชิดแล้วให้รายงานราชสำนักทางปักกิ่งให้ทราบโดยละเอียด<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เมื่อถึงเดือนเก้าของปีที่ ๓๒ <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๓๑๐<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> แห่งรัชกาลเฉียนหลง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> หลี่ซื่อเหยาได้ข่าวว่าสยามถูก<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เผ่าท้องลาย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึงพม่า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ตีเมืองแตก กษัตริย์ของกรุงศรีอยุธยานั้นหายสาบสูญไป เพื่อให้ได้ความจริงทั้งหมดมารายงานจักรพรรดิ</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เฉียนหลง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> <span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จึงได้มอบหมายให้นายทหาร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ตำแหน่ง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">อิ๋วจี๋ </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">(เทียบเท่าผู้บังคับกองพัน)</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ชื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สี่หยวน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">โดยสารเรือพาณิชย์ไปสยามเพื่อสืบเสาะว่าเท็จจริงว่าเป็นประการใดแต่สี่หยวนกลับเสียชีวิตที่เมืองนครศรีธรรมราชเหลือแต่นายทหารติดตามชื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่ายเซิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่ได้เดินทางกลับถึงเมืองกวางโจวเมื่อวันที่๑๑เดือน๗ปีที่๓๓<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๓๑๑<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">) </span>แห่งรัชสมัยเฉียนหลง </span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ขณะเดินทางกลับม่ายเซินได้แวะเมืองเหอเซียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ซึ่งมี</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อซื่อหลิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span> พระยาราชาเศรษฐี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เป็นเจ้าเมือง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๗*)&#39;</span> สำหรับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อซื่อหลิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ผู้นี้โดยปกติเป็นที่คุ้นเคยกันดีกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ข้าหลวงประจำมณฑลกวางตุ้งและกว่างซีขณะที่ม่ายเซินแวะเมืองเหอเซียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าจุ้ยบุตรเจ้าฟ้าอภัย</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ได้มาอาศัยอยู่กับ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)กำลังสมคบกันคิดการใหญ่อยู่</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ทราบข่าวจาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่ายเซิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ว่าจักรพรรดิเฉียนหลงสั่งให้สืบเสาะเรื่องราวภายในอาณาจักรสยามอย่างละเอียด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"> ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span>จึงได้ส่งอำมาตย์ชื่</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลินอี้</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">และ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อหยวนเกา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">มาพร้อมกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่ายเซิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ทั้งนี้ได้นำแผนที่ของสยาม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">มาด้วย</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เพื่อรายงานทุกๆสิ่งของ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สยามใ</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ห้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ทราบ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">โดย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span>คิดฉวยโอกาสที่สยามมีความยุ่งยากเดือดร้อนหวังเข้ามาชิงความเป็นใหญ่ในสยาม</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">โดยการสนับสนุนให้เจ้าจุ้ยเป็นกษัตริย์ปกครองบ้านเมืองเพราะ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span>เข้าใจความคิดของราชสำนักชิงที่ยึดมั่นในทำนองคลองธรรมของการสืบทอดราชบัลลังก์</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จึงต้องการให้รัชทายาทของกษัตริย์กรุงศรีอยุธยาเป็นกษัตริย์สืบต่อกันไป จึงใช้กุศโลบายแสดงตนเป็นผู้สนับสนุนเจ้าจุ้ยให้สืบทอดสันติวงศ์ เพื่อทำให้ราชสำนักชิงวางใจตน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในขณะเดียวกันก็ใส่ความ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี </span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เป็นเหตุให้ราชสำนักชิงในช่วงแรกไม่ยอมรับรองกรุงธนบุรีและเหินห่างกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเพราะได้ยึดถือข้อมูลของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ซึ่งได้สอบถามเรื่องราวต่างๆของสยามอย่างละเอียดถี่ถ้วนจาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">แล้ว ทำการวิเคราะห์วิจัยประมวลเรื่องราวเป็นเอกสารแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับ สถานการณ์ของสยาม นำขึ้นทูลเกล้าฯถวายราชสำนัก ณ กรุงปักกิ่ง ราชสำนักชิงจึงได้กำหนดนโยบายเกี่ยวกับสยามโดยยึดถือตามข้อมูลของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่ได้ข้อมูลมาจาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)อีกต่อหนึ่ง</span></span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ต่อมาเมื่อเดือน๑๐ ของปีที่ ๓๓<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ.๒๓๑๑<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จักรพรรดิ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เฉียนหลง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ทรงมีความประสงค์จะรบกับพม่าอย่างแตกหักแ</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ละ ต้องการให้สยามสกัดจับทหารพม่าที่แตกทัพหนีมาทางนั้นแต่ความจริงคือต้องการให้ไทยช่วยตีกระหนาบเพราะจีนไม่เคยรบชนะพม่าจึงต้องการให้ไทยช่วยแต่ได้ใช้ถ้อยคำที่คงศักดิ์ศรีไว้<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(เฉียนหลง</span>ไม่เคยชนะพระเจ้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มังระ</span></span>จึงไม่มีทหารพม่าหลบหนีมาทางไทย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จักรพรรดิเฉินหลงจึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าให้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"> </span></span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&ldquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...</span>ให้</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">คัดเลือกนายทหารข้าราชบริพารที่ปรีชาสามารถและซื่อสัตย์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เดินทางไป</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เหอเซียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">โดยด่วน</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เพื่อสอบถามม่อซื่อหลินถึงสภาพการณ์ที่แท้จริงระยะนี้ของเสียนหลอ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สยาม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ขอให้เขาตอบมาอย่างละเอียดด้วย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๘*)&#39;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; โดยทรงกำชับให้ดำเนินการโดยด่วนแล้วกราบบังคมทูลเพื่อทราบ </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เมื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ได้รับพระบรมราชโองการแล้ว ก็สั่งให้ทหารอาศัยเรือพาณิชย์แล่นไปยังเหอเซียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เพื่อสอบถามข้อมูลจาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span>แต่ล่วงมาเพียงเดือนเศษจักรพรรดิเฉียนหลงก็ทรงติดตามสอบถามถึงข่าวคราวของบุคคลที่สั่งให้เดินทางไปสืบหาข่าว</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">กราบบั</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">งคมทูลตอบว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>จากทางตะวันออกของกวางตุ้งเดินทางไป ณ ที่นั่น เป็นย่านทะเลนอกเขตแคว้นจำต้องคอยถึงลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ในเดือน๓ ปีหน้า เรือจึงจะสามารถแล่นกลับมาได้ ขณะนี้ยังไม่สามารถกำหนดเวลาแน่นอนในการทราบข่าวคราว<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๙*)&rdquo;</span></span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ครั้นล่วงมาถึงเดือน๖ ของปีถัดมา ล่วงเลยเวลาที่เรือต้องกลับตามที่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กล่าวไว้เป็นเวลาหลายเดือน ก็ยังไม่มีข่าวคราว</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span>แต่อย่างใด</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"> ทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงตำหนิ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">อย่างรุนแรงถึงขนาดมีรับสั่งให้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span>ต้องปรับปรุงแก้ไขการทำงาน<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จนถึงปลายเดือน๖นั้นขุนนางของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ก็เดินทางมาโดยเรือ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ถึงกว่างโจวเมื่อวันที่๒๗ เดือน๖ปี๓๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๓๑๒<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เพื่อแจ้งสภาพการณ์ที่แท้จริงระยะนี้ของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เสียนหลอ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สยาม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">) </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">แก่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ๆจึงนำความที่ได้รับรายงานกราบบังคมทูลจักรพรรดิเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ขณะนั้นสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีปราบพม่าพระนายกองได้แล้วตั้งตนเป็นใหญ่ที่ธนบุรีแต่ยังไม่ได้ปราบชุมนุมต่างๆที่เหลืออยู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span></span> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">จักรพรรดิเฉียนหลง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงเริ่มวางแผนตีพม่าในเดือนถัดไปคือเดือน๗ ปี๓๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๓๑๒<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">พร้อมทั้งมีความต้องการให้สยามช่วยสกัดจับทหารพม่าที่แตกทัพหนีมาทางสยาม </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สภาองคมนตรีแห่งราชวงศ์ชิง</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ได้แต่งหนังสือฉบับหนึ่งและสั่งให้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ประทับตราเพื่อถวายกษัตริย์สยามโดยกำชับว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>หากสืบทราบแน่ชัดว่า ทายาทของตระกูลเจา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึงรัชทายาทของกษัตริย์กรุงศรีอยุธยา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ได้รับการสถาปนาสืบทอดราชสมบัติขึ้นมาใหม่ ก็ให้นำส่ง</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ทางเรือเดินทะเล</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">โดยด่วน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"> ซึ่งจะอยู่ในช่วงที่ทางมณฑลยูนานเริ่มเดินทัพเข้าโจมตี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พม่า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>แต่หากปรากฏว่าพวก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กันเอินซื่อ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึงหัวหน้าเผ่าที่ตั้งตนเป็นใหญ่ไม่ยกย่องทายาทของกษัตริย์เดิม ซึ่งขณะนั้นคือพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ยังคงแอบอ้างตั้งตนยึดครองซึ่งเป็นความกระหายอันไม่ชอบธรรม</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แสดงว่าอาณาจักรนั้นยังปราศจากผู้มีอำนาจปกครองโดยชอบธรรม ก็ไม่ต้องส่งมอบให้</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">และนำให้กลับคืนสู่มาตุภูมิ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๑๐*)&#39;</span><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เมื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลีซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ได้รับหนังสือที่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สภาองคมนตรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ยกร่างให้เพื่อส่งให้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สยาม</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">แล้วได้พิจารณาเห็นว่า</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ถึงแม้ว่าทายาทตระกูลเจา</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึงรัชทายาทของกษัตริย์กรุงศรีอยุธยา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ยังมิได้รับการสถาปนาขึ้นมาใหม่ </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">แต่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span>ขณะนี้ได้นัดหมายกับหัวหน้าเผ่าชนเมืองต่างๆ แถบชายฝั่งทะเลของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เสียนหลอ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สยาม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เตรียมใช้กำลังโจมตี</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กันเอินซื่อ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึงสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เพื่อยก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าจุ้ย</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ทายาทของกษัตริย์อยุธยาขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดิน หากดำเนินการสำเร็จก็จะขอให้ช่วยสกัดจับโจรพม่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ก็คงจะดำเนินการให้อย่างดีหรือหาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(พระยาราชาเศรษฐี)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ยังไม่พร้อมก็ให้เป็นธุระจัดส่งหนังสือต่อไปกรุงศรีอยุธยาให้แล้วเสร็จ ในการนี้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ได้ทำหนังสือในนามของตนเองขึ้นมาอีกฉบับหนึ่ง มอบหมายให้ขุนนาง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ตำแหน่งจั่วอี้เจิ้น(เทียบเท่าผู้บังคับการกองพลพัฒนา)ชื่อ</span> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">โดยสารเรือพาณิชย์นำหนังสือดังกล่าวไป ณ เมือง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เหอเซียน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)<br /> &nbsp; </span><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่น</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ได้รับคำสั่งให้เดินทางตั้งแต่เดือน๗ของปีที่ ๓๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๓๑๒<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"> แห่งรัชกาลเฉียนหลง แต่เดินทางถึง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เหอเซียน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ในวันที่๒๙ เดือนอ้ายของปีถัดไปใช้เวลาเดินทางถึงครึ่งปี</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">อ้างว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>เมื่ออยู่กลางทะเลถูกลมพัดเสากระโดงขาด หางเสือเรือหักจึงเสียเวลาการเดินทาง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๑๑*)&#39;</span>ต่อมาภายหลัง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ได้เรียกบรรดาลูกเรือและทหารติดตามมาสอบสวนเป็นความลับ ปรากฏว่าลูกเรือและทหารติดตามได้เบิกความถึง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>มีความหวาดกลัวการท่องทะเลเริ่มตั้งแต่วันที่ออกเดินทางจากกวางตุ้งก็อ้างว่า เกิดลมพายุซึ่งเป็นเท็จเพื่อหาเหตุพัก หลังจากนั้นก็แวะจอดพักตลอดทางแม้กระทั่งขึ้นฝั่งพักแรมชั่วคราวก็มี จึงทำให้เสียเวลา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๑๒*)&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จึงต้องโทษจำคุก<br /> <br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ด้านเมือง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เหอเซียน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เมื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ส่งมอบสาสน์ของราชสำนักชิงให้แก่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อซื่อหลิน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระยาราชาเศรษฐี</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ๆเห็นว่าต้องนำเรื่องนี้แจ้ง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จึงจะสามารถบรรลุถึงภารกิจในการ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สกัดจับกุมโจรพม่า</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">แต่เนื่องจากตนเองกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มีเรื่องบาดหมางกันเกรงว่าพระองค์จะไม่เชื่</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">อจึงขอให้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่นมีหนังสือประกอบไปด้วยตนเองรับภาระในการร่างหนังสือให้</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เมื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไช่ฮั่น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เห็นชอบแล้วก็จัดส่งไป </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เอกสารนี้จึงเป็นเอกสารราชการฉบับแรกที่มีถึงสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในนามของราชสำนักชิง</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;<br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ในเรื่องนี้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงมีพระราชสาสน์ตอบกลับว่ายินดีช่วย เหลือ โดยที่พระราชสาสน์ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้เดินทางไปถึงเมืองจีนในเดือน๘ พ.ศ.๒๓๑๓<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปีที่ ๓๕ แห่งรัชกาลเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ต่อมาเมื่อเดือน๘พ.ศ. ๒๓๑๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปีที่๓๖แห่งรัชกาลเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ได้ปฏิบัติตามคำขอโดยการนำส่งเชลยศึกพม่าซึ่งมีชื่อว่า เซี่ยตูเอี้ยนและบุคคลอื่น ๆ ถึงกรุงปักกิ่งและได้ส่งมอบตามคำขอนี้ต่อมาอีกหลายครั้งคือ<br /> พ.ศ. ๒๓๑๕ได้จัดส่งจังจุ่นชิงกับพวก ซึ่งเป็นชาวอำเภอไฮ่เฟิง มณฑลกวางตุ้ง กลับคืนภูมิลำเนา &nbsp;<br /> พ.ศ.๒๓๑๘ ได้จัดส่งเจ้าเฉิงจังกับพวกจำนวน ๑๙ คน ซึ่งเป็นทหารยูนนานที่ตกเป็นเชลยศึกพม่า&nbsp;<br /> พ.ศ.๒๓๑๙ ได้จัดส่งหยางเฉาพิ่งกับพวก จำนวน ๓ คน ซึ่งเป็นพ่อค้ายูนนานกลับคืนภูมิลำเนา &nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> พ.ศ. ๒๓๒๐ คุมตัวอ่ายเฮอกับพวกจำนวน ๖ คน ซึ่งเป็นเชลยพม่านำส่งถึงกวางตุ้ง</span></span></span><br /> &nbsp;</p> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; การที่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ส่งมอบเชลยให้แก่จักรพรรดิเฉียนหลงเมื่อเดือน๘พ.ศ. ๒๓๑๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปีที่๓๖แห่งรัชกาลเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> ครั้งนั้นพระเจ้าเฉียนหลงเมื่อได้รับมอบเชลยก็ได้กำชับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่ิอเหยา</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ให้</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">พิจารณาความชอบต่ออาณาจักรสยามดังนี้</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;.</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">.. อย่าได้เฉยเมยเย็นชาเสียทุกกรณี อันจะเป็นการตัดเยื้อใยอย่างสิ้นเชิงกันเลย จึงสมควรใช้ดุลยพินิจในนามของข้าหลวงนั้นเองให้รางวัลเป็นแพรต่วนตามสมควร<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๑๓*)&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ต่อมาเมื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">วันพฤหัสบดี เดือน๑๑ ขึ้น๙ ค่ำ ปีเถาะตรีศก จ.ศ. ๑๑๓๓<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span> พ.ศ. ๒๓๑๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หลังจากส่งมอบเชลยชุดแรกได้สามเดือน </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้โปรดให้ยกทัพไปตีกัมพูชาและพุทธไธมาศ</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เมื่อพระเจ้าเฉียนหลงทราบข่าว</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ความขัดแย้งระหว่างสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีกับม่อซื่อหลิน จึงมีกระแส</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">รับสั่งว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>อันสยามตั้งอยู่ ณ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ทะเ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ลอันไกลโพ้น มีระยะทางห่างไกลย่อมจะยากลำบากต่อการใช้กำลัง เมื่อ&#39;กันเอินซื่อ&#39;<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระเจ้ากรุงธนบุรี <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ใช้พลังอันดุดัน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ความสามารถในการรบ-ผู้เขียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เข้าช่วงชิงราชบัลลังก์และเกิดการรบพุ่งแย่งชิงกัน ก็สมควรที่จะถือว่าเป็นเรื่องของนอกแคว้น ถ้าหากว่า&#39;ม่อซื่อหลิน&#39;ซึ่งเป็นเจ้าเมืองเหอเซียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พุทไธมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> มีความประสงค์จะช่วยฟื้นฟูราชบัลลังก์ ก็ชอบที่จะปล่อยให้กระทำการตามกำลังความสามารถตามลำพัง โดยไม่จำเป็นที่จะไปยุ่งเกี่ยวด้วยเลย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๑๔*)&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ทำให้การรบ</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ระหว่าง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อซื่อหลิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>พระยาราชาเศรษฐี<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span>เจ้าเมืองพุทไธมาศ จักรพรรดิเฉียนหลงมิได้ส่งทหารมาช่วยเหลือพระยาราชาเศรษฐีและเมืองพุทไธมาศแต่อย่างใด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงสามารถยึดเมืองพุทธไธมาศได้โดยไม่ยากเย็น</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">รีมีชัยชนะต่อ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อซื่อหลิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>พระยาราชาเศรษฐี<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span>เจ้าเมืองพุทไธมาศ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แล้วภายหลังเมื่อ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อซื่อหลิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>พระยาราชาเศรษฐี<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span>เจ้าเมืองพุทไธมาศ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กลับเข้ามาสวามิภักดิ์ก็โปรดให้</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ม่อซื่อหลิน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>พระยาราชาเศรษฐี<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ครองเมือง</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เมืองพุทไธมาศ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ต่อไป นับแต่นั้นข่าวจาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เสียนหลอ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>สยาม<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span>ก็ไม่มีไปถึง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลี่ซื่อเหยา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">อีก และราชอาณาจักรจีนก็ได้มีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีอย่างใกล้ชิดขึ้น โดย</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">พ.ศ. ๒๓๑๕ได้ปฏิบัติตามคำขอของจักรพรรดิเฉียนหลงเป็นครั้งที่สองโดยได้จัดส่ง&#39;จังจุ่นชิง&#39;กับพวก ซึ่งเป็นชาวอำเภอไฮ่เฟิง มณฑลกวางตุ้ง กลับคืนภูมิลำเนา<br /> <br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; การแสดงไมตรีครั้งที่สองนี้ทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงได้เห็นถึงความจริงใจของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จึงมีกระแสรับสั่งแก่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หลี่ซื่อเหยา</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>ภายหน้าหากทางไม่มีผู้ใดมาอีกก็แล้วไปแต่ถ้าหาก</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กันเอินซื่อ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ส่งทูตมาอีกเพื่อขอพระราชทานแต่งตั้งและประสงค์จะมีสัมพันธภาพทางราชบรรณาการ ก็อย่าได้ยืนกรานปฏิเสธเช่นกาลก่อนให้พิจารณาถึงว่าหากเป็นความจริงที่มาอย่างจริงใจ ก็ให้กราบบังคมทูลเพื่อจะได้พระราชทานแต่งตั้ง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๑๕*)&#39;</span><br /> &nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; นับแต่นั้นคือตั้งแต่เดือน ๘ ของปีที่ ๓๗ แห่งรัชกาลเฉียนหลง <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ. ๒๓๑๕<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> เป็นต้นมา ในเอกสารราชการของราชสำนักชิงได้เปลี่ยนการกล่าวอ้างพระนามของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี จาก</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กันเอินซื่อ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หรือ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span>หัวหน้าเผ่าชนอาณาจักรสยาม<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span> เป็น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่งหมายถึง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"> &ldquo;</span>กษัตริย์เจิ้ง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หรือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span>แต้อ๊วง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">นั่นเอง</span></span></span><br /> &nbsp;</p> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ซึ่งจะเห็นได้ว่าก่อนที่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จะปฏิบัติตามคำขอโดยการ</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">นำส่งเชลยศึกพม่าครั้งแรกและครั้งที่สองนั้นราชสำนักจีนเรียกขานพระองค์ว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กันเอินซื่อ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แต่หลังจากส่งมอบเชลยสองครั้งแล้ว</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span> </span></span><span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ราชสำนักจีนถึงได้ยอมรับสถานะกษัตริย์ของพระองค์และได้เรียกขานพระองค์ว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจิ้งเจา&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">นับแต่นั้นจนสิ้นรัชกาล ส่วนราชทินนามที่พระองค์ใช้ติดต่อกับจีนนั้นพระองค์ใช้พระนามว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;สมเด็จพระเจ้ากรุงพระมหานครศรีอยุธยา&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-size: 18px;">ตั้งแต่ฉบับแรกจนฉบับสุดท้ายไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆเลย</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/เครื่องบรรณาการไปจีน (เวป).gif" style="width: 432px; height: 576px;" /><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<span style="font-size: 18px;"> &nbsp;<a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/GAgbC.jpg"> </a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88.jpg">[ดูภาพขยายพระราชทินนาม กด]</a></span><br /> <br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แต่พระราชประวัติในเรื่องชาติกำเนิด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราช</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นั้นไม่มีปรากฏในพงศาวดารจีน</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ตลอดรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแต่อย่างใดทั้งสิ้น </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สรุปว่าในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">อันเป็น</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระเจ้าแผ่นดินร่วมสมัยกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราช<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span>ไม่มีเอกสารใดระบุว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พระบิดาเป็นชาวจีน&#39;ปรากฏให้เห็นเลย</span></span></span></span></span></p> <br /> <br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6243.html">[ก่อนหน้า]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6248.html">[หน้าต่อไป]</a><br /> <br /> <br /> อ้างอิง</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">(๑)เอกสารประชาสัมพันธ์ของสุสานที่แจกจ่ายแก่นักท่องเที่ยว<br /> (๒)เรื่องเดียวกันอ้างแล้ว<br /> (๓)พลิกต้นตระกูลไทย ของต้วน ลี เซิง สำนักพิมพ์พิราบ พิมพ์ครั้งที่๒ พ.ศ.๒๕๒๑<br /> (๔)-(๑๔)เรื่องเดียวกันอ้างแล้ว</span></span></span> Sun, 31 May 2015 21:43:00 +0700 ประวัติศาสตร์ไทย ฉบับตุรแปง http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6249.html <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา ฉบับตุรแปง</span></span><br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ถึงตรงนี้กล่าวได้ว่าพระราชประวัติพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีนั้น</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไม่มี</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลักฐานร่วมสมัย</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ปรากฏให้เห็นเลย</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> นอกจากปรากฏขึ้นในชั้นหลังๆเท่านั้นและการเกิดเหตุการณ์&#39;กบฏจีนก่าย&#39;ยิ่งทำให้โอกาส ที่พระราชบิดาจะเป็นชาวจีน ตามที่ ก.ศ.ร.กุหลาบ แต่งหนังสือขายยิ่งลิบหลี่เต็มทน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">แต่มีหนังสือเล่มหนึ่งตีพิมพ์ที่ฝรั่งเศสในปี ค.ศ.<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">1772</span> หรือพ.ศ.๒๓๑๔ หลังจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีปราบดาภิเศกได้ไม่นาน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> หนังสือนี้ใช้เป็นต้นแบบของคนผรั่งเศสยุคนั้นใช้ศึกษาอาณาจักรสยามอย่างละเอียดเพราะต่อมาอีกไม่นานก็จะเป็นยุคเริ่มต้นในการล่าอาณานิคมของฝรั่งเศสพอดี หนังสือนั้นมีชื่อว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยาฉบับตุรแปง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เขียนโดย</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">นาย&#39;ฟรังซัวส์ อังรี ตุรแปง&#39; ชาวฝรั่งเศส </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">โดยรวบรวมเรื่องราวจากบันทึกของบาทหลวงตาชารด์ชาวฝรั่งเศสที่บันทึกต่อๆกันมาโดยมีการบันทึกเหตุการณ์ร่วมสมัยในช่วงกรุงศรีอยุธยาถูกพม่าเข้ามาทำลายไว้ดังนี้<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>วันที่ ๒๘เม.ย.ค.ศ.๑๗๖๗<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ.๒๓๑๐หลังพม่าเข้าเมืองได้๒๑วัน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>บ้านเมืองถูกยึดโดยการโจมตี</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทรัพย์สมบัติในพระราชวังและวัดต่างๆไม่เหลืออะไรเลยนอกจากซากปรักหักพังและเถ้าถ่าน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระพุทธรูปถูกนำมาหลอมและทำลายโดยผู้ชนะที่ป่าเถื่อนผู้มีแต่ความโลภเท่านั้น เพื่อเป็นการแก้แค้นในความเสียหายครั้งนี้พวกพม่าได้ถ่ายเทความโกรธแก่เมืองเล็กๆโดยรอบสยาม&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พวกพม่าได้ใช้ไฟลนฝ่าเท้าของพวกสยาม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เพื่อจะให้พวกสยามเปิดเผยที่ซ่อนทรัพย์สิน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">และทำการข่มขืนลูกสาวที่กำลังร่ำไห้ต่อหน้าต่อตาพวกเขา</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระสงฆ์ซึ่งถูกสงสัยว่าปิดบังทรัพย์สินจำนวนมากถูกหอกซัดและถูกธนูยิงจนพรุน </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">คนอื่นๆจำนวนมากก็ถูกตีจนตายด้วยกระบองหนัก<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สภาพบ้านเมืองก็เช่นเดียวกับวัดวาอารามซึ่งเต็มไปด้วยซากศพ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> แม่น้ำต่างๆไหลไม่สะดวกเนื่องจากพวกซากศพกีดกั้นทางน้ำ กลิ่นเหม็นจากสิ่งเหล่านี้ชักจูงพวกแมลงวันมาตอมอันเป็นเหตุให้ยุ่งยากในการล่าถอยของกองทัพ พวกเสนาบดีและพวกคนสนิทถูกจับใส่โซ่ตรวนและถูกกล่าวหากลายเป็นทาสอยู่ในเรือโบราณ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระ เจ้าแผ่นดินผู้รู้เห็นในชะตากรรมของข้าราชสำนักพระองค์ได้พยายามที่จะหลบหนี แต่พระองค์ทรงถูกจำได้ และถูกปลงพระชนม์ที่ประตูพระราชวัง</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ขุนหลวงหาวัด</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระเจ้าอุทุมพร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ถูกพรากจากความสงบซึ่งพระองค์ปรารถนาเพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องยุ่งยากและถูกนำไปรวมกับพระราชวงศ์ทั้งหมด</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พวกที่ถูกจับกุมทั้งหมดกลัวถูกทรมานได้สารภาพว่าพวกเขามีทรัพย์สมบัติที่แอบซ่อนอยู่มากมาย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> เมื่อความโลภของพวกพม่าเป็นที่จุใจแล้วและบ้านเมืองเต็มไปด้วยซากศพและคนที่กำลังจะตายกองทัพผู้มีชัยก็ถอนกลับไปพะโค<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๑*)&#39;</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เหตุการณ์ช่วงเสียกรุงศรีอยุธยาที่บรรยายไว้</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในหนังสือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยาฉบับตุรแปง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">นั้น ถูกนำมาอ้างอิงจากนักวิชาการมาตลอดและได้รับการยอมรับในเรื่องรายละเอียดของเหตุการณ์ว่าถูกต้องแม่นยำกว่าเอกสารทางฝ่ายไทยอาทิการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเอกท้ศน์ที่ตุรแปงบันทึกว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ถูกปลงพระชนม์ที่ประตูพระราชวัง&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่ง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ตรงกับพงศาวดารพม่า</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> แต่ฝ่ายไทยบอกว่าจับได้ที่ใต้ต้นจิกและสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดให้ขุดขึ้นมาบำเพ็ญกุศลตามพระราชประเพณีซึ่งเหตุการณ์นี้ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พงศาวดารพม่า</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยาฉบับ</span>ตุรแปง</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ถูกต้อง อีกทั้งการบรรยายเหตุการณ์ช่วงนี้ของตุรแปงก็นับเป็นกรณีศึกษาของนักศึกษาประวัติศาสตร์ทั้งโลกที่ศึกษาเรื่องอาณาจักรสยามช่วงเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่๒.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">จึงสรุปได้ว่าเอกสารนี้เป็นที่ยอมรับกัน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในกลุ่มนักวิชาการและนักศึกษาประวัติศาสตร์ชนชาติสยามของเหล่าชาวตะวันตกตลอดมา<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; หนังสือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยาฉบับตุรแปง</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ฉบับนี้นอกจากจะบันทึกเหตุการณ์ช่วงเสียกรุงศรีอยุธยาไว้อย่างละเอียดแล้ว ยังได้บันทึกถึงบุคคลท่านหนึ่งซึ่งเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ของชนชาติไทย </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไว้ว่า</span></span><br /> &nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>ประชาชนมุ่งมั่นไปที่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระยาตากขุนนางสยาม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่งมารดาเป็นชาวจีน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ท่านเป็นทั้งนักการเมืองและนักรบ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ท่านปูทางที่จะไปสู่ความยิ่งใหญ่ของท่านด้วยการเรียกร้องความสงสารและความเห็นใจ ท่านได้รับเลือกเป็นหัวหน้าโดยเสียงส่วนใหญ่ของประชาชนทั้งหมด ครั้งแรกท่านได้ใช้นามแฝงว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;ผู้กู้ชาติ&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">และแอบแฝงความสูงศักดิ์ โดยการใช้เครื่องนุ่งห่มตามปรกติ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ท่านปรารถนาที่จะทำตัวเป็นเพียงประชาชนคนหนึ่งเท่านั้น เพื่อที่จะเป็นผู้ปกครองประเทศที่แท้จริงต่อไป<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๒*)&#39;</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา ฉบับตุรแปง </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">คงเป็นเอกสารร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียว ที่บันทึกเหตุการณ์ไว้โดยละเอียด </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ข้อความที่</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ตุรแปง เขียนถึงพระองค์นั้นถอดชนวนต่างๆได้มากมายเริ่มตั้งแต่</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สังคมชาวสยามในยุคนั้นนับเอาแต่ฝ่ายบิดาหรือฝ่ายชายเป็นที่ตั้งมารดาเป็นเพียงองค์ประกอบที่ไม่มีความสำคัญเพราะแม้แต่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกก็มีพระราชมารดาเป็นลูกสาวคหบดีชาวจีน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ที่ไม่เคยถูกกล่าวถึงในฐานะ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>ลูกครึ่งไทย-จีน<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แต่อย่างใด อีกทั้งคุณสมบัติที่มีพระราชมารดาเป็นชาวจีนขนานแท้นี้ก็ไม่เป็นอุปสรรคในการเป็นผู้นำของ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เมื่อครั้ง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>ผลัดแผ่นดิน<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แต่หากเป็น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;ลูกครึ่ง&#39;พ่อจีนแม่ไทยแลัวทุกอย่างจะเปลี่ยนไปทันที </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">โอกาส ที่จะเป็นผู้นำในขบวนการกู้ชาติจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ เพราะในยุคสมัยนั้นผู้คนยังถือยศถาบรรดาศักดิ์ คงไม่มีขุนนางไทยท่านไหนยอมอยู่ใต้บังคับบัญชาของ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>ลูกจีน<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>ตั้งแต่ต้น เพราะในความเป็นจริงในช่วงเวลาที่เสียกรุงนั้นมีเชื้อพระวงศ์ระดับสูงมากคือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก็ตั้งตนเป็นใหญ่รวบรวมผู้คนอยู่อีกก๊กหนึ่งซึ่งหากเทียบกันระหว่าง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระยาตาก ขุนนางสยาม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">กับ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เชื้อพระวงศ์ ที่<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>ทรงกรม<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>นั้น ก็นับว่าห่างไกลกันเกินประมาณ แล้วยิ่งถ้าบอกว่าพระยาตากเป็น ลูกจีนวิ่งเต้นซื้อตำแหน่งเจ้าเมืองด้วยแล้ว ย่อมห่างไกลกันชนิดเกินเอื้อม ไม่มีใครมาสมทบกับพระองค์แน่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธย่อมคือความหวังอันสูงสุดที่ผู้คนจะไปสมทบ</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่งหากย้อนดู</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เมื่อครั้งพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศสวรรคต</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">และก่อน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเจ้าอุทุมพร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จะขึ้นครองราชย์</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">นั้น เกิดวิกฤต</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เจ้าสามกรม</span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ที่ดูเหมือนจะไม่ยอมให้พระเจ้าอุทุมพรได้ครองราชย์โดยแสดงตนเหมือนจะเอาบัลลังก์กันไว้เองและ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ผู้นี้คือกำลังสำคัญที่กำจัด</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;เจ้าสามกรม&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเจ้าอุทุมพรได้ครองราชย์สมบัติ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แต่พระเจ้าอุทุมพรก็ถูกพระเจ้าเอกทัศน์พี่ชายแท้ๆแสดงตนเป็นเจ้าของบัลลังก์กษัตริย์ จนต้องหนีไปบวชถึง๒หน กระทั่งประชาชนขนานพระนามว่า&#39;ขุนหลวงหาวัด&#39;หลังจากนั้น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก็ถูกพระเจ้าเอกทัศน์&#39;กำจัด&#39;เพราะอยู่ฝ่ายเดียวกันแต่คนละพวกคือเป็นพวกเดียวกับพระเจ้าอุทุมพร จึงต้องบวชและต้องไปจำพรรษาที่ประเทศศรีลังกา </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จนเมื่อพม่าล้อมกรุงจึงลาสิกขาลงเรือจากศรีลังกามารวบรวมผู้คนอยู่ที่ปราจีนบุรี &nbsp; </span></span></span> <p><span style="font-size: 18px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(0, 0, 255);">แม้ว่าก่อนเสียกรุงศรีอยุธยากองทัพของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จะพ่ายแพ้แก่พม่า แต่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ยังมีชีวิตอยู่ อีกทั้งหม่อมเจ้าประยงค์ผู้บุตรนั้น</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เมื่อครั้งชิงเมืองนครราชสีมา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ก็ได้แสดงความสามารถให้เห็นมาแล้ว เหตุการณ์ก่อนจะเสียกรุงศรีอยุธยานั้น </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ประชาชนทนไม่ไหวกับความอ่อนแอของพระ เจ้าเอกทัศน์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จนต้องเขียนหนังสือใส่บาตรให้พระเจ้าอุทุมพรลาสิกขา มาช่วยแก้สถานะการณ์ย่อมแสดงว่าผู้คนกรุงศรีอยุธยาเป็นปรปักษ์กับพระเจ้าเอกทัศน์อย่างชัดเจน เมื่อพระเจ้าเอกทัศน์เป็นเหตุให้</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระเจ้าอุทุมพรต้องบวชจนเสียกรุงศรีอยุธยา</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในฐานะที่พวกเดียวกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระเจ้าอุทุมพร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และเป็นกำลังสำคัญที่ทำให้พระเจ้าอุทุมพรได้ครองราชย์ย่อมต้อง<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ได้รับความชอบธรรมหรือเป็นความหวังไปโดยปริยาย บรรดาเจ้านายและขุนนางควรจะพากันอพยพไปสมทบด้วยเพราะถือว่าเป็นความหวังสูงสุดของระบบศักดินา แต่</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กลับไม่ได้รับความไว้วางใจจากเชื้อพระวงศ์และขุนนางเท่าที่ควรเห็นได้จาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...</span>เมื่อกรุงเสียแล้วนั้นพวกข้าราชการและเชื้อวงศ์ผู้ดี ณ กรุง หนีขึ้นไปอยู่กับพระเจ้าพิมายเป็นอันมาก จึงโปรดตั้งให้เป็นขุนนางผู้ใหญ่ผู้น้อยตามสมควรแก่คุณานุรูป แต่ยังหาครบตามตำแหน่งไม่<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๓*)&#39;</span></span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในทางกลับกัน</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พระยาตาก ขุนนางสยาม&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กลับได้รับความไว้วางใจมากกว่า เพราะมีเชื้อพระวงศ์ไปสมทบตลอดเวลาดังนี้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>อนึ่งพระองค์เจ้าทับทิม</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าครอกจันทบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">บุตรีสมเด็จพระอัยยกานั้นพวกข้าไทยพาหนีออกไป ณ เมืองจันทบุรีเจ้าตากก็สงเคราะห์รับเลี้ยงดูไว้.....</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">และนายสุดจินดามหาดเล็กนั้นหนีออกไปพำนักอยู่ ณ เมืองชลบุรีครั้นรู้ข่าวว่าเจ้าตากออกไปตั้งอยู่ ณ</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">เมืองจันทบุรี จึงพาพรรคพวกบ่าวไพร่เดินบกออกไปเข้าพึ่งอยู่ด้วยเจ้าตาก<span style="color: rgb(0, 0, 255);"> </span>เจ้าตากก็รับไว้ชุบเลี้ยงตั้งเป็นพระมหามนตรีเพราะรู้จักคุ้นเคยกันมาแต่ก่อนกรุงยังไม่เสีย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๔*)&#39;</span> </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แสดงว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พระยาตาก</span> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ขุนนางสยาม</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(75, 0, 130);">&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">คือผู้ที่ถูกเลือก</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จากเหล่าเชื้อพระวงศ์และลูกหลานผู้ดีแห่งกรุงศรีอยุธยาที่จะไปสมทบด้วยตั้งแต่รวบรวมผู้คนอยู่ที่เมืองจันทบุรี ย่อมพิสูจน์คำพูดของตูรแปงที่ว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;ประชาชนมุ่งมั่นไปที่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระยาตาก ขุนนางสยาม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่งมารดาเป็นชาวจีน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ท่านเป็นทั้งนักการเมืองและนักรบ........ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">และแอบแฝงความสูงศักดิ์ โดยการใช้เครื่องนุ่งห่มตามปรกติ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ท่านปรารถนาที่จะทำตัวเป็นเพียงประชาชนคนหนึ่งเท่านั้น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เพื่อที่จะเป็นผู้ปกครองประเทศที่แท้จริงต่อไป&#39;</span></span></span></p> <br /> <span style="font-size: 18px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> แต่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ความสูงศักดิ์ที่แอบแฝงไว้</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ตามคำบรรยายของตุรแปงนั้น อาจเป็นเพียงความสูงศักดิ์ตามสายตาของบุคคลทั่วไปหรือคนนอกอย่างตุรแปงเท่านั้น และคงไม่ได้ใกล้เคียงกับความสูงศักดิ์ของ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หัวหน้าชุมนุม</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าพิมาย&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เพราะเมื่อถึงคราวที่ชุมนุม</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าพิมาย&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พ่ายแพ้ต่อกองทัพกรุงธนบุรีนั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ถึงกับทำใจไม่ได้จนแสดงอาการ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;กระด้างกระเดื่อง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ออกมาให้เห็นจนสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงพระพิโรธ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...แล้วเสด็จเลิกทัพหลวงกลับยังกรุงธนบุรี จึงให้เอาตัว</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เข้ามาหน้าพระที่นั่งและ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กรมหมื่นเทพพิพิธถือตัวอยู่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">มิได้ถวายบังคม จึงดำรัสว่าตัวเจ้าบุญวาสนาบารมีหามิได้ไปอยู่ที่ใดก็พาพวกผู้คนที่นับถือพลอยพินาศฉิบหายที่นั้น ครั้นจะเลี้ยงเจ้าไว้ก็จะพาคนที่หลงเชื่อถือบุญพลอยล้มตายเสียด้วยอีก เจ้าอย่าอยู่เลยจงตายเสียครั้งนี้ทีเดียวเถิด อย่าให้เกิดจลาจลในแผ่นดินสืบไปข้างหน้าอีกเลย แล้วดำรัสสั่งให้เอาตัวกรมหมื่นเทพพิพิธไปประหารชีวิตเสีย<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(๕*)&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ซึ่งการถือยศถือศักดิ์ของ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กรมหมื่นเทพพิพิธ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นั้นดูแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับเมื่อครั้งรบแพ้หลวงแพ่งน้องพระยานครราชสีมาเพราะในคราวนั้นบรรดาลูกชายที่อยู่ในวัยหนุ่มถูกประหารหมดและลูกสาวตลอดจนนางห้าม ก็ถูกนำไปเป็นภรรยาฝ่ายผู้ชนะ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> กรมหมื่นเทพพิพิธ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">กลับมิได้แสดงเลือดขัติยะออกมาให้เห็นแต่อย่างใด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> หรืออาจเป็นเพราะความสูงศักดิ์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่พระยาตาก ขุนนางอยุธยา แอบแฝงไว้นั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">คงไม่สูงศักดิ์พอที่จะทำให้กรมหมื่นเทพพิพิธทำใจยอมรับได้</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เมื่อเทียบกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;กรมหมื่น&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">อย่างท่าน </span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หนังสือ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา ฉบับตุรแปง ที่ตีพิมพ์ที่ประเทศฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ.๒๓๑๔ นี้จึงเป็นเอกสารร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียวที่ตีพิมพ์ในขณะที่พระองค์ปราบดาภิเศกได้๔ปีและครองราชย์สมบัติหลังจากตีพิมพ์อีก๑๐ปีซึ่งหมายถึงตีพิมพ์ในรัชสมัยของพระองค์ อีกทั้งเป็นเอกสารการบันทึกโดยชาวต่างชาติที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเมืองไทยย่อมน่าจะเชื่อถือได้มากที่สุด</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ถึงตรงนี้พี่น้องคนไทยทั้งหลายควรจะทำความเข้าใจเสียใหม่ว่า สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงมี&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระราชมารดา</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็นชาวจีน&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มิใช่พระราชบิดา<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ชาติกำเนิดของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราช จบบริบูรณ์<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><em><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะข้าพระพุทธเจ้านายภีมเดช อมรสุคนธ์ <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ทนายอ๊อด-ระยอง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ค้นคว้าถวาย &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></em><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> <a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6248.html">[ก่อนหน้า]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/home">[กลับหน้าแรก]</a><br /> <br /> <br /> อ้างอิง</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(๑)ประวัติศาสตร์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา โดย นายฟรังซัวส์ อังรี ตุรแปง<br /> (๒)-(๔)เรื่องเดียวกัน อ้างแล้ว</span></span></span></span> Sat, 30 May 2015 22:10:00 +0700 ข้อสรุปจากเมืองจีน http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6248.html <span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ข้อสรุปจากเมืองจีน</span></span></span><br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สรุปเอกสาร-หลักฐานจากประเทศจีน</span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> หลักฐานเรื่องพระราชประวัติส่วนพระองค์นั้นมีปรากฏเพียงหลักฐานเดียวคือปรากฏใน</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ร่างพระราชพงศาวดารราชวงศ์ชิงหัวข้อประวัติเสียนหลอ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สยาม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่ต้วน ลีเซิง อ้างถึงในหนังสือ&#39;พลิกต้นตระกูลไทย&#39; กล่าวสรุปถึงเหตุการณ์เมื่อคราวสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดเกล้าฯให้จัดส่งคณะทูตบรรณาการเดินทางไปเจริญพระราชไมตรียังราชสำนักจีนในปีพ.ศ.๒๓๒๔<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>เมื่อครั้งอาอิ๋วถีเอีย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>อยุธยา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>กรุงแตกเจิ้งเจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมเด็จพระเจ้ากรุง ธนบุรี)ซึ่งเป็นขุนนางเสียนหลออยู่ในระหว่างยกทัพไปรบกับกัมพูชาครั้นเมื่อทราบข่าวกรุงแตกก็นำทัพกลับและทำการรบกับพม่าหลายครั้งหลายคราวรวมเวลาทำสงครามอยู่หลายปีแต่เมื่อพม่าต้องรบกับจีนเจิ้งเจาจึงถือโอกาสที่พม่าอ่อนกำลังเข้าตีจนพม่าแตกพ่ายไปและกู้ชาติได้สำเร็จ เจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นชาวจีนกวางตุ้งบิดาทำการค้าขายที่เสียนหลอให้กำเนิดเจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ครั้นเมื่อเติบใหญ่ปรากฏว่าเป็นผู้มีความเก่งกาจสามารถจึงได้เข้ารับราชการที่เสียนหลอเมื่อตีทัพพม่าแตกแล้ว ชาวเมืองจึงเห็นพร้อมกันอัญเชิญให้เป็นกษัตริย์ย้ายเมืองหลวงไปตั้งผันกู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>บางกอก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ได้ปราบปรามข้าศึกและให้ความร่มเย็นแก่ราษฎรในการปกครองอาณาจักรจึงมีความมั่นคงเป็นลำดับ เมื่อปีที่&nbsp; ๔๖<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึงปีที่๔๖ แห่งรัชกาลเฉียนหลงซึ่งตรงกับ&nbsp; พ.ศ. ๒๓๒๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)(*๑)</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp; สำหรับ</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ร่างพระราชพงศาวดารราชวงศ์ชิง </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่กล่าวถึง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระราชประวัติส่วนพระองค์นั้นมิได้ร่างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแต่ร่างหลังจาก</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จักรพรรดิเฉียนหลงทิวงคตนานแล้วมีหลายหมวดมาก เป็นการรวมเรื่องเกี่ยวกับราชวงศ์ชิงทั้งหมดซึ่งมีจักรพรรดิหลายพระองค์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เฉพาะรัชสมัยของ&#39;คังซี&#39;กับ&#39;เฉียนหลง&#39;๒พระองค์ก็ใช้เวลาครองราชย์รวมกันกว่า๑๐๐ปีแล้ว<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>และได้เริ่มจัดทำหลังจากเริ่มศักราช</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">สาธารณรัฐจีนคือพ.ศ.๒๔๕๔ โดยที่ในปัจจุบันก็ยังไม่สำเร็จเพราะเอกสารส่วนใหญ่จอมพลเจียงไคเช็คขนไปไว้ที่ไต้หวัน นักวิชาการที่รวบรวม</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ร่างพระราชพงศาวดารชิง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">คงประมวลเอาจากเอกสารจากประเทศไทยในชั้นหลังๆนี้ มิได้รวบรวมจากเอกสารจีนเพราะเ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">อกสารระหว่าง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จักรพรรดิเฉียนหลงกับอาณาจักร</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เสียนหลอ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ตั้งแต่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจนถึงสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่๔นั้น </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ยังจัดเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑสถานพระราชวังแห่งชาติไต้หวันตามที่ได้กล่าวมาแล้ว </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ฉนั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ร่างพระราชพงศาวดารราชวงศ์ชิง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ฉบับดังกล่าวนี้ก็คงเป็นแค่&#39;ต้นร่าง&#39;ที่ยังไม่มีตรวจทานแก้ไขให้ถูกต้องแต่อย่างใด </span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/เครื่องบรรณาการไปจีน (เวป).gif" style="width: 432px; height: 576px;" /> </span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp; ตัวอย่างพระราชสาสน์สุพรรณบัฏและเครื่องภาชนะของพระเจ้ากรุงพระมหาหครศรีอยุธยา-อยู่ที่ไทเป </span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">หลักฐานสำคัญ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่ทำให้ทราบได้ทันทีว่าจักรพรรดิเฉียนหลงและเหล่าข้าราชการจีน</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ไม่ทราบพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เลยคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พระราชสานส์&#39;ของสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกที่มีไปถึงจักรพรรดิเฉียนหลง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ตั้งแต่ฉบับแรกที่ผลัดเผ่นดินดังนี้</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้นเดือน๕ ปีที่๔๗ แห่งรัชศกเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พ.ศ.๒๓๒๕<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกโปรดเกล้าให้หลวงอภัยชลทีและขุนภักดีกัลป์ยา อัญเชิญพระราชสาสน์แจ้งข่าวการผลัดแผ่นดินในกรุงสยามไปพระราชทานข้าหลวงมณฑล กวางตุ้งและกวางสีใจความว่า </span></span></span> <p><span style="font-size: 18px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>เจิ้งหัว<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ประมุขแห่งประเทศเสียนหลอขอถวายบังคม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ด้วยเหตุที่ได้จัดส่งเรือมารับราชทูตพร้อมกับถวายรายงานเรื่องพระราชบิดาถึงแก่สิ้นพระชนม์แล้ว </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ข้าพเจ้ารำลึกถึงด้วย</span>ความเสียใจว่า<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เมื่อปีที่แล้วเจิ้งเจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>พระราชบิดาอดีตประมุขของประเทศผู้ทรงล่วงลับไปแล้ว</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ได้จัดส่งราชทูตเดินทางโดยทะเลมาถวายเครื่องราชบรรณาการแด่ราชสำนักแห่งสรวงสวรรค์ ครั้นถึงฤดูใบไม้ผลิของปีนี้ เรือฟู่กัง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เรือนอกบรรณาการ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เดินทางกลับเสียนหลอโดยมีเจ้าหน้าที่ราชบรรณาการ อันมี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระยาราชสกุล นายศักดิ์ และนายเวรมหาดเล็ก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>พร้อมบุคคลอื่นเป็นผู้นำกลับ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ด้วยบัญชาของท่านทราบว่าเมื่อคณะถวายเครื่องบรรณาการได้ถึงกวางตุ้งแล้วได้รับความกรุณาจากท่านขุนนางผู้ใหญ่ทั้งหลายนำขึ้นกราบบังคมทูลและจัดการ จัดส่งคณะทูตพร้อมราชบรรณาการและสิ่งของพื้นเมืองไปยังนครหลวง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปักกิ่ง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>อันทำให้ประเทศเล็กอันไกลโพ้น<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หมายถึงเสียนหลอหรือสยาม</span>)</span>ได้รับพระบรมมหากรุณาธิคุณจากโอสรแห่งสวรรค์ ทั้งนี้ก็เนื่องมาแต่ท่านขุนนางผู้ใหญ่ทั้งหลายซึ่งเป็นพระคุณอย่างสูง จักต้องปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุดและซื่อสัตย์กตัญญูตลอดไป หากแต่ว่าเสียนหลอเป็นประเทศเล็กบุญน้อยถึงคราวเคราะห์ประสบภัยพิบัติถึงแก่</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สูญเสียพระราชบิดา เมื่อวันเกิงอิ๋น เดือนยี่ ปีที่๔๗ แห่งรัชเฉียงหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>วันที่ ๕ เมษายน พ.ศ.๒๓๒๕<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span></span></p> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ได้ประชวรสิ้นพระชนม์</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ใน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">วาระที่ใกล้จะสิ้นพระชนม์ทรงสั่งเสีย&#39;หัว&#39;<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิ้งหัว-สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ-ผู้เขียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ขอให้มีความสุขุมรอบคอบอย่าได้แก้ไขเปลี่ยนแปลงโบราณราชประเพณีและให้ยึดถือผลประโยชน์ของบ้านเมืองเป็นใหญ่ตลอดทั้งให้เคารพนบน้อมและเชื่อฟังราชสำนักแห่งสวรรค์เป็นสำคัญ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หลังจากที่พระราชบิดาสิ้นพระชนม์แล้วและ&#39;หัว&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ได้ทำหน้าที่ปกครองบ้านเมืองดินแดนภายใต้การปกครอง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จึงสงบเรียบร้อยอยู่รอดปลอดภัย ครั้นเมื่อคำนึงถึงโบราณราชประเพณีว่าเสียนหลอเป็นประเทศในอาณัติจึงสมควรจะได้ถวายรายงานถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; บัดนี้ได้จัดให้หลวงอภัย ชลที นำส่งสาสน์ถึงท่าน พร้อมทั้งได้จัดให้นายสมุทรวาณิชนำเรือมารับทูตบรรณาการ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึงคณะทูตสยามของพระพิชัย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>กลับประเทศต่อ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เมื่อถึงกำหนดวาระการถวายเครื่องราชบรรณาการ&rdquo;เจิ้งหัว&rdquo;จักได้เตรียมสิ่งของพื้นเมืองอย่างดีถวาย</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 18px;">เป็นเครื่องราชบรรณาการตามประเพณีปฏิบัติอย่างแน่นอน&nbsp; ทั้งนี้เพื่อหวังให้พระราชบิดาผู้ทรงล่วงลับไปแล้วได้รับผลบุญจากพระมหากรุณาธิคุณ แห่งองค์จักรพรรดิชั่วกัปชั่วกัลป์อันจะทำให้&#39;เจิ้งหัว&#39;สำนึกในพระพระมหากรุณาธิคุณแห่งองค์จักรพรรดิตลอดไปไม่มีที่สิ้นสุด</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 18px;">&nbsp; จึงกราบเรียนมาเพื่อขอความกรุณาจากท่านจงตกหมูอีทั้งสองท่านกราบเรียนมา เมื่อวัน ซินไฮ่&nbsp; เดือนห้า ปีที่ ๔๗&nbsp; แห่งรัชศกเฉียนหลง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>วันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๓๒๕<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๒)&#39;</span></span></span></span></span></span><br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ทั้งหมดนี้เป็นพระราชสาสน์ที่สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมีไปถึงจักรพรรดิเฉียนหลง </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เพื่อคงสถานะทางการฑูตไว้โดยระบุว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราช</span></span></span><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/ไปจีน2.gif" style="width: 593px; height: 360px;" />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/ไปจีน.gif" style="width: 568px; height: 360px;" /><br /> &nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(75, 0, 130);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">พระราชสาสน์คำหับพระพุทธยอดฟ้าฉบับภาษาจีนประทับตราโลโต(ตราแห่งกษัตริย์สยามที่จักรพรรดิเฉียนหลงพระราชทานให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราช)แผ่นที่๑</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"> </span></span></span><span style="color: rgb(75, 0, 130);"> แผ่นที่๒</span><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/ราชสาส์นพระเจ้าตากไปเมืองจีน.jpg" style="width: 656px; height: 360px;" /><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<span style="font-size: 18px;"> <span style="color: rgb(75, 0, 130);">ดูพระราชสาสน์สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีที่มีไปถึงจักรพรรดิเฉียนหลงขณะยังไม่มีตราโลโตเพื่อเปรียบเทียบ</span></span><br /> &nbsp;</p> <p><span style="font-size: 18px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 255);"> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เมื่อจักรพรรดิเฉียนหลงได้รับรายงานจากข้าหลวงแล้วมีพระราชโองการตอบมาตามที่ปรากฏใน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จดหมายเหตุ ชิงสือลู่ รัชกาลจักรพรรดิเกาจงแห่งราชวงศ์ชิง บรรพ ๑๑๖๔&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> จดหมายบันทึกเหตุการณ์เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิ้งหัว<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> จัดส่งคณะทูตเดินทางมาแจ้งข่าวการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> แก่ข้าหลวงมณฑลกวางตุ้งและกวางสีในห้วง พ.ศ.๒๓๒๕ ว่า<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เมื่อวันซินโฉว่ เดือนเก้า ปีที่ ๔๗ แห่งรัชศกเฉียนหลง <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>วันที่ ๑๓ ตุลาคม&nbsp; พ.ศ. ๒๓๒๕<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> มีรับสั่งอีกว่าตามที่ชั่งอันกราบบังคมทูลว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> <span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;...</span>ได้รับคำถวายรายงานของ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>เจิ้งหัว<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>แห่งประเทศเสียนหลอ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เนื่องวาระในที่ใกล้จะสิ้นพระชนม์<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;"> &#39;</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>พระราชบิดาของท่านผู้นี้สิ้นพระชนม์</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ไ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ด้รับสั่งให้เขา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายถึง<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>เจิ้งหัว<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>หรือสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> รับใช้เบื้องพระยุคลบาทราชสำนักแห่งสรวงสวรรค์ เพื่อให้ได้พึ่งบุญวาสนาภายใต้พระบรมโพธิสมภารสืบไปตลอดกาล จึงได้นำส่งสาสน์มาเพื่อถวายรายงานเป็นเฉพาะการ ครั้นเมื่อถึงกำหนดถวายเครื่องราชบรรณาการ ก็จักได้เตรียมสิ่งของพื้นเมืองอย่างดีถวายเป็นเครื่องราชบรรณาการตาม ประเพณีปฏิบัติ&rdquo; ฯลฯ นั้น เมื่อปีที่แล้ว<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>ได้แสดงความจริงใจถวายเครื่องราชบรรณาการอย่างเคารพนบน้อมยิ่ง</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> จึงทรงอนุญาตให้<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>ถวายเครื่องราชบรรณาการได้ และทรงพระกรุณาพระราชทานสิ่งของและเลี้ยงรับรองเพื่อเป็นการผูกผูกใจ &nbsp;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้งนี้การที่<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>เจิ้งหัว<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>ปฏิบัติตามคำสั่งของพระราชบิดา</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่งสั่งไว้ก่อนสิ้นพระชนม์ มาถวายความจงรักภักดีและความจริงใจเช่นนี้สมควรจะจัดส่งราชทูตมาเป็นการเฉพาะและถวายพระราชสาสน์เพื่อขอให้โปรดเกล้าฯ กลับเพียงแต่จัดส่งขุนนางระดับหัวหน้านำส่งสาสน์เพื่อถวายรายงานเท่านั้น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จึงมิอาจอนุญาตตามที่ขอมาอย่างรวบรัดเช่นนี้ได้</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">บัดนี้ได้สั่งให้อำมาตย์<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>จินจี<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>ร่างหมายรับสั่งความว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span>ได้รับทราบคำการบบังคมทูลรายงานแล้ว</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ตามที่อ้างว่า<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>เจิ้งเจา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span>พระราชบิดาของท่านประชวรถึงแก่สิ้นพระชนม์ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ในวาระที่ใกล้จะสิ้นพระชนม์ได้กำชับเป็นหนักหนาต่อท่านว่าให้ยึดมั่นในการรับ ใช้เบื้องพระยุคลบาทราชสำนักแห่งสรวงสวรรค์เพื่อให้ได้พึ่งบุญวาสนาภายใต้ พระบรมโพธิสมภารสืบไปตลอดกาลเป็นสำคัญ จึงสมควรอย่างยิ่งที่จักต้องถวายรายงาน ครั้นเมื่อถึงกำหนดถวายเครื่องราชบรรณาการก็จักได้เตรียมสิ่งของพื้นเมืองอย่างดีถวายเป็นเครื่องราชบรรณาการตามประเพณีปฏิบัติ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo; </span>ฯลฯ นั้น<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> เมื่อปีที่แล้วพระราชบิดาของท่านได้แสดงความจริงใจถวายพระราชสาสน์</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">และ สิ่งของเป็นเครื่องบรรณาการอย่างเคารพนบน้อมยิ่ง เมื่อเสนาบดีได้นำความขึ้นการบบังคมทูลให้ทรงทราบแล้วได้รับพระบรมมหากรุณาธิคุณ มีพระบรมราชานุญาตให้เข้าถวายเครื่องราชบรรณาการได้ พร้อมทั้งทรงให้ทูตบรรณาการสมทบกับขบวนขุนนางที่เข้าเฝ้าโดยให้ต่อท้ายขบวนเข้าร่วมงานเลี้ยงรับรองและเฝ้าชมพระบารมีแห่งองค์จักรพรรดิ รวมทั้งพระราชทานสิ่งของเป็นพิเศษ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้สืบเนื่องมาจากองค์จักรพรรดิทรงพิจารณาเห็นความซื่อสัตย์จริงใจของพระราชบิดาท่าน<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">(</span>หมายถึงสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">)</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">จึงทรงพระราชทานให้เป็นจำนวนมากอันเป็นพระกรุณาล้นพ้นเป็นพิเศษ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> บัดนี้พระราชบิดาท่านได้ประชวรสิ้นพระชนม์ท่านได้สืบทอดราชสมบัติเป็นประมุขและยึดมั่นในคำสั่งสอนของพระราชบิดา</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> มีความประสงค์จะถวายความจงรักภักดีต่อราชสำนักแห่งสรวงสวรรค์อย่างรีบด่วน แสดงให้เห็นถึงความซื่อสัตย์จริงใจและเคารพนบน้อม หากแต่ว่าท่านสมควรจะได้มาถวายพระราชสาสน์ขอบพระทัยในพระกรุณาธิคุณขององค์จักรพรรดิและ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ถวายรายงานอย่างละเอียดชัดเจนเกี่ยวกับความตื้นลึกหนาบางของเรื่องราวที่พระราชบิดาของท่านถึงแก่สิ้นพระชนม์และที่ท่านสืบทอดราชสมบัติ เสนาบดีจึงจะสามารถนำความขึ้นกราบบังคมทูลให้ได้</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; บัดนี้เพียงแต่ได้จัดส่งราชทูตมาถวายรายงานและกล่าวว่าเมื่อถึงกำหนดวาระถวายเครื่องราชบรรณาการก็จักได้เตรียมสิ่งของพื้นเมืองอย่างดีมาถวายเป็นฯเครื่องราชบรรณาการตามประเพณีปฏิบัติฯลฯ นั้น อันประเทศของท่านนั้นตั้งอยู่ที่ดินแดนไกลโพ้นกันดารไม่ทราบดีถึงระบบระเบียบหากแต่ว่าเสนาบดีก็มีตำแหน่งหน้าที่ปกครองราชการส่วนท้องถิ่นภายในเขตอำนาจ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สำหรับเรื่องราวกรณีเช่นนี้จึงไม่อยู่ในอำนาจหน้าที่ที่จะนำความขึ้นกราบบังคมทูลให้ได้ในขณะนี้จึงขอให้ทูตบรรณาการของประเทศท่านรอคอยถึงเวลามีลมเหนือ ก็สามารถแล่นเรือกลับประเทศเมื่อกลับไปถึงแล้วให้เล่าแจ้งแถลงไขถึงการได้เข้าร่วมงานเลี้ยงรับรองและการที่ได้รับพระราชทานรวมทั้งการได้รับพระกรุณาธิคุณล้นพ้นหลายครั้งหลายครั้งเป็นการพิเศษจากองค์ จักรพรรดิ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แล้วท่านคงจะมีความซาบซึ้งมากยิ่งขึ้นหากว่าท่านจะถวายความจงรักภักดี และถวายเครื่องราชบรรณาการอย่างซื่อสัตย์จริงใจรวมทั้งรับตำแหน่งจากการแต่งตั้งของราชสำนักแห่งสรวงสวรรค์ ท่านจำต้องถวายพระราชสาสน์เพื่อขอด้วยตนเองโดยตรง ดังนี้เสนาบดีจึงจะนำความขึ้นกราบบังคมทูลให้ได้ชี้แจงมาตามเหตุผลดังกล่าว ขอท่านได้รับทราบตามหมายรับสั่งนี้ด้วย<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ขอให้ข้าหลวงดังกล่าวดำเนินการจัดส่ง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หมายรับสั่ง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ตามนั้นไปได้</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้น ถึงคราวที่เรือราชบรรณาการของประเทศนั้นเข้าเมืองมาแล้วให้งดเว้นการจัดเก็บภาษีสำหรับสินค้าที่เป็นอับเฉาทั้งหมดตามธรรมเนียมปฏิบัติ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> พร้อมทั้งให้จัดเจ้าหน้าที่ที่เหมาะสมเดินทางไปด้วยเพื่ออำนวยความสะดวกและดูแลความปลอดภัย&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> อันเป็นการแสดงถึงความโอบอ้อมอารี </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">อนึ่งให้นำส่งพระบรมราชโองการนี้เพื่อแจ้งให้รับทราบโดยม้าเร็ว<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๓)&#39;</span><br /> &nbsp;</span></span></span></p> <p><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระราชสาสน์ของจักรพรรดิเฉียนหลงนั้นแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงโปรดสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราชมากเป็นพิเศษ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> และยิ่งชี้ให้เห็นว่าอาณาจักรจีนเมื่อหมดยุค</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>หลี่ซื่อเหยา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">และ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>ม่อซือหลิน<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระยาราชาเศรษฐี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">แล้วจะไม่มีข้อมูลใดๆของ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>เสียนหลอ<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;</span>(สยาม)อยู่อีกเลย </span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ขนาดกรุงธนบุรีผลัดแผ่นดิน</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">และผู้นำในการผลัดแผ่นดินมีพระราชสาสน์ไปบอกว่าเป็น&#39;ราชโอรส&#39;ของกษัตริย์องค์ก่อนก็ยอมรับและบันทึกตามนั้นมาจนถึงปัจจุบันมิได้มีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขอย่างใดทั้งสิ้น</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ก็ยังคงเข้าใจว่าสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราชอยู่เช่นนั้นไม่เปลียนแปลง<span id="cke_bm_150S" style="display: none;">&nbsp;</span><span style="display: none;">&nbsp;</span>แล้วจะให้จักรพรรดิเฉียนหลงทราบพระราชประวัติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้อย่างไร</span><span style="display: none;">&nbsp;</span><span id="cke_bm_150E" style="display: none;">&nbsp;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ฉะนั้นพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ที่อ้างว่าเขียนขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง</span></span></span></span><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ว่ามีพระราชบิดาเป็นชาวจีนนั้น</span></span></span></span><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">แท้ที่จริงแล้วไม่เคยมี</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">เว้นแต่จะเขียนขึ้นภายหลัง</span></span></span><br /> <br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สรุปว่า</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เอกสารและหลักฐานจากประเทศจีน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในส่วนที่เป็น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นั้นไม่มี</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> เรื่องสุสานบรรจุฉลองพระองค์ที่บรรดาพระญาตินำไปฝังไว้หลังจากที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีสวรรคตได้ไม่นานนั้นคงเป็นการกล่าวอ้างตามคำร่ำลือเพราะอำเภอเถ่งไฮ้นั้นมีคนแซ่แต้อาศัยอยู่เป็นจำนวนมากซึ่งส่วนใหญ่มีฐานะยากจน แต่ตำนานนั้นจะขัดกับหลักความจริงหลายเรื่อง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">อาทิพระญาติทำไมไม่นำฉลองพระองค์ไปสร้างสุสานขณะที่พระองค์เสวยราชย์สมบัติซึ่งย่อมทำได้อย่างง่ายดาย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">กว่า</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> และสุดท้าย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เมื่อครั้งผลัดแผ่นดินนั้นไม่มีพระญาติที่ใกล้ชิดที่เป็นชายรอดชีวิตแม้แต่ผู้เดียวนอกจากเจ้านายองค์น้อยๆเท่านั้นส่วนพระญาติที่เป็นสตรีก็ถูกถอดยศและให้อยู่ในเขตพระราชวังจนถึงแก่ชีวิตไปเอง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงไม่น่าจะมีพระญาติสนิทที่สามารถครอบครองฉลองพระองค์ท่านไหนหลงเหลือไปเมืองจีนได้</span></span></span></p> <br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size: 18px;">&nbsp; <a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6246.html">[ก่อนหน้า]</a></span><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6249.html"><span style="font-size: 18px;">[หน้าต่อไป]</span><br /> <br /> <span style="font-size: 18px;">อ้างอิง</span></a></span></span></span><br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">(๑) พลิกต้นตระกูลไทย ของต้วน ลีเซิง สำนักพิมพ์พิราบ พิมพ์ครั้งที่๒ พ.ศ.๒๕๒๑<br /> (๒)(๓)เรื่องเดียวกันอ้างแล้ว</span></span> Sat, 30 May 2015 21:53:00 +0700 พระราชประวัติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีกับราชวงศ์จักรี http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6230.html <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 16px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; </span><span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรีฉบับพันจันทนุมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span></span></span><br /> <span style="font-size: 16px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/ปกพงศาวดาร.jpg" style="width: 192px; height: 263px;" /></span><br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เอกสารไทยที่ระบุถึงพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่ถูกกล่าวถึงและนำมาอ้างอิงมากที่สุดคือ</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรีฉบับพันจันทนุมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">แต่พงศาวดารฉบับนี้ก็ถูกแก้ไขโดย</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกในปีที่๑๔ที่พระองค์ปราบดาภิเศกเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ครั้งนั้น</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เป็นประธานแก้ไขพระราชพงศาวดารฉบับพันจันทนุมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)ด้วยพระองค์เอง</span>ในปี พ.ศ.๒๓๓๘ ดังนี้</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span>ตัวอย่างลายมือในต้นฉะบับสมุดไทย<br /> <br /> พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับพันจันทนุมาศ ( เจิม )<br /> บาน พะแนก (๑) ศุภมัสดุ ศักราช ๑๑๕๗ ปีเถาะสับตศก ( พ.ศ. ๒๓๓๘ ) สมเด็จพระบรมธรรมิกมหาราชาธิราชพระเจ้าอยู่หัว ผ่านถวัลราชย์ ณ กรุง เทพทวาราวดีศรีอยุธยา เถลิงพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ทรงชำระ พระราชพงศาวดาร<br /> พระราชพงศาวดาร อนึ่งณวัน ๗๒ ค่ำ ปีจออัฐศก ( จ.ศ. ๑๑๒๘ พ.ศ. ๒๓๐๙ ) ขณะเมื่อกรุงเทพมหานครยังมิได้เสียนั้น พระเจ้าอยู่หัวอันมีภินิหารนับในเนื้อหน่อพุทธางกูรเจ้า ตรัสทราบพระญาณว่ากรุงศรีอยุธยาจะเป็น<br /> (๑) พ.ศ. ๒๓๓๘ เป็นปีที่ ๑๔ ในรัชกาลที่ ๑ กรุงรัตนโกสินทร์<br /> ๑<br /> ๒(๑) อันตราย แต่เหตุอธิบดีเมืองแลราษฏรมิเป็นธรรม </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">จึงอุตสาหะด้วยกำลังกรุณาแก่สมณพราหมณาจารย์ แลพระบวรพุทธศาสนาจะเสื่อมสูญเสีย จึงชุมนุมพักพวก</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พลทหารไทยจีนประมาณ ๑,๐๐๐ เศษ สรรพด้วยเครื่องสาตราอาวุธต่าง ๆ แลประกอบด้วยทหารผู้ใหญ่นั้น พระเชียงเงิน หลวงพรหมเสนา หลวงพิชัยราชา หลวงราชเสนา ขุน อภัยภักดี หมื่นราชเสน่หา แล้วยกออกไปตั้งณวัดพิชัยอันเป็นที่ มงคลมหาสถาน ด้วยเดชพระบรมโพธิสมภาร เทพดาเจ้าอภิบาลรักษาพระพุทธศาสนาส้องสาธุการ บันดาลให้วรรษาการห่าฝนตกลงมาเป็นมหาพิชัยฤกษ์ จำเดิมแต่นั้นมาจึงให้ยกพลพยุหกองทัพออกจากวัดพิชัย ฝ่ากองทัพพะม่าออกมาเป็นเพลาย่ำฆ้องยามเสาร์ ได้รบกันกับพะม่าเป็นสามารถ พะม่ามิอาจจะต่อต้านทานพระบารมีได้ ก็ถอยไป จึงดำเนินด้วยพลทหารมาโดยสวัสดิภาพ ไปตามทางบ้านข้าวเม่าพอบรรลุถึงสำบัณฑิตเพลาเที่ยงคืน 2 ยามเศษ เพลิงเกิดในกรุงเทพฯ<br /> (๑) ฉบับหมายเลข ๒/ไฆ ว่า </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;จึงอุตสาหะด้วยกำลังกรุณาแก่สมณพราหมณาจารย์ แลพุทธศาสนาจะเสื่อมสูญ <u>เดิมชื่อจีนเจ้ง ซึ่งเป็นพ่อค้าเกวียน มีความชอบในแผ่นดิน ได้ไปเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอยู่ณเมืองตาก...(*๑)&#39;</u></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><u> </u></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จะเห็นได้ว่าเมื่อเริ่มชำระพระราชพงศาวดารก็มีการเพิ่มเติม</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>๑<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>โดยอ้างเอกสาร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ฉบับหมายเลข ๒/ไฆ หรือพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาช่วงก่อนเสียกรุง อันเป็นเอกสารสั้นๆช่วงก่อนเสียกรุงหรือถ้าจะระบุให้ชัดก็คือ เป็นเอกสารที่จงใจทำลายพระเกียรติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโดยเฉพาะแถมเป็นเอกสารสั้นๆที่แทบจะหาที่มาที่ไปไม่ได้ เอกสารนั้นระบุชาติกำเนิดสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีไว้เพียงว่า เดิมนั้นชื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;จีนเจ้ง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">มีอาชีพเป็นพ่อค้าเกวียน ทำความดีความชอบจึงได้เป็นเจ้าเมืองตาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">โดยไม่ระบุด้วยซ้ำว่า&#39;จีนเจ้ง&#39;พ่อค้าเกวียนผู้นี้ทำความชอบอะไรถึงได้เป็นเจ้าเมือง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> </span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">การชำระพระราชพงศาวดารดังกล่าว ได้เพิ่มเติมข้อความเพื่อให้สอดรับกับอาชีพพ่อค้าเกวียน จึงได้มีการอ้างถึง&#39;คัมภีร์ธาตุวงศ์&#39;ของมหาโสภิต ที่ปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงธนบุรีตอนที่เสียเมืองพิษณุโลกดังนี้<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span>...ณ วัน๒๖ ค่ำพระราชสงครามเอาหนังสือมหาโสภิตเจ้าอารามวัดใหม่เขียนใส่ใบตาลไปถวายเป็น </span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เนื้อความพุทธทำนาย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">มีในคัมภีร์ธาตุวงศ์</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ใจความว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ตระกูลเสนาบดีได้เป็นกษัตริย์๔พระองค์ๆสุดนั้นพะม่าจะยกมาย่ำยีกรุงเทพฯ</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><u>เมื่ือกรุงเทพฯเสียแก่พะม่าแล้ว</u></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><u>ยังมีชายพ่อค้าเกวียน</u></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><u>จะได้เป็นพระยาครองเมือง</u>ทิศใต้กรุงชายชเล ชื่อเมืองบางกอก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระยาองค์นั้น</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">จะสร้างเมืองได้๗ปี</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในที่สุด๗ปีนั้นพะม่าจะยกมา เพียรพยายามกระทำศึกอยู่๓ปีในพระพุทธศักราช๒๓๒๐ปีจุลศักราช๑๑๓๘พระนครบางกอกจะเสีย แนะนำให้เสด็จขึ้นไปประทับอยู่เมืองลพบุรีอันเป็นที่ประชุมพระบรมธาตุ ข้าศึกศัตรูคิดร้ายมิได้เลย..<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๒)</span><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">การเพิ่มเติมข้อความนี้ขึ้นมานั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">มีเจตนาเพื่อสนับสนุนหรือให้ความสำคัญในเรื่องพ่อค้าเกวียน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่ได้เพิ่มเติมไว้ก่อนหน้านี้เท่านั้น ทั้งที่ข้อความที่เพิ่มเติมทั้งหมดนี้ไม่ถูกต้องตามประวัติศาสตร์เลย</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; โดยเริ่มตั้งแต่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ตระกูลเสนาบดีที่ได้เป็นพระมหากษัตริย์๔พระองค์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">คือราชวงศ์&#39;ปราสาททอง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">เริ่มจาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พระเจ้าปราสาททอง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เมื่อครั้งเป็น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ออกญากลาโหม&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ชิงบัลลังก์มาจาก&#39;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระอาทิตย์วงศ์&#39;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>โอรสพระเจ้าทรงธรรม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">) </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แล้วปราบดาภิเศกเป็นกษัตริย์ นับเป็นต้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ราชวงศ์ปราสาททอง</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> องค์ต่อมาคือสมเด็จเจ้าฟ้าชัย ราชโอรสองค์โตของพระเจ้าปราสาททอง ก็ถูกพระเจ้าอาคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระศรีสุธรรมราชา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">ร่วมกับน้องชายคือเจ้าฟ้านารายณ์ราชกุมาร(สมเด็จพระนารายณ์มหาราช)ยึดอำนาจและ</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระศรีสุธรรมราชา</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">เป็นกษัตริย์องค์ที่๓โดยมี</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">สมเด็จพระนารายณ์</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">เป็นมหาอุปราช </span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">แต่เพราะตัณหาราคะ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&#39;</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระศรีสุธรรมราชา</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&#39;</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ครองราชย์ได้๒เดือนกับ๒๐วัน</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เห็นพระราชกัลยาณีน้องสาวพระนารายณ์ </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...ทรงพระรูปศรีวิลาศเลิศนารีก็มีพระทัยเสน่หา จึงให้หาขึ้นไปบนที่ห้องจะร่วมรส สังวาสด้วยพระราชกัลยาณี พระราชกัลยาณีมิได้ขึ้นไปกลับหนีลงมาพระตำหนักแล้วบอกเหตุกับพระสนมๆจึงให้เชิญพระราชกัลยาณีเข้าไว้ในตู้พระสมุดแล้วหามออกมาเสว่าจะเอาพระสมุดไปยัง พระราชวังบวรสถานมงคล นายประตูก็มิได้สงสัย ครั้นไปเถิงพระราชวังบวรสถานมงคลแล้วพระราชกัลยาณีก็ออกจากตู้เข้าไปเฝ้าสมเด็จพระเชษฐาธิราช<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>สมเด็จพระนารายณ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>แล้วทรงพระกรรแสงทูลประพฤติเหตุทั้งปวงซึ่งสมเด็จพระเจ้าอาเป็นพาลทุจริต...<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๓)&#39;</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงถูกสมเด็จพระนารายณ์มหาราชปฏิวัติยึดอำนาจสำเร็จโทษและสมเด็จพระนารายณ์มหาราชก็ปราบดาภิเศกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่๔ และองค์สุดท้ายของตระกูลขุนนางที่ได้เป็นกษัตริย์กรุงศรีอยุธยา๔พระองค์ ในราชวงศ์ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ปราสาททอง&#39;</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; แต่ราชวงศ์ที่มีขุนนางได้เป็นกษัตริย์๔พระองค์นี้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ราชวงศ์ปราสาททอง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">มิได้เสียกรุงศรีอยุธยาให้แก่พม่า แต่เสียบัลลังก์ให้ขุนนางอีกท่านหนึ่งคือ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเพทราชา&#39;</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ต้นราชวงศ์</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;บ้านพลูหลวง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ราชวงศ์นี้มีพระมหากษัตริย์ครองราชย์๖พระองค์และราชวงศ์นี้ต่างหากที่เสียกรุงให้แก่พม่า เริ่มจาก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเพทราชา&#39;</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นายกองช้างคู่พระทัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชรับราชการจนได้ดิบได้ดีเป็นที่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ออกพระเพทราชา&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> โดยในปลายรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชนั้น พระองค์เจ็บป่วยกระเสาะกระแสะไม่ค่อยได้ออกว่าราชการอำนาจทั้งหมดจะตกอยู่ที่</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ออกญาวิชาเยนทร์&#39; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ขุนนางต่างชาติที่ฝักใฝ่พระเจ้าหลุยส์ที่๑๔</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">มหาราชของฝรั่งเศสเหิมเกริมขนาดจะให้สมเด็จพระนารายณ์เข้ารีตเป็นคริสเตียน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ประกอบกับ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สมเด็จพระนารายณ์มหาราช</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ไม่มีพระราชโอรสกับสมเด็จพระมเหสีแถมมิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นรัชทายาท เมื่อสมเด็จพระนารายณ์ฯทรงพระประชารหนัก จึงเกิดชิงไหวชิงพริบกันระหว่าง</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ออกพระเพทราชา&#39;</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">หัวหน้าขุนนางไทยที่มี&#39;หลวงสรศักดิ์&#39;<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระเจ้าเสือ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นกำลังสำคัญฝ่ายหนึ่งกับ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ออกญาวิชาเยนทร์&#39;</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ขุนนางต่างชาติอีกฝ่ายหนึ่ง ปรากฏว่าฝ่ายขุนนางไทยชนะ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ออกพระเพทราชา&#39;</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงยึดอำนาจปราบดาภิเศกเป็นกษัตริย์ เริ่มต้นราชวงศ์</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;บ้านพลูหลวง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ซึ่งมีกษัตริย์ปกครองทั้งสิ้นรวม๖พระองค์คือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระเพทราชา พระเจ้าเสือ พระเจ้าท้ายสระ พระเจ้าบรมโกศ พระเจ้าอุทุมพร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ขุนหลวงหาวัด<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>และพระเจ้าเอกทัศน์</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เป็นตระกูลขุนนางที่ได้กษัตริย์๖พระองค์ จึงเสียกรุงศรีอยธยาให้แก่พม่า มิใช่ตระกูลขุนนางที่ได้เป็นกษัตริย์๔พระองค์ตามที่คำภีร์กล่าวอ้าง สรุปได้ว่าเหตุการใน</span></span><span style="color: rgb(0, 128, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;คัมภีร์ธาตุวงศ์&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ไม่เป็นความจริงแม้แต่เรื่องเดียว</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ทั้งที่เป็นเอกสารที่แก้ไขในสมัยสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเหตุการณ์ต่างๆที่อ้างใน&#39;คัมภีร์ธาตุวงศ์&#39;นั้นเกิดขึ้นมาก่อนนานแล้ว คณะผู้แก้ไขกลับไม่ให้ความสำคัญหรือตรวจสอบว่าไม่ถูกต้อง แต่กลับไปให้ความสำคัญคำว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;พ่อค้าเกวียน&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เพียงประโยคเดียว<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ข้อสรุป</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ของแก้ไขพระราชพงศาวดารฉบับพันจันทนุมาศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจิม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ในปีพ.ศ.๒๓๓๘ ที่มี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เป็นประธานการแก้ไขนั้น<span style="font-family: courier new,courier,monospace;"> มีเจตนาชี้ให้เห็นเป็นสำคัญว่าสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีนั้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เดิมชื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;จีนเจ้ง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">อาชีพเดิมก่อนรับราชการคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พ่อค้าเกวียน&#39; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พอมีความชอบในแผ่นดิน(ไม่รู้ว่าความชอบอะไร)ก็ได้เป็น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าเมืองตาก&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องผ่านตำแหน่งอื่นแต่อย่างใด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">แต่ก็ยังไม่มีข้อความใดที่กล่าวถึงพระราชบิดาที่ชื่อ&#39;ไหฮอง&#39;ที่เป็นนายอากรบ่อนเบี้ยและไม่มีการระบุถึงพระราชมารดาว่าแท้ที่จริงแล้วเป็นชาวไทยหรือชาวจีน ถึงตรงนี้คงสรุปได้</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">อย่างเป็นทางการว่าเมื่อสิ้นแผ่นดินสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกรัชกาลที่๑แห่งราชวงศ์จักรีนั้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระราชประวัติอย่างเป็นทางการของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีคือ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เดิมชื่อ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;จีนเจ้ง&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">อาชีพเดิมก่อนรับราชการคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;พ่อค้าเกวียน&#39; </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">รับราชการครั้งแรกในตำแหน่ง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าเมืองตาก&#39;</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; หลังจากนั้นเรื่องราวทางเอกสารหรือหลักฐานเกี่ยวกับชาติกำเนิดของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีก็เงียบหายไป แต่จะไปปรากฏในเรื่องที่เกี่ยวกับพระราชโอรสที่เกี่ยวเนื่องทั้งสองราชวงศ์คือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าฟ้าเหม็น&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>กรมขุนกษัตรานุชิต<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีกับเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่พระราชธิดาของสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและเป็นพี่สาวร่วมพระราชบิดา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">-</span>มารดาเดียวกับสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยรัชกาลที่๒.</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เหตุเกิดเมื่อรัชกาลที่๒.ขึ้นครองราชย์สมบัติได้ไม่นาน ก็มี&#39;อีกา&#39;คาบเอกสารมาทิ้งที่พระราชวัง อ่านดูได้ความว่า&#39;เจ้าฟ้าเหม็น&#39;และลูกๆของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจะก่อการ&#39;กบฏ&#39;จึงโปรดให้ให้รัชกาลที่๓.สมัยเมื่อเป็น&#39;กรมหมื่นเจษฏาบดินทร์&#39;และคณะสอบสวนแล้วเห็นว่ามีความผิดจึงให้ประหาร</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;เจ้าฟ้าเหม็น&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และเชื้อสายสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีอีก๒พระองค์คือ</span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ราชธิดาองค์ที่๒ในเจ้าจอมมารดาอำพัน ธิดาคนเดียวของอุปราชจันทร์เมืองนครศรีธรรมราช </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เป็นพระราชชายาสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์พระอนุชาธิราชแห่งองค์พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยรัชกาลที่.๒</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์แต่ครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอเจ้าฟ้ากรมหลวงเสนานุรักษ์</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ต้นราชสกุล อิศรเสนา ณ อยุธยา)</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">และพี่ชายแท้ๆคือ</span></span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระองค์เจ้าชายอรนิกา</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">บรรพบุรุษแห่ง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">สกุลรัตนภาณุ</span></span><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="color: rgb(0, 0, 205);"> ทั้งหมดถูกสำเร็จโทษวันพุธ เดือน๑๐ขึ้น ๕ค่ำพ.ศ.๒๓๕๒</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดสำนวน</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;อีกาคาบข่าว&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และรัชกาลที่.๒ โปรดให้เลี้ยงข้าว&#39;อีกา&#39;ในพระบรมมหาราชวังจนตลอดรัชกาล<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">หลังจากรัชกาลที่๑.ชำระพงศาวดารเรื่องชาติกำเนิดของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีถูกกล่าวถึงอีกครั้งในรัชสมัยของสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่.๔ ซึ่งเป็นยุคล่าอาณานิคม และด้วยความจำเป็นทางการเมืองสมเด็จ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่.๔</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ได้อธิบายให้บรรดานักล่าอาณานิคมได้ทราบถึงความชอบธรรมในการขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกต้นราชวงศ์จักรี ว่าเป็นการ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&#39;ปราบยุคเข็ญ&#39; </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">มิได้เป็นการ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ชิงราชบัลลังก์&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">โดยสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ทรงพระราชนิพนธ์</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">..</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พงศาวดารสยามฉบับย่อ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(Brief History of Siam)</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เพื่อพระราชทานให้</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เซอร์จอห์นเบาว์ริง</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> โดยพระราชนิพนธ์ฉบับนี้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสาร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">The Chinese Repossitory</span> ฉบับเดือนกรกฎาคมของปีพ.ศ.๒๓๙๔ต่อมาถูกตีพิมพ์ซ้ำอีกในหนังสือ <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">&#39;The Kingdom and People of Siam&#39;</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ของเซอร์จอห์น เบาว์ริง</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">โดยทรงอธิบายถึงความไม่ชอบธรรมของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เพราะมีเชื้อสายจีน</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ไว้ดังนี้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&ldquo;</span>...พวกข้าราชการหลายคนจากครั้งกรุงศรีอยุธยาไม่เต็มใจที่จะเข้าเฝ้าถวายตัวต่อพระเจ้าตากทั้งหมดมีใจโอนเอียงไปข้างแม่ทัพผู้พี่</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">และยิ่งกว่านั้น</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พวกเขาซึ่งมีใจอคติต่อพระเจ้าตากในเรื่องที่ว่าทรงมีเชื้อสายจีน</span><span style="color: rgb(128, 0, 128);">ได้พากันมองท่านแม่ทัพผู้พี่ควรมีฐานันดรสูงกว่าพระองค์เสียอีก</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">พวกผู้ดีเก่าเหล่านี้ได้ชุมนุมกันเป็นข้ารับใช้ในเรือนส่วนตัวของท่านแม่ทัพโดยมิให้ผิดสังเกต<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(*๔)</span>&#39;</span></span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(0, 0, 255);">หลังจากนั้นทรงระบุไว้อย่างชัดเจนว่าในสมัยกรุงธนบุรีนั้นมีพระเจ้าแผ่นดินปกครองอยู่สามพระองค์&ldquo;...So, upon that time, there were three king presented in Siam, viz., Supreme King Phya Tark;King of war,our grandfather,and the latter said King of Northern Siam &rdquo; (King of warคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกหรือเจ้าพระยาจักรี </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">, King of Northern Siamคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าพระยาสุรสีห์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">)...(*๕)</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และสุดท้ายทรงมีพระราชาธิบายเกี่ยวกับการขึ้นสู่อำนาจของราชวงศ์จักรีของพระองค์ ไว้ดังนี้ &ldquo;... พระองค์เกิดพระสติฟั่นเฟือนหรือทรงพระพิโรธตรัสว่าทรงเป็นพระพุทธเจ้าฯลฯ แล้วสั่งประหารผู้บริสุทธิ์ไปมากกว่า๑๐,๐๐๐ คน และบีบบังคับขู่เข็ญเอาเงินเข้าพระคลังหลวง โดยที่มิได้เป็นค่าภาษีหรือมีเหตุผลที่ชอบธรรมใดๆ ดังนั้นจึงเกิดการกบฏลุกลามขนานใหญ่ขึ้น จับเอาพระเจ้าแผ่นดินที่เสียพระจริตเอาไว้แล้วส่งคณะไปยังกัมพูชาเพื่ออัญเชิญพระเจ้าแผ่นดินทั้งสองคือเจ้าแห่งสงครามกับกษัตริย์ตอนเหนือ กลับมาครองราชย์บัลลังก์ประเทศสยามทั้งหมดกับทั้งเมืองขึ้นทั้งปวง...(*๖)&rdquo;</span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พงศาวดารสยามฉบับย่อ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นี้</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ยังได้อธิบายถึงความชอบธรรมของราชวงศ์จักรีที่สืบสายตระกูลมาจากตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่ทำคุณงามความดีไว้มากมายดังนี้.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;...ต้นตระกูลผู้เป็นบิดาของพระเจ้าแผ่นดินพระองค์แรกและเป็นปู่ของพระราชบิดาในพระเจ้าแผ่นดินองค์ปัจจุบัน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ตัวข้าพเจ้า-ร.๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">กั</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">บพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ก่อน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระ เชษฐาผู้ทรงล่วงไปของข้าพเจ้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">-ร.๓)</span>แห่งสยาม เป็นอภิชาตบุตรของตระกูลที่สืบเชื้อสายมาจากเสนาบดีต่างประเทศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าพระยาโกษาปาน-สมัยพระนารายณ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ตามที่ได้กล่าวมาแล้ว ท่านได้ย้ายหลักแหล่งจากอยุธยามาเพื่อความสุขของชีวิตมาตั้งบ้านเรือน ที่&ldquo;สเกตรัง&rdquo;เป็นท่าเรือบนลำน้ำสายเล็กอันเป็นสาขาของแม่น้ำใหญ่ตรงรอยต่อ ของราชอาณาจักรสยามตอนเหนือกับตอนใต้ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ท่านได้ออกจาก &rdquo;สเกตรัง&rdquo;ไปยังอยุธยาที่ซึ่งได้รับคำแนะนำให้เข้ารับราชการ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ได้สมรสกับธิดารูปงามของครอบครัวคหบดีจีน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ที่ร่ำรวย</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ที่สุดในย่านที่อยู่อาศัยของชาวจีน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ภายในกำแพงเมืองตรงมุมด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอยุธยา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๗)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่น่าแปลกคือ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พงศาวดารสยามฉบับย่อนี้กลับระบุชัดว่า</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระชนนีของสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกนั้น<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">&#39;...</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เป็นธิดารูปงามของครอบครัวคหบดีจีน</span><span style="color: rgb(0, 0, 205);">ที่ร่ำรวยที่สุดในย่านการค้าของกรุงศรีอยุธยา<span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">...(*๘)&#39;</span> นั่นย่อมแสดงว่าขนบธรรมเนียมการสืบสายสกุลในสมัยนั้นเพียงถือเอาสายโลหิตทางบิดาเป็นหลักไม่นับรวมสายโลหิตฝ่ายมารดาเข้าไปด้วยเพราะการมีพระราชมารดาเป็นชาวจีนก็ไม่เป็นอุปสรรคในการเป็นพระเจ้าแผ่นดินหรือทำให้ขาดความชอบธรรมในการปราบดาภิเศกของสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกแต่อย่างใด</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ถึงตรงนี้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ยังคงมีเพียง เดิมชื่อ&#39;จีนเจ้ง&#39;อาชีพเดิมเป็นพ่อค้าเกวียนรับราชการครั้งแรกในตำแหน่ง&#39;เจ้าเมืองตาก&#39;ไม่มีเอกสารใดที่ระบุถึงพระบิดา&#39;ไหฮอง&#39;และพระมารดา&#39;นกเอี้ยง&#39;ปรากฏให้เห็นแต่อย่างใด<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span> <p><br /> <br /> <br /> <span style="font-size: 18px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6089.html">[ก่อนหน้า]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6243.html">[หน้าต่อไป]</a></span></span></span><br /> <br /> <span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif;">อ้างอิง<br /> (๑) พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับพันจันทนุมาศ(เจิม)<br /> (๒-๓)เรื่องเดียวกัน อ้างแล้ว<br /> (๔) </span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 205);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พงศาวดารสยามฉบับย่อ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(Brief History of Siam)</span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(๕-๘)เรื่องเดียวกัน อ้างแล้ว</span></span></span><br /> <br /> <span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span></span></p> Sat, 30 May 2015 21:46:00 +0700 กำเนิดชุมนุมเจ้าตากจบบริบูรณ์ http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6350.html <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 16px;"><span style="color: rgb(255, 191, 0);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><span style="color:#0000ff;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-size:18px;"> สรุปว่า วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ.๒๓๑๐คือวันที่ &ldquo;พระยาตาก&rdquo;ได้เมืองระยองแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด หลังจากนั้นก็ประสานสัมพันธ์อันดีกับเมืองจันทบุรี แล้วจึงได้เริ่มซ่องสุมผู้คนจนกระทั่งได้รับข่าวสำคัญ*</span></span></span><span style="font-size:18px;"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;..ครั้นอยู่มาวันหนึ่งนายบุญเมือง มหาดเล็ก ผู้รั้งเมืองบางละมุง คุมไพร่ ๒๐ คน ว่าพะม่าใช้ให้ถือหนังสือออกไปเมืองจันทบูรให้แต่งดอกไม้เงินทองเข้าไป ณ โพสามต้น แลพระหลวงขุนหมื่นนายทัพนายกองแจ้งดังนั้นมิได้ไว้ใจ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เกลือก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ว่าเป็นพักพวกพะม่าให้มาด้วยกลอุบายใช้ให้ติดตามเราจะไว้ใจให้อยู่ในกองทัพเรามิได้ ด้วยเอาใจออกหากจากกรุงเทพฯแล้วชอบให้ประหารชีวิตเสีย แลนายบุญรอด แขนอ่อนกราบทูลจะขอเอาไปประหารชีวิตทรงพระกรุณาขอชีวิตไว้แล้วตรัสประภาษด้วยพระราชธิบายว่า พะม่ามาล้อมกรุงเทพฯครั้งนี้ผู้ใดจะตั้งใจเข้าด้วยพะม่านั้นหามิได้ แต่ถึงกาลแล้วหากจำเป็นไป อนึ่งนายบุญเมืองผู้รั้งบางละมุงนี้ได้เป็นข้าใช้เรามาแต่ก่อน เห็นพอจะใช้ได้ราชการอยู่แลราชการเมืองจันทบูรยังมี ผู้รั้งบางละมุงกับพระยาจันทบูรเป็นคนชอบกัน จะให้เอาหนังสือพม่านี้ไปถึงพระยาจันทบูร ๆ ก็จะยกกองทัพ มารับเราเข้าไปคิดราชการด้วยกันตามสัญญา...&rdquo;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 191, 0);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> ได้เคยสรุปให้เห็นแล้วว่าวันที่นายบุญเรืองมหาดเล็กจะมาถึงเมืองระยองนั้นอย่างเร็วที่สุดคือวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๓๑๐และ๑๔ มิถุนายน๒๓๑๐ได้เมืองจันทบุรี แสดงว่า พระองค์มีเวลา๔๕วันที่ต้องทำให้ได้ตามพงศาวดารคือ ๑.ประกาศตนเป็นเจ้า๒.ยกไปรบกับขุนรามหมื่นซ่องและยกกลับมาระยอง๓.ยกไปบางปลาสร้อยส่งนายชื่น บ้านไข้และนายบุญรอดแขนอ่อนไปเจรจากับนายทองอยู่ นกเล็ก เมื่อนายทองอยู่ นกเล็กสวามิภักดิ์ตั้งเป็นเจ้าเมืองชลบุรีแล้วยกกลับมาระยองและ๔.ยกไปตีเมืองจันทบุรีการเดินทางไปและกลับหลายเที่ยวขนาดนี้ไม่สามารถทำได้ใน๔๕วันและที่สำคัญคือขั้นตอนการประกาศตนเป็นเจ้า*พระราชพงศาวคารฉบับพระราชหัตถเลขากล่าวถึงคำพูดของท่านไว้ตอนหนึ่งว่า&#39;ตัวเราคิดจะซ่องสุมประชาราษฎรในแขวงหัวเมืองให้ได้มาก แล้วจะยกกลับไปกู้กรุงให้คงคืนเป็นราชธานีดังเก่า แล้วจัดทำนุบำรงสมณพราหมณาประชาราษฎรชึ่งอนาถาหาที่พำนักมิได้ให้ร่มเย็นเป็นสุขานุสุขแล้วจะยอยกพระบวรพุทธศาสนาให้โชคนาการไพบูลย์ขึ้นเหมือนอย่างแต่ก่อน เ<span style="text-decoration: underline;">ราจะตั้งตัวเป็นเจ้าขึ้นให้คนทั้งหลายยำเกรงจงมาก</span> ชึ่งจะก่อกู้แผ่นดินจึงจะสำเร็จโดยง่าย ท่านทั้งหลายจะเห็นประการใด&#39; พรรคพวกของท่านก็เห็นชอบด้วยขออธิบายไว้เลยว่ามีขั้นตอนมากมาย เริ่มตั้งแต่คำนวณฤกษ์ผานาที การตระเตรียมพิธีฯแม้แต่พราหมณ์ ผู้ทำพิธีตรงนี้ก็สำคัญ การทำพิธีของพระองค์นี้เป็นสิ่งที่สำคัญมากเพราะจำเป็นที่จะต้องสร้างศรัทธาเพื่อยึดเหนี่ยว แล้วจึงทำพิธี*<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;...การประกาศยึดเมืองระยองได้กระทำกลางทุ่งท่ามกลาง ไพร่พล และประชาชนชาวเมืองระยองเป็นจำนวนมาก ลองคิดดูว่าอยู่ ๆจะประกาศยึดอำนาจเมืองระยองได้อย่างไรฉะนั้นจึงจำต้องแสดงแสนยานุภาพและอภินิหารให้ประจักษ์เล่ากันว่าเจ้าตากได้ประทับ ณ บริเวณวัดลุ่มมหาชัยชุมพลและได้ประกาศแสดงแสนยานุภาพแล้วก็เกิดพายุหมุนจนท่าให้ต้นตาลต้นหนึ่งหมุน เป็นเกลียว เมื่อพายุหยุดแล้วต้นตาลที่หมุนจึงขดเป็นวงและไม่คลายตัว ปัจจุบันต้นตาลนั้นยังอยู่หน้าวัดป่าประดู่ ชาวบ้านเรียกกันว่า &#39;ตาลขด&#39; ชาวเมืองระยองทั้งปวงจึงสวามิภักดิ์เจ้าตากโดยพรักพร้อม ทำให้มีกำลังพลเพิ่มขึ้นกว่าเดิมอีกเป็นจำนวนมาก ...&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">เรียนว่า ผู้เรียบเรียงไม่รู้จักสถานที่และไม่เข้าใจพงศาวดารคือคิดตามที่พงศาวดารบังคับให้คิดว่าอยู่ระยอง๗-๘วันจึงเข้าใจว่าอยู่ที่วัดลุ่มฯตลอดมา แต่เคยเรียนแล้วว่าจุดตาลขดอยู่ที่วัดป่าประดู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ขณะนั้นร้างอยู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ประกอบกับชื่อท่าประดู่และป่าประดู่จะเป็นชื่อที่ใช้สลับกันไปมาระหว่างตำบลนี้คือบางสมัยใช้ท่าประดู่บางสมัยเปลี่ยนมาเป็นป่าประดู่แต่สุดท้ายใช้ตำบลท่าประดู่แต่เรียกวัดป่าประดู่ วัดป่าฯกับวัดลุ่มฯไกลกันมากไม่สามารถมองเห็นกันได้..สรุปว่ามีการประกาศตนเป็นเจ้าที่ค่าย&#39;ป่าประดู่&#39;ก่อนจะเปิดฉากการรบกับขุนรามหมื่นซ่องแบบแตกหัก..<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span></span></span><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;<span style="line-height: 116%;"> </span>ด้วยพงศาวดารลำดับเหตุการณ์สลับกันเพียงนิดเดียวแต่ก่อให้เกิดสิ่งผิดปกติและคำถามมากมายแต่ในที่นี้ขออนุญาตสรุปต่อเลยว่าด้วยพระองค์เป็นยอดนักรบแถมยังได้พระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;เป็นที่ปรึกษาชั้นเยี่ยม การประกาศตนเป็นเจ้านั้นมีเหตุและผลดังที่หารือกับทหารจึงได้ข้อยุติแต่ทุกอย่างต้องมีฤกษ์ ผานาทีแล้วพิธีขนาดนั้นทำเป็นเล่นไม่ได้ เหตุที่ต้องย้ำตรงนี้นั้นเพราะเหตุที่ผิดอยู่ตรงนี้นิดเดียวเท่านั้นแต่ก่อให้เกิดคำถามมากมายตามมา คือในความเป็นจริงนั้นต้องทำสัมพันธ์ทางการทูตกับนายทองอยู่นกเล็กก่อนรบกับขุนรามหมื่นซ่องขอย้ำว่าสัมพันธ์ทางการทูตเพราะจุดชี้เป็นชี้ตายของพระองค์อยู่ตรงนี้ ด้วยเคยอธิบายไว้แล้วว่าแค่สัญชาติญาณเอาตัวรอดของมนุษย์พระองค์เปิดฉากรบกับใครก่อนการทูตนี้ไม่ได้เด็ดขาดกล่าวคือไม่ว่าพระองค์จะเปิดฉากรบด้านไหนก็จะถูกอีกด้านยกมารุมตีทันทีเพราะพระองค์แสดงให้เห็นว่าเป็นภัยแล้ว ถ้าคนภาคตะวันออกไม่ช่วยกันก็จะสู้กองทัพของพระองค์ไม่ได้ภัยจะมาถึงตัว การลำดับเหตุการณ์สลับกันเพียงเล็กน้อยในอดีตที่คิดว่าไม่สำคัญนั้นส่งผลเป็นอย่างมากในปัจจุบัน ดังมีตัวอย่างให้เห็นในเหตุการณ์อื่นแม้กระทั่งประชุมพงศาวดารเมื่อมีการลำดับเหตุการณ์ผิดไปจากความจริงก็ได้มีการทักท้วงไว้.ดังนี้.</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;...พระยาศรีสุริวงศ์ พระยามหามนตรี ให้ประหารชีวิตเสีย แต่กรมหมื่นเทพพิพิธนั้นให้สำเร็จด้วยท่อนจันทน์ตามประเพณีฝ่ายพระยาวรวงศาธิราชนั้นแตกหนีไปเมืองเสียมราบจึงดำรัสให้พระราชรินทร์พระมหามนตรียกกองทัพไปตีเมืองเสียมราบได้ แต่พระยาวรวงศาธิราชนั้นหนีสูญไป พระราชรินทร์ พระมหามนตรีจึงเลิกทัพกลับมากรุงธนบุรี ขณะนั้นโปรดให้พระราชรินทร์เป็นพระยาอภัยรณฤทธิ์ พระมหามนตรีเป็นพระยาอนุชิตราชาจางวางพระตำรวจฝ่ายซ้าย, ขวา โดยความชอบ ณ วัน ๓๑ ค่ำ ปีชวดสัมฤทธิศก เพลาย่ำค่ำแล้วทุ่มหนึ่งมีจันทอุปราคาคาย(๑)ณ วัน ๓๑ ค่ำเพลาเช้าโมงเศษเสด็จออกขุนนางตรัสประภาษเนื้อความจีนเส็งซื้อทองพระพุทธรูปลงสำเภาพระราชสุจริตปรารภตั้งพระอุเบกขาพรหมวิหารเพื่อจะทำนุบำรุงพระบวรพุทธศาสนาแลอาณาประชาราษฎรนั้น อัศจรรย์แผ่นดินไหวเป็นช้านาน<br /> (๒)ณ วัน๗๕ ค่ำ จุลศักราช๑๑๓๐ เพลา๒ ยาม แผ่นดินไหว<br /> อีกครั้งหนึ่ง __________________________________________________ (๑) เป็นวันปราบดาภิเษกตรงกับจดหมายเหตุโหร ในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๘ และจดหมายเหตุโหร ฉบับพระอมราภิรักขิต (เกิด) วัดบรมนิวาส,ยุติกับข้อความในประชุมพงศาวดารภาคที่๓๙ หน้า ๗๕ และข้อความในคำโคลงเฉลิมพระเกียรติซึ่งนายสวนมหาดเล็ก ประพันธ์ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๑๔<br /> (๒)แผ่นดินไหวครั้งที่๒ เป็นเหตุการณ์ในเดือน ๕ควรจะเรียงไว้ต่อเดือน๔ แต่นี่มาเรียงไว้หน้าเดือน๓ เห็นจะเป็นเพราะต้องการให้เรื่องแผ่นดินไหวมารวมอยู่ด้วยกันจึงไม่เรียงตามลำดับเดือน ๒๘ ณ วัน๑๓ ค่ำ เพลาเช้า๓ โมงเศษเมืองลาวหล่มสักมาสู่โพธิสมภาร ถวายช้าง๑ ม้า ๕ ณ วัน ๑๓ ค่ำ ข้าวสารเป็นเกวียนละ ๒ ชั่ง อาณาประชาราษฏรขัดสน จึงทรงพระกรุณาให้ข้าทูลละอองธุลีพระบาทผู้ใหญ่ ผู้น้อยทำนาปรัง ณ วัน ๒๓ ค่ำ ข้อราชการเมืองกัมพูชาธิบดีเมืองปากน้ำพุทไธมาศบอกเข้ามา จึงทรงพระกรุณาให้พระกรมท่าไปทำค่ายปากน้ำพระประแดง,ท่าจีน, แม่กลอง ขณะนั้นโปรดเกล้า ฯ ให้พระยา อนุชิตราชา......&rdquo;</span></span></span><br /> &nbsp; <div class="content"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; จึงสรุปได้ว่าเมื่อข่าวเสียกรุงมาถึง&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จึงประกาศตนเป็น&ldquo;เจ้าชุมนุม&rdquo;เพราะคงยังไม่ได้ปราบดาภิเษกเมื่อถึงตรงนี้ความชอบธรรมเริ่มเกิดขึ้น ภาระของคนไทยในการรบกับพม่าซึ่งพระองค์แสดงเจตนามาตลอดก็มีการขานรับ ในการศึกพระองค์ทราบดีว่ามีกองทัพใหญ่ขนาบอยู่ ทั้งหน้าและหลัง การผูกมิตรกับนายทองอยู่นกเล็กเป็นการยิงปืนนัดเดียวแต่ได้นก๒ตัวคือ๑.พระองค์ต้องการกำลังสำคัญของนายชื่นบ้านไข้ ที่เข้มแข็งที่สุดของแขวงเมืองระยอง ๒.การมอบหมายให้นายชื่นบ้านไข้และนายบุญรอดแขนอ่อนเป็นตัวแทนไปเจรจาให้มาทำการด้วยกันโดยพระองค์ได้ตั้งนายทองอยู่ นกเล็กเป็นเจ้าเมืองชลบุรีโดยที่พระองค์ไม่ต้องระวังหลังในการมุ่งหน้าเข้าสู่เมืองจันทบุรีแม้จะเจรจากับนายทองอยู่นกเล็กแล้วแต่พระองค์ก็เกรงใจนายทองอยู่นกเล็ก มากพอสมควรสังเกตได้จากสิ่งของพระราชทานและการเจรจาพาที*</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;ทรงพระมหากรุณานายทองอยู่ให้เป็นพระยาอนุราฐบุรีศรีมหาสมุทรตั้งขุนหมื่นกรมการตามฐานาศักดิ์ เมืองชลบุรีแล้วพระราชทานกระบี่บั้งเงินหนึ่งเสื้อแพรเข้มขาบดอกใหญ่พื้นแดงดุมทองเก้าเข็มขัดทองประดับพลอยสายหนึ่งแล้วพระราชทานราโชวาทสั่งสอนว่า แต่ก่อนท่านประพฤติ การอันเป็นอาธรรมทุจจริตนั้นจงละเสีย จงประพฤติกุศลสุจริต ให้สมควรด้วยฐานาศักดิ์แห่งท่านจะได้เป็นเกียรติยศสืบไปใน กัลปาวสานจะเป็นวาสนา ติดตามไปในอนาคต แล้วจึงพระราชทานเงินตราไว้สองชั่ง สำหรับสงเคราะห์แก่สมณพราหมณาจารย์ ประชาราษฎรผู้ยากไร้เข็ยใจ ซึ่งชัดสนด้วยเข้าปลาอาหารนั้น จึงตรัสสั่งพระยาอนุราฐว่า ผู้ใดจงใจอยู่ในสำนักท่าน ท่านจงโอบอ้อมอารีเลี้ยงดูไว้ให้เป็นผลถ้าผู้ใดมีน้ำใจสวามิภักดิ์จะติดตามเราออกไป ท่านจงอย่ามีน้ำใจอิจฉา จงมีมุทิตาปราโมทย์อย่าได้ขัดขวางช่วยส่งผู้นั้นออกไปให้ถึงสานักแห่งเรา อย่าให้เป็นเหตุการณ์ประการใดได้ และท่านจงบำรุงพุทธศาสนา อาณาประชาราษฎรให้ทำมาหากินโดยภูมิลำเนา อย่าให้มีโจร และผู้ร้ายเบียดเบียนแก่กันได้...&rdquo;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; หลังจากนั้นพระองค์จึงเปิดฉากรบกับขุนรามหมื่นซ่องด้วยเหตุผล๒.ประการคือ<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ๑.พรรคพวกของนายบุญรอดแขนอ่อน นายหมวด นายบุญมาน้องเมียเจ้าเมืองจันทบุรีและนายชื่นบ้านไข้ ที่จะมาเข้าร่วมกับพระองค์ถูกขุนรามหมื่นซ่องขัดขวางไว้พร้อมข้าวปลาอาหาร ไม่สามารถเข้ามาร่วมกับพระองค์ได้จึงเป็นการสั่งสอนให้หลาบจำพร้อมทั้งช่วยให้พรรคพวกของ&ldquo;ขุนทหาร&rdquo; ทั้ง๔ที่เป็นชาวระยอง ได้เข้ามาร่วมกับพระองค์ได้ทั้งกำลังพลและอาหาร ต่อมาคือ<br /> ๒.การตัดกำลังสำคัญเจ้าเมืองจันทบุรี เพื่อที่เมืองจันทบุรีจะได้เข้าร่วมกับพระองค์โดยง่าย..แต่ไม่ว่าอย่างไรคนเฒ่าคนแก่ในพื้นที่เมืองแกลงที่เล่าขานเป็นตำนานมาตลอดว่า</span></span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;รบกันขั้นตะลุมบอนศพมากขนาดทุกวัดช่วยกันยังเผาไม่ทันต้องฝังไว้ก่อนแล้วขุดมาเผาและเจ้าตากถึงกับเสียขุนทหาร&rdquo; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">ในการนั้นพระองค์ก็ได้ขุมกำลังเพิ่มจาก</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;"> &ldquo;..นายบุญมีบางเหี้ย นายแทน นายมี นายเมืองพะม่า นายสนหมอนายบุญมีบุตรนายสนหมอ.&rdquo;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; หลังจากนั้นพระองค์จึงยื่นคำขาดกับเมืองจันทบุรีทันทีว่าถ้าจะเข้ากับพระองค์ต้องส่งขุนรามหมื่นซ่องมาและให้เจ้าเมืองจันทบุรีออกมาต้อนรับนอกเมือง.แต่ทั้ง๒ข้อเจ้าเมืองจันทบุรีไม่สามารถสนองตอบได้คือ.การส่งตัวขุนรามหมื่นซ่องไปให้เจ้าตาก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ถือว่าเป็นศัตรู<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>คนในภูมิภาคนี้ไม่ทำ และ๒.เจ้าเมืองจันทบุรีกลัวในวิธีการของ &ldquo;เจ้าตาก&rdquo; นับแต่เหตุการณ์เรียกตัวผู้รั้งเมืองระยองให้มาพบแล้วควบคุมตัวเจ้าเมืองจันทบุรีก็ไม่มั่นใจในความปลอดภัยหากออกมารับซึ่งนับว่าเจ้าเมืองจันทบุรี &ldquo;อ่านออก&rdquo; เพราะตอนที่จะประหารนายทองอยู่นกเล็ก พระองค์ก็ให้มาเฝ้า ณ เรือพระที่นั่งแล้วก็ประหาร ซึ่งเหตุการณ์ตรงนี้จะอธิบายถึงความเก่งของนายทองอยู่นกเล็กและนายชื่นบ้านไข้ เพื่อนร่วมน้ำสาบาน ดังนี้</span> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;...ให้หาพระยาอนุราฐลงมาเข้าเฝ้า ณเรือพระที่นั่งตรัสถามก็รับเป็นสัตย์ จึงสั่งให้ขุนนางนายทหารไทยจีนจับพระยาอนุราฐประหาร ชีวิตเสีย และพระยาอนุราฐคงกระพันในตัว แทงฟันหาเข้าไม่ เพราะด้วยสะดือเป็นทองแดง จึงให้พันธนาการแล้วเอาลงถ่วงน้ำเสียในทะเลก็ถึงแก่กรรม แล้วให้จับหลวงพลและขุนอินเชียง ซึ่งร่วมคิดกระทำโจรกรรมด้วยกันนั้นประหารชีวิตเสีย...&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 191);"><span style="line-height: 116%;">แหละนี่คือวิชาคงกระพันชาตรีของคนภูมิภาคตะวันออก...</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; หลังจากนั้น &ldquo;ยุทธการทุบหม้อข้าว&rdquo;อันโด่งดังจึงเกิดขึ้นเป็นตำนานให้เล่าขานจนถึงปัจจุบัน ..จะเห็นได้ว่าเวลา ไม่เกิน ๔๕ วัน พระองค์สามารถยึดเมืองจันทบุรีเป็นฐานที่มั่นได้ &ldquo;ชุมนุมเจ้าตาก&rdquo;จึงเริ่มตั้งมั่นหลังจากนี้แต่ที่ปฏิเสธไม่ได้คือการประกาศตนเป็นเจ้าชุมนุมนั้นกระทำที่ค่ายท่าประดู่ซึ่งคือบริเวณวัดป่าประดู่ในปัจจุบัน&ldquo;ชุมนุมเจ้าตาก&rdquo; จึงถือกำเนิดที่จุดนั้นแต่ที่สำคัญการยึดเมืองจันทบุรีที่มีความพร้อมกว่าในทุกด้านเป็นฐานที่มั่นนั้น กำลังสำคัญอันนอกเหนือจากทหารเมืองตากที่ยกตามกันมาซึ่งไม่เพียงพอที่จะหักเอาเมืองจันทบุรีได้โดยง่ายพระองค์ได้กองกำลังสำคัญจาก๒.หัวเมืองคือ</span></span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">๑.หัวเมืองระยองโดยได้จากกองกำลังของ๔นักรบ คือนายบุญรอด<br /> แขนอ่อน นายหมวด นายบุญมาน้องเมียพระยาจันทบุรี นายชื่นบ้านไข้และ<br /> ๒.หัวเมืองแกลงได้กำลังจากนายบุญมีบางเหี้ย นายแทน นายมี นายเมืองพะม่า นายสนหมอ <span style="text-decoration: underline;">นายบุญมีบุตรนายสนหมอ</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; และต้องรวมถึง&ldquo;สมเด็จพระสังฆราชชื่น&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">แห่งวัดหงส์ ที่คอยเกื้อหนุนพระองค์ตลอดมา เขาทั้งหลายเหล่านี้มีส่วนสำคัญในการเริ่มต้นกู้ชาติบ้านเมืองและมีหลักฐานอันปรากฏชัดเจนว่าบางท่านก็ร่วมรบกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจนตัวตาย.อาทิเช่นนายหมวดขุนพลผู้เงียบขรึมรุ่นแรกซึ่งต่อมาเติบโตในกองพระอาจารย์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พวกนักรบจรยุทธไม่มีชั้นยศ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ท่านพลีชีพในการรบที่บางกุ้ง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">*</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; และท่านต่อมานั้น ท่านร่วมรบกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจนผลัดแผ่นดินและท่านไม่ประสงค์ที่จะรับราชการอยู่ต่อไปจึงได้ขออนุญาตพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ บวชเป็นพระและกลับมาจำพรรษาที่วัดบ้านกร่ำแขวงเมืองแกลงบ้านเกิดของท่าน แต่เมื่อบวชได้เพียง๓พรรษา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>๓ปี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ก็มีหมายตราตั้งมาจากเมืองหลวงแต่งตั้งให้เป็นที่พระครูตำแหน่งเจ้าอาวาส แต่นักรบมีชื่อ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>แต่นิรนาม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> ท่านนี้คงไม่มีตำนานปรากฏให้เห็นเป็นที่กล่าวขานจนถึงวันนี้ หากท่านไม่มีลูกชายเป็นมหากวีของโลกที่ชื่อ&#39;สุนทรภู่&#39;ซึ่งบันทึกการเดินทางมาหาพ่อของตนไว้ในนิราศเมืองแกลง ว่าพ่อของท่านมาบวชเป็นเจ้าอาวาสที่วัดบ้านกร่ำนี้ และก็เป็นท่านสุนทรภู่มหากวีเอกของโลกเป็นผู้มาทวงความชอบธรรมให้กับบิดาของท่านจึงทำให้เราได้ทราบความจริงว่าพ่อของท่านนั้นเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าแผ่นดินทั้ง๒พระองค์มิฉะนั้นคงไม่มีตำนานการบวช๓ปี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พรรษา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นที่พระครูเจ้าอาวาส ท่านอารักษ์ภู่ท่านได้บรรยายไว้ว่า &#39;เจ้าภิภพศาสตราท่านให้&#39;นอกจากนั้นยังทำให้เราทั้งหลายทราบว่าพ่อของสุนทรภู่ ไม่ประสงค์ที่จะรับราชการต่อเช่นเดียวกับพระยาพิชัย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ดาบหัก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>แต่พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ก็มิได้ประหารพ่อของสุนทรภู่ย่อมแสดงว่าเป็นที่โปรดปรานเพราะแม้ว่าบวชได้๓ปีแล้วพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ยังแต่งตั้งให้เป็น&#39;พระครูเจ้าอาวาส&#39;แต่ท้ายที่สุดท่านเลือกที่จะขอกลับมาตาย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>มรณะภาพ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ที่บ้านเกิดอย่างสงบและเรียบง่าย....และหากท่านเป็นหนึ่งในกลุ่มนักรบแขวงเมืองแกลงที่อาสาเข้าร่วมรบเมื่อครั้งนั้นและเมื่อเทียบอายุของท่านแล้ว พ่อของสุนทรภู่คงจะเป็นนายบุญมีบุตรนายสนหมอผู้นั้นหรือเป็นนักรบท่านอื่นที่ไม่ปรากฏนาม แต่ไม่ว่ากรณีใดๆท่านทั้งหลายเหล่านั้นยังไม่เคยได้รับเกียรติยศใดๆให้สมกับการเสียสละของพวกท่าน </span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">และ หากผู้ที่ศรัทธาในวีรกรรมอันกล้าหาญของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้มีโอกาส อ่านพบข้อความเหล่านี้ ขอจงตั้งจิตรำลึกถึงคุณงามความดีที่ขุนศึกเหล่านี้ได้กระทำไว้บ้าง เพื่อดวงวิญญาณบนสรวงสวรรค์ของพวกท่านจะได้นอนหลับอย่างมีความสุข..ตลอดกาล</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"><span style="font-size:18px;">...ด้วยจิตคารวะข้าพเจ้านายภีมเดช อมรสุคนธ์..ขอทำหน้าที่กล่าวขานตำนานวีรกรรมของเหล่าบรรพชนผู้ล่วงลับ</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><strong><span style="color:#ff0000;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp; กำเนิดชุมนุมเจ้าตาก จบบริบูรณ์</span></span></strong></span></span></div> <br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 16px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6349.html">[<strong>ก่อนหน้า</strong>]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/home">[<strong>กลับหน้าแรก</strong>]</a></span></span></span></span> Tue, 11 Jun 2013 08:00:00 +0700 ประกาศตนเป็นเจ้าที่ระยอง http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6349.html <span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 191, 0);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<img alt="" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/วัดลุ่ม(เวป).gif" style="width: 360px; height: 480px;" />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color:#000000;"><span style="line-height: 116%;">ภายในบริเวณศาลวัดลุ่มมหาชัยชุมพล จ.ระยอง ในปัจจุบัน&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; </span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <strong><span style="color:#ff0000;"><span style="line-height: 116%;">ประกาศตนเป็นเจ้าที่ระยอง<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></strong><br /> <span style="color:#0000ff;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-size:18px;">ผมขออนุญาตทุกท่านอธิบายเหตุการณ์ที่ระยองทั้งหมดเป็นภาษาชาวบ้านให้ทุกท่านทัศนาก่อน ดังนี้ด้วยจิตใจที่มุ่งมั่นในการรวบรวมผู้คนหลังจากพระเชียงเงินมาสมทบแล้ว&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ก็เดินทัพเลียบชายฝั่งทะเลโดยให้ทหารล่วงหน้าไปป่าวประกาศให้ทุกๆหัวเมืองที่จะผ่านจึงเป็นการเดินทัพแบบช้าๆไม่ได้รีบร้อนอะไรโดยมีเจตนาเกลี้ยกล่อมผู้คนให้มาสมทบให้มากที่สุดและเพื่อป้องกันการเข้าใจผิดกับเมืองต่างๆที่ต้องเดินทัพผ่าน&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จึงพักกองทัพอยู่นอกเมืองตลอดมา แม้กระนั้นก็ยังเกิดเหตุสุดวิสัยด้วยไม่สันทัดเส้นทางจึงเกือบกระทบกระทั่งกับกำนันกลมบ้านนาเกลือ แต่ด้วย&ldquo;พระยาตาก&rdquo;มุ่งมั่นแต่จะรวบรวมผู้คนที่มีใจรักชาติ การใช้กำลังกับคนไทยด้วยกันเองมีแต่จะสูญเสียและจะไม่มีผู้คนมาเข้าด้วยงานที่ตั้งใจไว้ก็จะเสียเปล่า&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จึงไม่ยอมทำลายกองกำลังของนายกลม แล้วก็ถือโอกาสศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับทุกสิ่งทุกอย่างของภูมิภาคตะวันออกตั้งแต่ผู้คน ความเป็นอยู่และย่อมรวมถึงการสอบถามนายกลมเกี่ยวกับขุมกำลังของภูมิภาคนี้ถึง๒คืนเช้าวันที่๒จึงเดินทางต่อ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; จนเมื่อใกล้ถึงเมืองระยองก็จะเดินทัพช้าๆและเป็นระยะสั้นๆในแต่ละวันเพื่อรอผู้คนที่จะมาสมทบตามที่ได้ส่งทหารไปเกลี้ยกล่อมแต่ก็หาผู้คนมาสมทบกับ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ได้ไม่มากนักเพราะผู้คนภูมิภาคตะวันออกไม่มีใครรู้จักวีรกรรมในการรบของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;และที่เส้นทางเลียบเมืองระยอง&ldquo;พระยาตาก&rdquo;เดินทัพสั้นๆอีก๒วัน คือพักที่บ้านหินโด่งและน้ำเก่า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>บ้านเก่า-ดูแผนที่ประกอบ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>อันอยู่นอกเมืองระยอง การดำเนินการอย่างตั้งใจของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ทำให้ผู้รั้งเมืองระยองศรัทธาเลื่อมใสประกอบกับกองทัพของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo; ไม่ได้แสดงท่าทีคุกคามหรือแสดงอาการว่าจะเป็นภัยกับเมืองระยอง ผู้รั้งเมืองระยองจึงแสดงน้ำใจมอบอาหารให้๑เกวียนตามนิสัยของคนภูมิภาคนี้ และได้นำไปมอบที่&#39;บ้านเก่า&#39;ก่อนที่ทัพของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จะเดินทางต่อไปยังเมืองจันทบุรี โดยผู้รั้งเมืองระยองเป็นหัวหน้าคณะนำไปมอบเอง แต่การสนทนาปราศรัยตามทำเนียมของทั้ง๒ฝ่าย ทำให้&ldquo;พระยาตาก&rdquo; ทราบว่า&ldquo;มหาชื่น&rdquo;กลับมาจำพรรษาที่วัดลุ่มฯนอกเมืองระยองได้หลายพรรษาแล้วจึงวกทัพกลับเข้าเมืองระยองเพื่อสนทนาธรรมกับ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;ตามศรัทธาของตน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; แต่เมื่ออยู่ได้สองวันผู้รั้งเมืองระยองเกิดความระแวงเกรงว่าจะเป็นภัยกับเมืองระยอง จึงประชุมปรึกษาหารือกับกรมการเมืองและเหล่าหัวหน้ากลุ่มต่างๆของเมืองระยอง โดยผู้รั้งเมืองระยองเห็นว่ากำลังพลของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;มีไม่มากเกินกำลังของเมืองระยองจึงไม่จำเป็นต้องแจ้งไปยังเมืองจันทบุรีเพื่อขอกำลังสนับสนุนประกอบกับ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ยังไม่คุ้นเคยกับชัยภูมิและพื้นที่เหมือนชาวระยองที่สามารถหลับตาเดินได้ทั่วทั้งเมือง หากชาวระยองอาศัยช่วงเวลากลางคืนเข้าร่วมกันปล้นค่ายของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;โดยพร้อมเพียงก็จะขับไล่ทัพของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ออกนอกเมืองได้อย่างง่ายดายซึ่งเมื่อตกลงนัดหมายกันดีแล้วก็ให้แยกย้ายกันไปตระเตรียมผู้คนและความพร้อม.</span></span></span><br /> <br /> <span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(255, 191, 0);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; .</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">แต่ในการประชุมครั้งนั้นมีหัวหน้ากลุ่มคนอย่างน้อย๓คนที่เป็นลูกศิษย์ของ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;และได้รู้เห็นได้เห็นการเสวนาระหว่างพระอาจารย์กับ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;มาโดยตลอด ได้ตัดสินใจนำเรื่องนี้มาแจ้งกับ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;ซึ่ง&ldquo;มหาชื่น&rdquo;นั้นมีใจให้&ldquo;พระยาตาก&rdquo;เป็นทุนอยู่แล้ว จึงแนะนำให้ทั้งสามท่านมา&ldquo;แจ้งข่าว&rdquo;ต่อ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ย้ำว่า&ldquo;แจ้งข่าว&rdquo;ไม่ได้มีการสวามิภักดิ์ตามที่ปรากฏในพงศาวดารว่า*</span></span><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;เสด็จมาประทับอยู่ ณ วัดลุ่ม สองเวรสั่งให้จัดลำเลียงอาหารตั้งค่ายขุดคูและนายบุญรอดแขนอ่อน นายหมวด นายบุญมาน้องเมียพระยาจันทบุรีเข้ามาถวายตัวทำราชการ&rdquo;*</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">เพราะ๑.ยังไม่ได้ประกาศตนเป็นเจ้าและ๒.ผู้แจ้งข่าวทั้ง๓ไม่ได้ร่วมรบด้วยในคืนนั้น*.&ldquo;ทหารไทยถือปืนคาบศิลาหลวงชำนาญไพรสณฑ์ นายทองดีทหารหลวงพล พระเชียงเงินท้ายน้ำ หลวงพรหมเสนา นายบุญมี นายแสงทหารนายศรีสงคราม นายนากทหาร พะทำมะรงอิ่ม ทหารจีน หลวงพิพิธ หลวงพิชัย ขุนจ่าเมืองเสือร้าย หมื่นท่องหลวงพรหม ถือดาบง้าว เสด็จออกเที่ยวตรวจตรารอบค่ายดูท่าทาง..&rdquo;ต่อเมื่อจะต้องไปจันทบุรีแล้วจึงเริ่มมีชื่อปรากฏ*</span></span><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;...จะให้ไปเจรจาโดยยุตติธรรม ให้พระยาจันทบุรีอ่อนน้อมลงอย่าให้เกิดยุทธสงคราม ได้ความเดือดร้อนแก่สมณพราหมณา ประชาราษฎรได้นั้น จึงเสนาหบดีนายทัพนายกองทั้งปวงปรึกษาพร้อมกันกราบบังคมทูลว่าเห็นแต่นายบุญมีมหาดเล็ก นายบุญรอดแขนอ่อน บานบุญมาน้องเมียพระยาจันทบุรีสามคนนี้จะได้ราชการ...&rdquo;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; สรุปว่าหลังจากขุนทหารเมืองระยองมาแจ้งข่าวแล้วกลับไปสิ่งที่&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ต้องทำอย่างเร่งด่วนคือการพิสูจน์ว่าข่าวที่นำมาแจ้งนั้นจริงเท็จประการใดตามวิสัยชายชาตินักรบและด้วยเพราะ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ไม่เคยมีเจตนาคุกคามเมืองระยองมาก่อน ย่อมมีความบริสุทธิ์ใจ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>วันแรกยังไม่ได้ตั้งค่ายเลย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>จึงไม่มีอะไรที่ต้องกริ่งเกรงเจ้าเมืองระยอง การเชิญเจ้าเมืองระยองมาปรึกษาข้อราชการที่วัดลุ่มฯนั้นหากเจ้าเมืองระยองไม่มาย่อมแสดงว่ามีเหตุอันพิรุทธ์เจ้าเมืองระยองเองก็ต้องทราบเหตุผลในข้อนี้จึง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>จำเป็น<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ต้องมา แต่เมื่อเผชิญหน้ากันด้วยอำนาจบารมีจึงทำให้เจ้าเมืองระยองแสดงอาการพิรุทธ์จึงให้หลวงพรหมคุมตัวไว้ในโบสถ์ของวัดลุ่มฯเหตุที่ต้องใช้คำว่า&ldquo;คุมตัวผู้รั้งเมืองระยอง&rdquo;โดยไม่ประหารโดยทันทีนั้นเป็นเรื่องธรรมดามากเพราะเจ้าเมืองระยองไม่ได้ยอมรับเพียงแต่แสดงอาการพิรุทธ์ออกมาเท่านั้น หากประหารไปแล้วไม่มีเหตุการณ์เกิดขึ้น&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จะตอบคำถามของทั้งสามกองทัพที่ล้อมรอบอยู่ว่าอย่างไร<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ประการต่อมาคือเจ้าเมืองระยองเป็นหัวหน้าผู้ก่อการ การคุมตัวหัวหน้าไว้แบบมีชีวิตย่อมมีประโยชน์มากเมื่อถึงคราวจำเป็นสำหรับเรื่องที่&ldquo;พระยาตาก&rdquo;มีทหารไม่มากเมื่อถึงเมืองระยองนั้นนักวิชาการทั้งหลายต่างสรุปไว้ตรงกัน แต่วิเคราะห์ให้เห็นถึงความจริงในเหตุผลไม่ได้จึงเลี่ยงๆไปใช้เหตุผลอื่นด้งตัวอย่างต่อไปนี้..</span>.</span><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;"> &ldquo;นอกจากเมืองชลบุรีหรือบางปลาสร้อย เมืองจันทบูรก็เป็นเมืองใหญ่อีกเมืองหนึ่ง เกินกว่าที่กำลังของพระเจ้ากรุงธนบุรีจะยึดได้ง่ายๆพระองค์เสด็จออจากอยุธยาได้๑๗ วันก็มาถึงพัทยา อีก ๓ วันต่อมาก็เสด็จไปถึงสัตหีบ และพระระยองก็ได้มาเชิญเสด็จเข้าระยองในเวลาต่อมาหมายความว่ารวมเวลาไม่ถึงเดือนก็สามารถได้เมืองระยองไว้ในพระราชอำนาจ แต่จำเป็นที่พระองค์ต้องรอเวลาอีกกว่า ๔ เดือนจึงจะสามารถยึดจันทบูรได้&rdquo;* <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>นิธิ เอียวศรีวงศ์ การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span></span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">สรุปว่าคุมตัวเจ้าเมืองระยองไว้ก่อน..<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span></span><span style="font-size:18px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">สรุปว่า &ldquo;พระยาตาก&rdquo;สั่งให้หลวงพรหมคุมตัวเจ้าเมืองระยองไว้ก่อนพร้อมทั้งสั่งให้ทหารตั้งค่ายเตรียมรับมือข่าว&ldquo;พระยาตาก&rdquo;คุมตัวเจ้าเมืองระยองไว้ย่อมแพร่กระจายไปตามธรรมชาติอีกทั้งพรรคพวกของนายบุญรอดแขนอ่อน นายหมวด นายบุญมาน้องเมียพระยาจันทบุรี ก็ย่อมต้องรู้ข่าวจากบุคคลทั้งสามด้วย จะมีแต่ในส่วนของนายบ้านที่อยู่ไกลออกไปจากตัวเมืองพอสมควรจึงจะไม่ทราบข่าวนี้แต่ส่วนใหญ่ทราบ ทำให้เมื่อถึงเวลานัดหมายจึงมีแต่ของขุนจ่าเมืองด้วงยกมาเพียงกองเดียวและก็มีคนไม่มาก*</span> </span><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;..และอ้ายเหล้าร้ายชื่อขุนจ่าเมืองด้วงกับทหารประมาณ<span style="text-decoration: underline;">สามสิบคน</span> ล้อมใต้ตะพานวัดเนินเข้ามา ใกล้ค่ายหลวงประมาณห้าวาหกวา จึงสั่งให้วางปืนพร้อมกัน ถูกขุนจ่าเมืองด้วงกับทหารทั้งปวงซึ่งเดินตามกันนั้นตกตะพานลง พร้อมกันตายเป็นอันมาก...&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">โดยที่ขณะประชุมและคำนวณกำลังในตอนเช้านั้นแม้ไม่น่าจะมีมากเท่าที่ปรากฏในพงศาวดาร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>๑,๕๐๐<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>แต่ก็คงไม่น้อยกว่า๓-๔๐๐คน</span></span> <span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;...ขุนรามหมื่นซ่อง นายทองอยู่นกเล็ก ขุนจ่าเมืองด้วง หลวงพลแสนหาญกรมการเมืองระยองคบคิดกัน คุมพรรคพวกพลทหารประมาณพันห้าร้อยเศษ จะยกเข้ามากระทำประทุษร้าย.......&rdquo;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; และด้วยกำลังพลของขุนจ่าเมืองด้วง เท่าที่ปรากฏในพงศาวดารทำให้ข้าพเจ้าเชื่อไปในทางตำนานสีหราชเดโชของพระยาพิชัยฯที่กล่าวว่า*ที่มาของตำแหน่ง &ldquo;สีหราชเดโช&rdquo;นั้นมาจากเมื่อครั้งหลวงพิชัยตามเสด็จที่วัดลุ่มฯขณะเมื่อขุนจ่าเมืองด้วงล้อมวงเข้ามานั้น ท่านจ้อยบุกทะลวงไปพร้อมทหารหมู่หนึ่งก็ตัดหัวขุนจ่าเมืองด้วงมาถวายภายในการรบชั่วอึดใจเดียว*</span></span><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;พระเจ้าตาก&rdquo;ตรัสชมว่า&ldquo;เจ้ามีฝีมือการรบเหมือนทหารเทวดา เทียบได้กับออกญาสีหราชเดโช<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>น้อยยะอิปะ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ทหารเอกของสมเด็จพระนารายณ์&rdquo;</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">แต่ไม่ว่ากรณีใดๆคือ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;เป็นฝ่ายมีชัย เรื่องสำคัญนั้นเกิดตอนเช้า*พงศาวดารว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;...ครั้น ณ วันฯ จึงสั่งให้ประชุม เสนาทหารนายทัพนายกองไทยจีนทั้งปวงพร้อมกันจึงตรัสประภาษให้ปรึกษาว่าเราจะกระทำ การทั้งนี้ด้วยวิเหสาขาธรรม หามิได้จะให้เป็นสุขมีประโยชน์แก่สมณพราหมณาประชากรทั้งปวง จึงจะเป็นเกียรติยศสืบไป และ เมืองจันทบุรีนี้จะถึงแก่กาลพินาศดุจเมืองระยอง เอ็นดูสัตว์ทั้งปวง จะเห็นผู้ใดมีอัชฌาสัยจะให้ไปเจรจาโดยยุตติธรรม ให้พระยาจันทบุรีอ่อนน้อมลงอย่าให้เกิดยุทธสงครามได้ความเดือดร้อนแก่ สมณพราหมณาประชาราษฎรได้นั้น จึงเสนาหบดีนายทัพนายกองทั้งปวงปรึกษาพร้อมกัน กราบบังคมทูลว่าเห็นแต่นายบุญมีมหาดเล็ก นายบุญรอดแขนอ่อน นายบุญมาน้องเมียพระยาจันทบุรีสามคนนี้จะได้ราชการ....*&rdquo;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เรียนย้ำอีกทีว่าพงศาวดารเขียนเมื่อพระองค์เป็นพระเจ้าแผ่นดินที่ยิ่งใหญ่แล้ว &ldquo;พระเจ้าอยู่หัวอันมีอภินิหารนับในเนื้อ หน่อพุทธางกูรเจ้า&rdquo;จึงเป็นเรื่องปกติที่จำเป็นต้องมี แต่หากเราคิดในมุมมองของ &ldquo;พระยาตาก&rdquo; ที่ขณะนั้นมีทหารน้อยกว่าเมืองจันทบุรีมาก ไหนจะเมืองแกลงของขุนรามหมื่นซ่อง ไหนจะบางปลาสร้อยของนายทองอยู่นกเล็กหากเดินหมากพลาดเพียงตาเดียวคงสูญสิ้นทั้งกองทัพเป็นแน่เพราะเอาแค่สัญชาติญาณการเอาตัวรอดของมนุษย์ การที่&ldquo;พระยาตาก&rdquo;คุมตัวเจ้าเมืองระยองไว้ย่อมแสดงตนว่าเป็นภัยคุกคามซึ่งย่อมทำให้บรรดาผู้มีอำนาจต่างๆในภูมิภาคนี้มีความจำเป็นต้องเอาตัวรอดและการเอาตัวรอดที่ดีที่สุดคือการรวมกลุ่มกัน กรณีภูมิภาคตะวันออกนี้ยิ่งง่ายเพราะแทบจะมีความเกี่ยวดองกันหมด<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; การกระทำของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ดังกล่าวยิ่งทำให้ทุกเมืองต้องเร่งประชุมกันด้วยซ้ำแต่พงศาวดารเขียนเหมือนทุกหัวเมืองไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆจนเมื่อ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ยกทัพไปทุกหัวเมืองก็เตรียมจะรบกับพระองค์โดยไม่มีใครกริ่งเกรง การเตรียมทัพสู้ของบรรดาหัวเมืองตะวันออกนั้นเป็นเรื่องปกติของคนภูมิภาคนี้ที่หากมีใครมารุกราญแต่การนิ่งเฉยในทุกๆเหตุการณ์ที่ส่อให้เห็นว่าเป็นภัยคุกคามอย่างชัดเจนนั้นเป็นเรื่องผิดปกติเป็นอย่างมากดังกรณีของเจ้าเมืองจันทบุรีที่พงศาวดารบรรยายให้ทุกคนตั้งคำถามในใจว่า &ldquo;ทำไมไม่ทำอะไรเลย&rdquo;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ถึงตรงนี้ก็จะขออธิบายต่อไปเลยว่าสิ่งจำเป็นลำดับแรกคือการปรึกษากับพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;และมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่พระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;ต้องออกหน้าเพราะ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ไม่ได้มีเจตนานอกเหนือไปจากการรวบรวมผู้คนไปช่วยกู้กรุงศรีฯ เจ้าเมืองระยองต่างหากที่ผิดพลาด เมื่อเป็นเช่นนั้นการที่ระบุว่า* </span></span><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;..เห็นแต่นายบุญมี มหาดเล็ก นายบุญรอดแขนอ่อน นายบุญมาน้องเมียพระยาจันทบุรีสามคนนี้จะได้ราชการ....&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">จึงต้องเป็นไปตามนั้นเพราะ<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ๑.นายบุญมีมหาดเล็ก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้ารามลักษณ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นพระเจ้าหลานเธอที่ทรงไว้ใจที่สุดและเป็นเสมือนตัวแทนของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ๒.นายบุญรอดแขนอ่อนผู้กว้างขวางในภูมิภาคนี้และย่อมเป็นศิษย์ก้นกุฏิของพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;เป็นตัวแทนของพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;และจะเป็นลักษณะนี้ในทุกๆเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับภูมิภาคนี้<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ท่านที่๓.คือนายบุญมาน้องเมียเจ้าเมืองจันทบุรีแปลง่ายๆคือพระยาจันทบุรีมีภรรยาเป็นชาวระยองซึ่งโดยศักดิ์ฐานะนั้นต้องเรียกว่าเป็นตระกูลใหญ่ประจำเมืองระยอง ท่านเป็นลูกศิษย์พระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;แต่ท่านไปในฐานะที่ต้องไปยืนยันให้พี่เขยทราบความจริงเพราะท่านเองก็อยู่ในเหตุการณ์ที่เจ้าเมืองระยองเรียกประชุมและเป็นหนึ่งในผู้ที่ไปแจ้งข่าวกับ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ตามคำแนะนำของพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;สิ่งที่สามารถจะแสดงให้เห็นว่า&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ไม่ได้มีเจตนาคุกคามก็คือการไม่ได้ประหาร&ldquo;ชีวิต&rdquo;ของเจ้าเมืองระยอง จึงไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเจ้าเมืองระยองจึงสูญหายไปเฉยๆเหมือนไม่เคยมีตัวตน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; การที่พงศาวดารจะระบุว่ามีความจำเป็นต้องอดทนเพื่องานใหญ่นั้นย่อมทำให้&ldquo;อภินิหารนับในหน่อ</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">เนื้อ</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">พุทธางกูรเจ้า&rdquo; ถูกทอนอำนาจลงจะไม่สมพระเกียรติ์ ดีไม่ดีคนบันทึกจะโดนหวายเอาด้วยซ้ำ แต่ในปัจจุบันเหตุและผลเป็นเรื่องสำคัญภาษากฎหมายเรียกว่า &ldquo;กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา&rdquo;หมายความว่าผลที่เกิดจะบอกการกระทำ หากเรายังอิงอภินิหารก็จะมีคำถามตามมาไม่หยุดสรุปง่ายๆว่านี่คือสัญชาติญาณการเอาตัวรอดของมนุษย์ที่ใครๆก็ต้องมี การที่ส่งมอบเจ้าเมืองระยองนั้นได้แสดงเจตนาให้เห็นโดยชัดแจ้งว่า &ldquo;พระยาตาก&rdquo;ไม่ใช่ภัยคุกคามและเมื่อน้องเมียอธิบายเจตนาและการดำเนินการณ์ต่างๆของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;เจ้าเมืองจันทบุรีจึงมีความเลื่อมใสและช่วยแบ่งเบาในเรื่องอาหารอันเป็นสันดานปกติของคนภูมิภาคนี้คือเหมือนกันทั้งระยองและจันทบุรีที่เมื่อเห็นว่าไม่เป็นภัยคุกคามและทราบถึงการกระทำที่ถือเป็นภาระของไทยทั้งแผ่นดิน น้ำใจอย่างแรกจึงเหมือนกันหมดคือ อย่าให้พวกเขาต้องขัดสนเสบียงอาหารพระยาจันทบุรีจึงมอบอาหารให้สี่เกวียน ทั้งหมดเป็นเหตุและผลที่ปกติธรรมดาที่สุดของคนภูมิภาคนี้ จึงจะเห็นได้ว่า&ldquo;พระยาตาก&rdquo;อยู่ระยองได้สบายๆตราบที่ไม่แสดงให้เห็นว่าเป็นภัย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>๔-๕เดือนคือตั้งแต่๓๐ม.ค.๒๕๓๐-๑๔ มิ.ย.๒๕๓๐<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ตัวเชื่อมที่มีน้ำหนักมากของภูมิภาคนี้ก็คือนายบุญรอดแขนอ่อนที่มีเงาของพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;อยู่ข้างหลังกับนายบุญมาน้องเมียอันมีชาติตระกูลที่มีแต่ผู้คนเคารพนับถือแห่งเมืองระยองทำให้เจ้าเมืองจันทบุรีที่นอกจากไม่ทำอะไรเลยแล้วยังต้องเอาข้าวมาช่วยอีกต่างหาก เหตุผลและน้ำใจแบบนี้คนภูมิภาคนี้เขาเข้าใจได้ในทันทีโดยไม่ต้องอธิบายเพิ่มเติมอีก เหตุและผลของการณ์นี้มีต่อยาวไปถึงเมื่อครั้งที่พระองค์ยกทัพไปตีเขมรในการศึกครั้งนั้นจับเจ้าเมืองจันทบุรีได้ที่พุทไธมาศแต่ไม่ได้ประหาร*<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ไม่ปรากฏในพงศาวดารแต่ปรากฏในจดหมายรายวันกองทัพสมัยกรุงธนบุรี คราวปราบเมืองพุทไธมาศและเขมร เมื่อ พ.ศ.๒๓๑๔<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)..</span>เหตุการณ์ที่ผ่านมาตามพงศาวดารถือว่าผิดปกติพอสมควรแต่เหตุการณ์ที่จะตามมาจะมีความผิดปกติมากกว่าถ้าไม่อธิบายให้เข้าใจ.เพราะสามารถอธิบายให้เห็นถึงความเป็นผู้นำที่จะฉายแววออกมาเด่นชัดที่สุด..คือเหตุการณ์ที่เป็นจุดกำเนิดของ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&ldquo;ชุมนุมเจ้าตาก&rdquo;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">ที่ยิ่งใหญ่จนมีผู้คนเข้าร่วมมากมายจนสามารถกู้กรุงได้ในเวลาอันรวดเร็ว...</span></span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 255);"> สรุปว่าหลังจากที่รบกับทหารระยอง(บางส่วน)ไปแล้วต่อมา&rdquo;พระยาตาก&rdquo;โดยการแนะนำของพระ&rdquo;มหาชื่น&rdquo;จึงได้มอบให้นายบุญมีมหาดเล็ก(เจ้ารามลักษณ์)นายบุญรอดแขนอ่อนนายบุญมาน้องเมียเจ้าเมืองจันทบุรีเป็นทูตไปเจรจากับพระยาจันทบุรีที่เมืองจันทบุรีเมื่อเจ้าเมืองจันทบุรีทราบข่าวโดยทั้งสิ้นจากการพูดคุย-เป็นการส่วนตัวกับน้องภรรยาแล้วเจ้าเมืองจันทบุรีจึงแจ้งแก่นายบุญมีมหาดเล็ก(เจ้ารามลักษณ์)ให้กลับมา<span style="line-height: 116%;">แจ้งแก่&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ว่า</span> &ldquo;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">*ทางเมืองจันทบุรีไม่ขัดข้องที่พระยาตากจะรวบรวมผู้คนเพื่อกอบกู้กรุงศรีอยุธยาและเมื่อพระยาตากหมองใจกับเจ้าเมืองระยองเสียแล้วก็จะขอรับเจ้าเมืองระยองและครอบครัวมาไว้เสียที่-เมืองจันทบุรีโดยให้พระยาตากตั้งหลักปักฐานรวบรวมผู้คนที่เมืองระยองนั้นโดยสุขสงบและในชั้นต้นเมือง-จันทบุรีจะช่วยสนับสนุนด้านเสบียงอาหารคาดว่าจะใช้เวลา๔-๕วันขบวนอาหารก็จะถึงเมืองระยองแลเมื่อพระยาตากรวบรวมผู้คนจนพรั่งพร้อมที่จะยกไปช่วยกรุงศรีอยุธยาแล้วไซร้ ก็ให้แจ้งมายังเมืองจันทบุรีเพื่อ<span style="line-height: 116%;">ที่เจ้าเมืองจันทบุรีจะได้คิดอ่านช่วยเหลือเพื่อรบกับพม่า โดยเจ้าเมืองจันทบุรีจะนำไพร่พลยกมาต้อนรับถึงประตูเมืองระยอง&rdquo;</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; นับแต่นั้น&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ก็ยั้งอยู่เมืองระยองเพื่อส้องสุมผู้คนอยู่ โดยได้สั่งให้ย้ายทหารมาตั้งค่ายที่บริเวณวัดร้างกลางป่าประดู่แขวงเมืองระยอง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปัจจุบันคือวัดป่าประดู่ตำบลท่าประดู่ขณะเมื่อพ.ศ.๒๓๑๐นั้นคงมีแต่ซากพระพุทธรูปปางป่าเรไรและซากพระพุทธไสยาสน์ ตะแคงซ้ายปรากฏคงไว้ให้เห็น<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เพราะบริเวณเป็นชัยภูมิที่เหมาะสม ส่วน&ldquo;พระยาตาก&rdquo;นั้นก็มักจะแวะเวียนมาหาพระมหาชื่นเป็นประจำมิได้ขาด..<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; นี่คือเหตุผลที่สามารถสรุปได้แบบไร้ข้อกังขาด้วยกันทุกฝ่าย แต่ที่เกิดข้อกังขามาตลอดนั้นเกิดจากพงศาวดารที่เขียนขึ้นมาในชั้นหลังในครั้งเป็น&ldquo;สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว&rdquo;แต่หากย้อนไปเมื่อครั้งเป็น&ldquo;พระยาตาก&rdquo;<span style="line-height: 116%;">ขณะเมื่อถึงเมืองระยองในเวลานั้นคงไม่สามารถใช้คำขู่ตามที่ปรากฏเช่นว่านั้นได้*</span></span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">&ldquo;...เราจะกระทำการทั้งนี้ด้วยวิเหสาขาธรรมหามิได้จะให้เป็นสุขมีประโยชน์แก่สมณพราหมณาประชากรทั้งปวงจึงจะเป็นเกียรติยศสืบไป<span style="line-height: 116%;">และเมืองจันทบุรีนี้จะถึงแก่กาลพินาศดุจเมืองระยอง เอ็นดูสัตว์ทั้งปวง...&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และซึ่งหาก&ldquo;พระยาตาก&rdquo;แสดงถึง<span style="line-height: 116%;">อำนาจดังคำที่ปรากฏนี้จริงตัวข้าพเจ้าก็คาดเดาออกว่าในการณ์ต่อมาหลังจากนั้นประเทศไทยคงไม่ปรากฏชื่อ</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช&rdquo;ให้ลูกหลานได้ระลึกและบูชาดังเช่นปัจจุบัน</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; สรุปว่า&ldquo;พระยาตาก&rdquo;โดยความร่วมมือของพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;ได้ส่งตัวแทนของแต่ละฝ่ายและสำทับด้วยน้องเมียของพระยาจันทบุรีได้ดำเนินการด้านการทูตอย่างได้ผลจนเจ้าเมืองจันทบุรีเลื่อมใสช่วยสมทบด้านเสบียงอาหารและหลังจากพักที่วัดลุ่มฯได้๗-๘วันเมื่อคณะทูตกลับมาแล้วก็ได้ย้ายไปตั้งค่ายที่ป่าประดู่แต่มักเรียกท่าประดู่ตามชื่อบ้าน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ตำบล<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>โดยเริ่มส้องสุมผู้คนตามคำแนะนำของพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;และบรรดาลูกศิษย์ของพระมหาโดยเฉพาะอย่างยิ่งนายบุญรอดแขนอ่อนผู้กว้างขวางที่สุดได้ช่วยอธิบายวิถีความเป็นอยู่ตลอดจนบรรดานายทัพนายกองที่เป็นอิสระไม่ขึ้นกับใครทั้งหลายนั้นนายบุญรอดแขนอ่อนจะดำเนินการชักชวนตามคำแนะของพระมหาเป็นจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆนับตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๓๑๐ หลังออกมาจากกรุงศรีอยุธยาได้ ๑ เดือนโดยประมาณ พระองค์ได้ศึกษาข้อมูลจนได้ทราบว่าเมืองจันทบุรีนั้นมีขุนรามหมื่นซ่องเป็นแม่ทัพคู่กายที่มีฝีมือมากที่สุดเจ้าเมืองจันทบุรีมอบหมายให้คุมด่านหน้าคือแขวงเมืองแกลง และนายทองอยู่นกเล็กที่มีอดีตเป็นขุนโจรใหญ่ที่ห้าวหาญของภูมิภาคนี้เพราะด้วยสำเร็จวิชาคงกระพันชาตรียิงฟันไม่เข้าโดยได้เล่าเรียนมาจากอาจารย์ผู้มีชื่อหากผู้ใดสำเร็จวิชานี้จะมีสะดือแดงเปล่งปลั่งดั่งทองแดง ผู้คนมักเรียกสะดือทองแดง<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เมื่อเริ่มต้นนายทองอยู่นกเล็กได้เข้าร่วมกับบรรดาเจ้าเมืองในภูมิภาคนี้หลายเมืองและด้วยคงกระพันชาตรีมีสะดือทองแดง<span style="line-height: 116%;">ดังกล่าวมาจึงประกอบวีรกรรมอย่างห้าวหาญเป็นที่นับหน้าถือตาในภูมิภาคนี้ ภายหลังเมื่อรวบรวมผู้คนได้มากขึ้นก็แยกย้ายจากบรรดาหัวเมืองกลับไปตั้งชุมนุมที่บางปลาสร้อยบ้านเกิดและในช่วงที่อยุธยามีศึกสงครามกับพม่าในครั้งนี้ นายทองอยู่นกเล็กและพรรคพวกได้ถือโอกาสปล้นสะดมบรรดาพ่อค้าวานิชที่ผ่านมาตลอดจนสำเภาการค้าทั้งปวงที่ค้าขายผ่านไปมาก็ถูกนายทองอยู่นกเล็กและคณะปล้นอยู่ตลอดจนได้รับความเดือดร้อนไปทั่วแต่นายทองอยู่นกเล็กมีเพื่อนร่วมสาบานที่จบจากสำนักอาจารย์เดียวกันเคยร่วมประกอบวีรกรรมมาด้วยกันเมื่อนายทองอยู่กลับไปบ้านเกิดที่บางปลาสร้อยเพื่อนรักของนายทองอยู่ได้กลับมาตั้งหลักที่&ldquo;บ้านไข้&rdquo;*บ้านเกิดของเขาเช่นกัน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; และด้วยมีฝีมือเก่งกล้าจึงมีผู้คนเข้าเป็นสมัครพรรคพวกมีลูกศิษย์ลูกหามากพอสมควรแม้นับว่าไม่ใหญ่เท่านายทองอยู่นกเล็กแต่ก็สมัครสมานรักใคร่มั่นคงกว่าด้วยประกอบแต่สัมมาชีพไม่เบียดเบียนใครๆ นักรบท่านนั้นคือ&#39;นายชื่น บ้านไข้&#39;นายชุมนุมใหญ่ที่สุดของชายขอบแขวงเมืองระยอง โดยมีมีขุมกำลังตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเมืองระยองชั่วเดินไม่เกินครึ่งวันถึงจึงเป็นจุดมุ่งหมายในอันดับต้นๆที่&rdquo;พระยาตาก&rdquo;ตั้งใจชักชวนมาร่วมกันสู้รบกับพม่าและทุกครั้งเมื่อมีเวลาก็จะร่วมเสวนากับนายชื่นร่วมกับนายบุญรอดแขนอ่อนและนายหมวดตลอดจนนายบุญมาน้องเมียเจ้าเมืองจันทบุรีที่&ldquo;บ้านไข้&rdquo;ฐานที่มั่นของนายชื่นมิได้ขาดจนสมัครสมานสามัคคีกันดีทั้งหมดและ&rdquo;พระยาตาก&rdquo;ก็เริ่มมีผู้เข้าร่วมมากขึ้นเรื่อยๆจนนับเป็นชุมนุนที่กล้าแข็งชุมนุมหนึ่งอย่างเงียบๆ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; แต่การรวมกลุ่มกันนั้นก็ยังเป็นไปในลักษณะที่ยังไม่เหนียวแน่นนัก ด้วยกรุงศรีอยุธยายังไม่เสียแก่พม่า การดำเนินการใดๆจึงไม่เปิดโอกาสให้ทำได้ตามใจปรารถนาแม้ว่า&rdquo;พระยาตาก&rdquo;จะมั่นใจเป็นอย่างสูงว่ากรุงศรีอยุธยาจะช้าเร็วก็คงไม่พ้นฝีมือพม่าแต่&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ก็ไม่กล้าผลีผลามเหมือนเมื่อยกออกมาเพราะเข้าใจผิดว่าพม่าเผาเมือง&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จึงวางแผนอยู่เงียบๆกับพระ&ldquo;มหาชื่น&rdquo;เท่านั้น และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง วันที่ผู้รั้งเมืองบางละมุงนำทหาร๒๐นายมาขอพบที่เมืองระยอง...วันนั้นจึงเป็นวันที่พยัคฆ์ร้ายออกจากที่ซุ่มซ่อน..เพื่อสำแดงเดช.ตามมาดูเถอะว่าพยัคฆ์ร้ายดำเนินการอะไรบ้างอย่างรวดเร็ว</span></span></span> <div class="content"><br /> <span style="font-family:comic sans ms,cursive;"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">*บ้านไข้<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>บ้านค่าย<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>จากการสำรวจครั้งล่าสุดข้าพเจ้าได้ดำเนินการจนยืนยันได้ว่า เดิมเป็นเมืองเก่ามากน่าจะสมัยทราวดี ตามหลักฐานใบลานของหลวงพ่อวงศ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เกิดประมาณ พ.ศ.๒๔๐๐<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ระบุว่าเมื่อครั้งเป็นสามเณรอายุ๑๐-๑๑ขวบได้สอบถามปู่ย่าตายายที่อายุ๗-๘๐ปี บอกว่าเป็นเมืองหน้าด่านของทราวดีมีเจ้าเมืองท่านสุดท้ายเป็น&#39;ผู้หญิง&#39;เช่นเดียวกับหริภูญชัย เมื่อร้างไป<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ห่าลง.จึงเรียก บ้านเมืองคนเป็นไข้ตาย ต่อมาหดสั้นเหลือ บ้านไข้.ตามลักษณะการพูดของภูมิภาคนี้ที่ พูดสั้นๆห้วนๆ .ผู้เขียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ชาวบ้านศรัทธาสร้างศาล&#39;เจ้าแม่หลักเมือง&#39;ไว้เป็นเครื่องแสดงความเคารพ ปัจจุบันอยู่ก่อนถึงวัดบ้านค่ายของหลวงพ่อวงศ์เล็กน้อย ข้าพเจ้าได้ไปสำรวจพบรูปปั้นของท่่านอยู่ด้านหลังองค์หลักเมือง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หลักเมืองบังอยู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ที่ศาลเดียวกัน เป็นรูปปั้นเก่าแก่ที่ผู้คนที่อายุร่วม๑๐๐ปีในปัจจุบันได้ยืนยันว่าเห็นมาตั้งแต่เกิดผู้เฒ่าผู้แก่ของท่านก็เห็นมาแต่เกิดทั้งนั้น<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>รูปปั้นเก่างดงามมาก.ผู้เขียน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ศาล&#39;เจ้าแม่หลักเมือง&#39;ได้สร้างใหม่เป็นครั้งที่.๓.แล้ว..<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ส่วนที่ตั้งเมืองในอดีตที่หลวงพ่อวงศ์กล่าวถึงนั้นครอบคลุมมาถึงบริเวณนี้แต่แนวกำแพงใหญ่นั้นอยู่ถัดวัดบ้านค่ายไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปัจจุบันคือศาลพระเจ้าตาก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เป็นแนวกำแพงดินที่ใหญ่มาก ผู้คนที่แก่เฒ่าต่ำสุดก็รุ่นตาทุ้ยที่อาศัยอยู่แถวนั้นเล่าให้ฟังว่าเมื่ออายุได้๑๐-๑๑ปียังทำนาอยู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปัจจุบันก็ทำ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>เวลาไถนาถ้าอยู่คนละฝั่งกำแพง ซากกำแพงที่เหลือขณะนั้นสูงขนาดมองกันไม่เห็นแต่ด้วยเป็นกำแพงดินล้วนๆเวลาหว่านไถก็จะไถออกไปทีละน้อยจนแทบไม่เห็นร่องลอยหลงเหลือขนาดความกว้างของกำแพงดินที่ถล่มขณะนั้นกว้างประมาณได้กว่า๑๐เมตร หน้ากำแพงเป็นแนวคลองขุดให้เห็นตลอดแนวแนวกำแพงยาวโค้งไปนับจากศาลเจ้าตากไปตลอดจะเลยที่ทำการ อบต.บ้านค่าย ในปัจจุบันเสียอีกแนวกำแพงมิได้มีเพียงเท่านี้ข้าพเจ้าสำรวจยังมีแนวกำแพงชั้นในที่เตี้ยและเล็กกว่าต่อมาชาวบ้านได้ปรับทำถนนโดยไม่ต้องถม แนวแรกคือถนนที่ขนานกับศาลเจ้าตาก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ตกไปออก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ก็เป็นถนนที่ปรับจากแนวเนินดินนั้นสำรวจต่อมาจะพบแนวต่างๆถูกปรับทำถนนดูแล้วเป็นเส้นขนานบ้างสี่เหลี่ยมตัดบ้าง เป็นระเบียบพอควรแนวถนนที่อยู่ระหว่าง&#39;ศาลเจ้าแม่หลักเมือง&#39;กับ&#39;ศาลเจ้าตาก&#39;เคยมีการปรับขยายถนนได้พบศิลาแลงและพระพุทธรูปทรายแดงหลายรูปบนเนินนั้น ชาวบ้านได้ย้ายมาไว้ที่วัดบ้านค่ายของหลวงพ่อวงศ์แต่ไม่มีใครกล้าดำเนินการใดๆต่อ แม้แต้พระพุทธรูปและศิลาแลงก็ถูกทิ้งไว้แบบไม่นำพา</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">ตอนต่อไป กำเนิดชุมนุมเจ้าตากจบบริบูรณ์</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 64, 0);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-5544.html">[<strong>ก่อนหน้า</strong>]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6350.html">[<strong>ตอนต่อไป</strong>]</a></span></span></span></span></div> Tue, 11 Jun 2013 08:00:00 +0700 เส้นทางเดินทัพ http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-5544.html <span style="font-size:16px;"><span style="color:#0000ff;"><span style="font-family:comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span><span style="color:#ff0000;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><strong> เส้นทางเดินทัพ</strong></span></span></span><br /> &nbsp; <p><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ขึ้น ๔&nbsp;&nbsp; ค่ำ เดือนยี่ ปีจอ จุลศักราช ๑๑๒๘ ออกจากอยุธยา ๓ ม.ค.๒๓๑๐ไปทางบ้านข้าวเม่า เที่ยงคืนเศษ ถึงสัมบัณฑิต<br /> ขึ้น ๕&nbsp;&nbsp; ค่ำ เดือนยี่ เช้ารบกับพม่าที่โพสาวหาร ยกไปประทับแรมบ้านพรานนกก่อนพักทัพรบพม่าจากบางคาง ๔ ม้าแซงล่อปีกกา<br /> ขึ้น ๖ &nbsp; ค่ำ เดือนยี่&nbsp; เช้าขุนชำนาญไพรสณฑ์สวามิภักดิ์ถวายช้าง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พลาย ๕ พัง๑ <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>พักบ้่านดง<br /> ขึ้น ๘&nbsp;&nbsp; ค่ำ เดือนยี่ ตีบ้านดงแตก ได้ช้างพลายช้างพังอีกรวม๗ ช้าง ๗ ม.ค.๒๓๑๐<br /> ขึ้น ๙&nbsp;&nbsp; ค่ำ เดือนยี่ ยกพลทหารออกมาประทับตำบลหนองไม้ทรุง ๘ ม.ค.๒๓๑๐<br /> ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือนยี่ บ้านนาเริ่ง<br /> ขึ้น ๑๒ ค่ำ เดือนยี่ ฝั่งตะวันออกของด่านกบแจะแขวงเมืองปราจีนบุรี<br /> ขึ้น ๑๓ ค่ำ เดือนยี่ สำนักหนองน้ำ พระเชียงเงินมาสมทบ พม่ามาจากปากน้ำเจ้าโล้ ตั้งวงล้อมกับดักเสือ ล่อยิงทหารพม่าไปสามชุด พม่าไม่มารบกับพระองค์อีกเลย<br /> แรม ๒&nbsp; ค่ำ เดือนยี่ บ้านหัวทองหลาง<br /> แรม ๓&nbsp; ค่ำ เดือนยี่ พานทอง<br /> แรม ๔&nbsp; ค่ำ เดือนยี่ บางปลาสร้อย<br /> แรม ๕&nbsp; ค่ำ เดือนยี่<br /> .&ldquo;ถึงบ้านนาเกลือ นายกลมคุมไพร่พลทหารอยู่ที่นั้น คอยสกัดคิดประทุษร้าย จึงทรงช้างพระที่นั่งสรรพด้วยเครื่องสรรพยุทธ ทรงพระแสงปืนต้นรางแดงกับด้วยหมู่โยธาทหารเข้าไปในระหว่างทหารนายกลมอยู่นั้นด้วยเดชบรมโพธิสมภาร นายกลมและพวกโยธาทหารทั้งนั้น ให้สยดสยองกลัวพระราชอานุภาพวางศัสตราวุธเสีย แล้วถวายบังคมอ่อนน้อมเป็นข้าใต้ละอองธุลีพระบาท จึงนำเสด็จดำเนินเข้าไปประทับในสถานอันสุขสมควร แล้วพระราชทานราชทรัพย์และราโชวาทให้ตั้งอยู่ในยุติธรรม&#39;<br /> &ldquo;ครั้นรุ่งขึ้น ณ แรม ๖ ค่ำเดือนยี่ พักกองทัพที่ พัทยา ๒๐ ม.ค.๒๓๑๐<br /> แรม ๗ ค่ำเดือนยี่ พักกองทัพที่ นาจอมเทียน ๒๑ ม.ค.๒๓๑๐<br /> แรม ๘ ค่ำเดือนยี่ พักกองทัพที่ ทุ่งไก่เตี้ย ๒๒ม.ค.๒๓๑๐<br /> แรม ๙ ค่ำเดือนยี่ พักกองทัพที่ สัตหีบ ๒๓ม.ค.๒๓๑๐<br /> แรม ๑๐ ค่ำเดือนยี่พักกองทัพที่ ชายทะเล ๒๔ ม.ค.๒๓๑๐</span></span></span></span></p> <p><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวัดพลา ตำบลพลา อ.บ้านฉาง-มีหลักฐานเป็นบ่อน้ำเก่าเหลืออยู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span><br /> แรม ๑๑ค่ำ เดือนยี่ พักกองทัพที่ บ้านหินโด่ง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>หินโค่งหรือหินโข่ง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> ๒๕ ม.ค.๒๓๑๐<br /> ปัจจุบันคือ &ldquo;บ้านสะพานหิน&rdquo; หมู่ที่๘ ตำบลทับมา อำเภอเมือง จังหวัดระยอง</span></span></span></span></p> <p><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ที่บ้านนี้มีเอกลักษณ์คือมีหินก้อนใหญ่ๆ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>โค่ง-โข่ง<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> อยู่ประปรายในพื้นที่ ทั้งที่บริเวณนั้นเป็นทุ่งนาและพื้นที่ใกล้เคียงไม่มีหินปรากฏให้เห็น </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">และ มีหินที่แข็งแกร่งมาก๑ก้อนขวางทางสัญจรหลักและขวางทางน้ำอยู่ ภายหลังชาวบ้านจึงช่วยกันสกัดหินทั้งก้อนเป็นสะพานมีลักษณะสะพานที่เป็นหิน แผ่นเดียวกว้างประมาณ๓-๔เมตร นานมาชาวบ้านเรียก&ldquo;บ้านสะพานหิน&rdquo;ตามชื่อสะพานจนถึงปัจจุบันและตำบลนั้นจึง เรียกว่า&rdquo;ตำบลกองทัพมา&rdquo;แต่คนระยองจะพูดสั้นๆและห้วนๆนานเข้าก็เหลือแค่&#39;ทัพ มา&#39;<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เขียนทับมา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ตาม ความเคยชิน สะพานนั้นชาวบ้านใช้สัญจรไปมาจนถึง พ.ศ.๒๕๒๕ น้ำท่วมใหญ่ พัดพาดินทรายท่วมสะพานหมด ปัจจุบันทางน้ำอยู่เหนือบริเวณสะพานที่จมอยู่ใต้ดิน</span></span></span></span></p> <p><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">แรม ๑๒ ค่ำ เดือนยี่ พักกองทัพที่ บ้านเก่า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พงศาวดารเรียกน้ำเก่า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>๒๖ ม.ค.๒๓๑๐<br /> แรม ๑๓ ค่ำ เดือนยี่ ๒๗ ม.ค.๒๓๑๐ผู้รั้งเมืองระยองและคณะมาต้อนรับมอบอาหาร ๑ เกวียน นำพระยาตากไปพักที่วัดลุ่ม<br /> แรม ๑๕ ค่ำ เดือนยี่ ๒๙ มกราคม นายบุญรอดแขนอ่อน นายหมวด นายบุญมาน้องเมียพระยาจันบุรีมาแจ้งข่าว จึงให้จับเจ้าเมือง<br /> ขึ้น ๙&nbsp; ค่ำ เดือนสาม ย้ายค่ายมาพักที่ท่าประดู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ปัจจุบันคือ</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">วัดป่าประดู่<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ตั้งทัพจนย้ายไปเมืองจันทบุรี<br /> <br /> <br /> &nbsp; <img alt="เส้นทางเดินทัพ" src="http://kingthonburi.myreadyweb.com/storage/2/6659/uploads/images/แผนที่และเส้นทางเดินทัพ3.gif" style="width: 600px; height: 605px;" /></span></span></span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เหตูการณ์ช่วงนี้ถ้าดูเส้นทางเดินทัพอย่างละเอียดจะพบว่าเมื่อพบพระเชียงเงินและหมดเขตพม่าแล้ว..ก็เข้าเขตหัวทองหลาง พานทอง บางปลาสร้อย.ถ้าดูตามแผนที่ดูหมือนพระองค์ไม่มีเจตนาที่จะตรงไปจันทบุรี แต่เจตนามุ่งลงไปทางทะเลมากกว่า..แต่พอถึงทะเล..ก็ใช้เส้นทางเรียบชายฝั่งไปตลอดไม่มีเจตนาตัดตรงไปจันทบุรีแต่อย่างใดอีกทั้งไม่ปรากฏว่าพระองค์มีเจตนาที่จะพักที่หนึ่งที่ใดเป็นการเฉพาะ.และคงเลี่ยงเมืองหรือชุมชนทั้งหมด โดยเฉพาะบางปลาสร้อยซึ่งเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดในละแวกนั้นพระองค์ก็เลี่ยงไป เพราะทางบางปลาสร้อยไม่มีการเตรียมทหารไว้ต่อสู้&nbsp; ซึ่งต่างจากนาเกลือที่มีทหารเพียงเล็กน้อยก็ยังเตรียมกันออกมาเพื่อจะรบกับพระองค์ จริงๆแล้วหลุดจากบางปลาสร้อยบางละมุงนั้นน่าจะมีคนมากกว่านาเกลือ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>อย่างน้อยก็พอกัน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> แต่พระองค์ก็ยังเลี่ยงๆไป<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; .เหตุนายกลมบ้านนาเกลือคงเป็นอุบัติเหตุแต่ก็บอกความจริงอย่างน้อย ๓ เรื่อง คือ<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; ๑.พระองค์ เหลือทหารน้อยเต็มทน มิเช่นนั้นนายกลมฯที่มีกำลังคนไม่เกิน๒-๓๐๐คงไม่กล้ายกทัพออกมาตั้งรับถึงกลางทาง<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ๒.ลักษณะจัดทัพแบบทหารที่มีวินัยบวกกับการประดับประดาช้างศึกและการแต่งเครื่องแบบชั้น&#39;พระยา&#39;เต็มยศบนหลังช้างของพระองค์บ่งบอกความเป็นอารยะโดยมีเจตนาจะสื่อให้เห็นว่าเป็นทัพจากส่วนกลางมิใช่กองโจรเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุเหมือนกรณีบ้านดง.และ<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ๓.ไม่มีเจตนาที่จะรบกับไทยด้วยกันเองแล้วจึงใช้วิธีเลี่ยงๆเอา โดยก่อนเข้าเขตชลบุรีนั้นพระองค์ก็ประดับประดาช้างศึกแล้ว ช้างทั้ง ๑๓ เชือก ที่ตกแต่งชุดออกศึกบวกกับการเดินทัพอย่างมีวินัยของทหารย่อมเป็นการประกาศตนโดยปริยาย ประกอบกับการส่งทหารไปป่าวประกาศล่วงหน้าและพักแต่นอกเมืองทำให้ไม่มีเมืองไหนเตรียมตัวหรือตั้งทัพสู้ บางปลาสร้อยนั้นต้องเดินทางผ่านอยู่แล้วแต่ไม่ปรากฏว่ามีเหตุการณ์อะไร ผิดกับตอนที่พระองค์ประกาศตนเป็นเจ้าชุมนุมแล้วยกทัพมาปราบบางปลาสร้อย นายทองอยู่นกเล็ก ก็จัดทัพเตรียมสู้ ไม่ได้เกรงกลัวคือขอสวามิภักดิ์แต่อย่างใด การที่นายทองอยู่นกเล็ก เข้าร่วมกับพระองค์และยอมรับตำแหน่งเจ้าเมืองชลบุรีนั้นเป็นเหตุผลพิเศษของคนภาคตะวันออก โดยจะขออธิบายในภายหลังเมื่อถึงเหตุการณ์นั้น<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><em>จ</em>ากนาเกลือพระองค์ก็ไม่ได้ปะทะกับใครจนถึงระยองและหากดูแผนที่จะเห็นว่าก่อนถึงสัตหีบนั้นพระองค์สามารถตัดตรงไปจันทบุรีได้เลยไม่จำเป็นต้องผ่านระยองและเมื่อเข้าเขตระยองตั้งแต่ </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พักชายทะเล<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พลา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>และบ้านหินโด่ง </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระองค์ก็สามารถตัดเข้าระยองได้เลยไม่ต้องเลยไป</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">บ้านเก่า <span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>น้ำเก่า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และที่ต้องแปลกใจคือผู้รั้งเมืองระยองมิได้เตรียมที่จะต่อสู้กับพระองค์แถมยังนำอาหารไปมอบให้พระองค์อีก๑เกวียน ต้องขอย้ำว่า</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระองค์ยังไม่ได้ประกาศตนเป็นเจ้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>ชุมนุม<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span> พระองค์มีฐานะเป็น&ldquo;พระยาตาก&rdquo;หรือ&ldquo;พระยาวชิรปราการ&rdquo;ซึ่งมิได้แตกต่างกันนักกับ&ldquo;พระยาจันทบุรี&rdquo;ผู้เป็นใหญ่แห่งหัวเมืองชายทะเลฝั่งตะวันออก</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> การกระทำของผู้รั้งเมืองระยองต้องถือว่าผิดปกติมากหากมิได้อธิบายเหตุผลว่าแท้จริงแล้วพระองค์ได้ส่งทหารมาเจรจากับผู้รั้งเมืองระยองก่อนแล้ว และไม่มีเจตนาเข้าเมืองระยองเช่นเดียวกับที่ปฎิบัติมากับเมืองอื่นๆ ทำให้ผู้รั้งเมืองระยองนำอาหารมามอบให้ ถือว่าเป็นแนวปฏิบัติของผู้คนในภูมิภาคตะวันออก ที่มักแสดงน้ำใจในการมีส่วนร่วมแบบนี้เสมอโดยจะเห็นได้ว่าทั้งระยองและจันทบุรีได้แสดงน้ำใจนำอาหารมามอบมากน้อยแล้วแต่ความสามารถของตน</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ตอนต่อไป ประกาศตนเป็นเจ้า</span></span></p> <br /> <span style="font-size:16px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<strong><span style="color:#ff0000;"> [<a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-4814.html">ก่อนหน้า</a>]<a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6349.html">[ตอนต่อไป]</a></span></strong></span> Tue, 11 Jun 2013 07:59:00 +0700 ตีฝ่าวงล้อมพม่า http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-4814.html <strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size: 16px;">เหตุเพราะ </span></span></strong><span style="color:#ff0000;"><strong><span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มหานรทาเสียชีวิต</span></span></strong></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 16px;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ..<span style="font-size:18px;">หลังจากคณะทูตไทยที่นำสาสน์ขอเป็นเมืองขึ้นต่อพม่ากลับมาแจ้งข่าวแล้วมี เหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นในกองทัพพม่าที่ฝ่ายไทยไม่รู้ นั่นคือการเสียชีวิตของ &#39;มหานรทา&rdquo;พงศาวดารพม่าระบุว่า </span></span></span></span><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&#39;..เมื่อคณะทูตไทยกลับไปแล้วมหานรทาก็กลับมาที่ค่าย แล้วเกิดล้มป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุเป็นเช่นนั้นอยู่ ๕ วันก็เสียชีวิต...&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">กองทัพทางทวายของมหานรทานั้นมี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&#39;เนเมียวกุนเยะ&rdquo;กับ&ldquo;คุเชงยานองจอ&rdquo;เป็นปลัดทัพและ&ldquo;เมคะราโป&rdquo;เป็นแม่ทัพหน้า เมื่อ&#39;มหานรทา&#39;เกิดล้มป่วยโดยหาสาเหตุไม่ได้ ก็สงสัยกันทั้งกองทัพว่า&#39;เนเมีย วสีหบดี&#39;เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการวางยาฆ่า&#39;มหานรทา&#39;เพื่อช่วงชิงความเป็นใหญ่ และช่วงชิงความดีความชอบเพราะกรุงศรีอยุธยาไม่มีทางรอดพ้นเงื้อมมือพม่าไปได้ คงจะเสียกรุงในไม่ช้าแล้วเมื่อรบชนะแล้วความดีความชอบจะตกแก่&#39;เนเมียวสีหบดี&#39;แต่เพียงผู้เดียว บรรดาแม่ทัพรองของ&#39;มหานรทา&#39;จึงสั่งให้ทหารในสังกัดตนตั้งมั่นไว้เพื่อรอดูท่าทีของ&#39;เนเมียวสีหบดี&#39;ว่าจะดำเนินการต่อไปอย่างไร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ฝ่าย&#39;เนเมียวสีหบดี&#39;เมื่อมาเยี่ยม&#39;มหานรทา&#39;ที่ค่ายได้เห็นท่าทีของทหารที่ยกมาทางทวายนั้นผิดปกติอยู่ก็รู้ว่าตนเองถูกระแวงสงสัย จึงเตรียมพร้อมโดยเรียกทหารที่ยกไปตี&#39;กรมหมื่นเทพพิพิธ&#39;ทางปราจีนบุรีให้รีบกลับมาอีกทั้งกำชับทหารในสังกัดของตนให้ตั้งมั่นไว้อย่าได้ประมาท จนเมื่อ&#39;มหานรทา&#39;เสียชิวิต&#39;เนเมียวสีหบดี&#39;ก็กำชับให้ทหารทั้งสองค่ายให้ปกปิดข่าวการเสียชีวิตของ&#39;มหานรทา&#39;เพราะเกรงว่าจะเกิดโกลาหลอีกทั้งเพื่อมิให้ฝ่ายอยุธยาทราบแล้วจึงเรียก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">บรรดาแม่ทัพรองของ&#39;มหานรทา&#39;มาร่วม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">ประชุมกัน ตกลงแจ้งข่าวไปให้พระเจ้า&#39;มังระ&#39;เป็นผู้ตัดสินใจซึ่งทหารฝ่ายของ&#39;มหานรทา&#39;คงแอบแจ้งข่าวไปด้วยอีกทางหนึ่ง เพราะ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&#39;ทันที ที่พระเจ้า&#39;มังระ&#39;ทราบข่าว ก็แต่งตั้งเจ้าเมืองเมาะตะมะชื่อ &#39;เมงเยเมงละอูสะน่า&#39; เป็นแม่ทัพให้มีอำนาจสิทธิ์ขาดในกองทหารของ&#39;มหานรทา&#39;ทั้งหมดและมอบกำลังพลมา สมทบด้วยจำนวน๓,๐๐๐นาย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> โดยให้&#39;เนเมียวสีหบดี&#39;เป็นแม่ทัพใหญ่แทน&#39;มหานรทา&#39; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ข่าวการเสียชีวิตของ&#39;มหานรทา&#39;ไปถึง&ldquo;พระเจ้ามังระ&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">วันขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือนยี่จุลศักราช ๑๑๒๘<span style="line-height: 116%;"> ตรงกับวันที่ ๙ ม.ค.๒๓๑๐</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> และอีก ๒๐ วัีนต่อมากองทหารของแม่ทัพทางทวายคนใหม่ก็เดินทางมาถึงพร้อมกับนำคำสั่งจากพระเจ้า&#39;มังระ&#39;ความว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&#39;</span>ให้เร่งกรุงศรีอยุธยาให้ได้โดยเร็ว เมื่อตีได้แล้วให้เก็บริบพลทหารพลเมืองแลทรัพย์สมบัติสาตราอาวุธทั้งสิ้นให้หมด แล้วกลับมายังพระนคร<span style="line-height: 116%;">&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> และเมื่อพิจารณาถึงวันที่&#39;เนเมียวสีหบดี&#39;จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วและรวม เวลาเดินทางของม้าเร็วด้วยก็จะใช้ประมาณ๖-๗วัน &#39;มหานรทา&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">จึงน่าจะเสียชีวิตประมาณวันที่๒-๓มกราคม</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">(พงศาวดารไทยว่าตายก่อนฤดูน้ำหลากเล็กน้อยซึ่งไกลกันมาก)เมื่อไฟไหม้กรุงศรีอยุธยาครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ใน</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">วันที่๓ม.ค.๒๓๑๐</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">คือช่วงเวลาที่มหานรทาทรุดหนักใกล้เสียชีวิตพอดีทัพพม่าตั้งประจันหน้าระแวงกันเองอยู่ทำให้ </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&#39;พระยาตาก&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">นำ&#39;พระเชียงเงิน&#39;&#39;หลวงพรหมเสนา&#39;&#39;หลวงราชสเน่หา&#39;&#39;หลวงพิชัยอาสา&#39;&#39;ขุนอภัยภ้กดี&#39;ขุนหมื่นพันทนายและพลทหารรวม ๕๐๐นาย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">สามารถตีฝ่าวง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">ล้อมอันมหึมาของทหารพม่า ๑๕,๐๐๐นายออกมาได้โดยปลอดภัย.มิเช่นนั้น.หน้าประวัติศาสตร์ของชาติไทย.คงมิได้เป็นแบบนี้<br /> <br /> &nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;"><strong>ตีฝ่ากองทัพพม่</strong></span><strong><span style="line-height: 116%;">า</span></strong></span><br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ...ย้อนกลับมาที่อยุธยา หลังจากคณะทูตกลับมาแจ้งข่าวว่าพม่าไม่ยอมรับการขอเป็นเมืองขึ้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">จากฝ่ายไทยแล้ว กองทัพ</span><span style="line-height: 116%;">&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ที่ตั้งค่ายอยู่ที่วัดพิชัยมาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์พ.ศ.๒๓๐๙จนถึงสิ้นเดือนธันวาคม พ.ศ.๒๓๐๙</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"> รวม๑๐เดือน</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">โดยที่พม่าไม่สามารถตีค่ายนี้ให้แตกได้ แต่ก็เหลือทหารในสังกัดไม่มากนัก แต่จากข่าวที่ว่า&ldquo;ให้ทำลายกรุงศรีอยุธยาลงให้สิ้นและกวาดต้อนผู้คนและทรัพย์สมบัติทั้งหมดกลับไปยังพม่า&rdquo;นั้น</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">พม่าทำให้เห็นมาแล้วในทุกเมืองที่ไม่ยอมอ่อนน้อมในช่วงต้นของสงคราม กล่าวคือ</span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">เมื่อเข้าเมืองได้ก็เผาแล้วก็ปล้น ข่มขืน ฆ่า ทหารคนใดจับผู้คนหรือยึดข้าวของเงินทองได้ก็ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้นั้น ส่วนอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ยึดได้ทั้งหมดก็มอบให้แม่ทัพของตน</span></span></span></span><br /> <p> <br /> <span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; กองทหารที่ค่ายวัดพิชัยนั้นทราบดีว่าอย่างไรเสียกรุงศรีอยุธยาคงไม่พ้นจากการยึดครองของพม่าไปได้</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">เจตนารมณ์อันยิ่งใหญ่ของ&#39;พระยาตาก&#39;ที่จะรวบรวมผู้คนมากอบกู้กรุงศรีอยุธยาจึงได้เกิดขึ้นในช่วงนี้</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"> </span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">หากกรุงศรีอยุธยาแตกในวันใด&#39;พระยาตาก&#39;ก็จะนำ</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ทหารจากค่ายวัดพิชัย</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ที่เหลืออยู่น้อยนิดนี้ตีฝ่าออกไปข้างหน้าเพื่อไปรวบรวมผู้คนมากอบกู้กรุงศรีอยุธยาให้หลุดพ้นจากพม่า-รามัญเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าสิ่งใดแต่ติดปัญหาที่สำคัญคือ </span></span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">เมืองที่ทหารพม่าสร้างล้อมกรุงศรีอยุธยาทั้ง ๒๗ เมืองนั้น อยู่ทางด้านวัดพิชัยถึง ๕ เมืองและถ้านับตามจำนวนของทหารพม่าที่ล้อมกรุงศรีอยุธยาในขณะนั้นไม่น้อยกว่า ๗๐,๐๐๐นาย ทำให้ในแต่ละเมืองจะมีทหารไม่น้อยกว่า๒,๐๐๐นายเว้นแต่เมืองของแม่ทัพทั้งสองนั้นมีทหารเมืองละ๑๐,๐๐๐นาย </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">ทหารพม่าที่ล้อมค่ายวัดพิชัยของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จึงมีไม่น้อยกว่า๑๐,๐๐๐นาย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> แต่ทหารที่ค่ายวัดพิชัยมีทหารที่ติดตามมาแต่เมืองตากและเมืองเชียงเงินรวมแล้วประมาณ ๕๐๐ นายเท่านั้นที่เต็มใจยกไปกับ&#39;พระยาตาก&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> </span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"> &#39;พระยาตาก&#39;จึงได้วางแผนและนัดหมายกันว่าหากวันใดพม่าเข้าเมืองได้กองกำลังที่เหลืออยู่นี้จะตีฝ่ากองทัพพม่าไปทางหัวเมืองชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างรวดเร็วมิให้ทหารพม่าตั้งหลักได้ทัน </span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">โดย</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">มอบให้พระเชียงเงินรับผิดชอบรวบรวมเสบียงอาหารตลอดจนดูแลครอบครัวของบรรดาแม่ทัพนายกองและทหารหาญที่จะตีฝ่าไปด้วยกัน อีกทั้งมอบหมายให้พระเชียงเงินเคลื่อนย้ายเสบียงและครอบครัวทหารนั้นไปไว้ในจุดที่ปลอดภัยกว่า ทำให้เมื่อยกฝ่าไปนั้นพระเชียงเงินต้องใช้เวลาหลายวันจึงตามทัพของ&#39;พระยาตาก&#39;ได้ทันและ&#39;พระยาตาก&#39;เองก็ต้องค่อยๆเดินทัพเพราะรอเสบียงจากพระเชียงเงินโดยที่หลังจากพระเชียงเงินตามมาทัน กองทัพ&#39;กู้ชาติ&#39;ของ&#39;พระยาตาก&#39;ก็ไม่เคยขัดสนเรื่องเสบียงอาหารอีกเลยจนถึงเมืองระยอง<br /> <br /> &nbsp; </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"><strong>รบพม่าด้วยค่ายกล</strong></span></span></span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ครั้นถึงวันเสาร์ เดือนยี่ ขึ้น ๔ ค่ำ ปีจอจุลศักราช ๑๑๒๘ เพลาสองยามเศษตรงกับวันที่ ๓ มกราคม พ.ศ.๒๓๑๐ เกิดเพลิงไหม้กรุงเทพ มหานคร<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>กรุงศรีอยุธยา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ไหม้ตั้งแต่ท่าทรายตลอดถนนหลวงไปจนถึงวัดฉัททันต์ แสงเพลิงรุ่งโรจน์โชตนาการ....&rdquo;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ทหารทุกคนที่ค่ายวัดพิชัยจึงเข้าใจว่าเสียกรุงและพม่าเป็นผู้เผาเมืองจึงได้กรูกันออกมาอย่างน้อย๒ทางคือ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;๑และ&ldquo;พระเชียงเงิน&rdquo;อีก๑. โดย&#39;พระยาตาก&#39;ตีฝ่าเปิดทางออกไปก่อนเพื่อให้พระเชียงเงินไปนำเสบียงและครัวทหารยกตามไปได้โดยสะดวก ไฟไหม้ครั้งนั้น</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แสงเพลิงจับท้องฟ้าสว่างจ้ามองเห็นได้แต่ไกล ทหารแห่งค่ายวัดพิชัยที่ยกฝ่าไปนั้นเข้าใจว่าพม่าเผาเมืองต่างสังเวชสลดใจไปตามกัน</span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ครั้นรุ่งขึ้น ณ วันอาทิตย์ เดือนยี่ ขึ้นห้าค่ำ จุลศักราช ๑๑๒๘ ปีจอ กองทัพ&#39;พระยาตาก&#39;ยกไปถึง<strong>บ้านโพสังหาร</strong></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">เห็นพม่ายกกองทัพติดตามมา จึงสั่งให้ทหารเตรียมพร้อมไว้ เมื่อกองทัพพม่ายกมาถึง</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&#39;พระยาตาก&#39;ก็นำหน้าทหารออกรบกับพม่าแบบตะลุมบอน พม่าสู้ไม่ได้พ่ายแพ้แตกกระจัดกระจายไป</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ยึดอาวุธได้เป็นจำนวนมากหลังจากนั้น&#39;พระยาตาก&#39; </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">จึงหยุดพักกองทัพที่<strong>บ้านพรานนก</strong></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ขณะที่ทหารออกไปเที่ยวหาอาหารอยู่นั้นก็</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">พบกองทัพพม่า</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ไล่ฆ่าฟันผู้คน</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">มา<strong>ทางบางค่าง</strong>มุ่งตรงเข้ามา &#39;พระยาตาก&#39; กับทหารม้ารวมสี่ม้าก็ยกออกมารับกองทัพพม่าอยู่ตรงกึ่งกลางก่อน ส่วนทหารราบทั้งปวงให้ตั้งแถวเป็นแนวปีกกาทั้งสองข้างขนาบทหารม้าทั้ง๔ม้านั้นแล้วสั่งให้รบบีบไปข้างหน้าเข้าปะทะกับกองทหารม้า ๓๐ม้าของพม่าแตกพ่ายไปด้านหลังปะทะกันเองกับทหารราบเดินเท้า๒,๐๐๐นาย วุ่นวายโกลาหลจนทหารพม่าแตกกระจัดกระจายไป</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ครั้นรุ่งขึ้น ณ วัน เดือนยี่ขึ้นหกค่ำปีจออัฐศกขุนชำนาญไพรสณฑ์และนายกองสวามิภักดิ์เอาช้างมา</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ถวายพลายห้าพังหนึ่งเป็นหกช้าง</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">หลังจากนั้น</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ขุนชำนาญไพรสณฑ์</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">จึงนำ&#39;พระยาตาก&#39;</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ไปพักที่ชุมชน<strong>บ้านดง </strong></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&#39;พระยาตาก&#39;ได้</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ส่งคนไปเกลี้ยกล่อมชุมชนบ้านดงหลายครั้งหลายหนก็ไม่มีใครมีใจจะช่วยรบด้วยแถมชาวชุมชนบ้านดงเห็นว่าตนอยู่ในชัยภูมิที่ดีกว่าอีกทั้งจำนวนคนและศาสตราวุธก็ได้เปรียบจึงแสดงอาการที่ท้าทายทหารฝ่าย&#39;พระยาตาก&#39;อีกด้วยทำให้อีก ๒ วันถัดมาคือ </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">วันขึ้นแปดค่ำเดือนยี่ปีจออัฐศก &#39;พระยาตาก&#39;จึงขึ้นม้านำหน้าทหารตีฝ่าเข้าไปยังชุมชนบ้านดงเพื่อแสดงแสนยานุภาพทหารชาวบ้านดงสู้ไม่ได้ก็แตกกระจายแหกค่ายหนีไป </span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">ได้ช้างเพิ่มอีกเจ็ดช้าง</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"> อีกทั้งยึดได้อาหารอีกเป็นอันมาก</span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>เจตนารมณ์ของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;เมื่อตีฝ่ากองทัพพม่าออกมาจากค่ายวัดพิชัยนั้นคือต้องการไปรวบรวมผู้คนมารบกับพม่าเพื่อกู้กรุงศรีอยุธยา </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">การดำเนินการดังกล่าวนั้นสถาบันชาติไทยหรือชนชาติไทยคือตัวตั้งที่ชาวไทยหวงแหน การกู้คืนจึงเป็นหน้าที่ ที่คนไทยปฏิเสธไม่ได้ ประกอบกับพม่านั้นถือเป็นคู่กัดทางสงครามมายาวนาน การรบกับพม่าถือเป็นหน้าที่ที่สำคัญ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ของคนไทยในสมัยนั้น</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ศึก&ldquo;บางระจัน&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">คือ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เหตุการณ์ร่วมสมัย</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ที่เข้าใจได้ง่ายที่สุด ความสมัครใจของบุคคลที่จะมาร่วมรบเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ฉะนั้นหน้าที่ของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;คือการประสานร้อยใจคนไทยที่จะมาร่วมรบให้เป็นหนึ่งเดียว การใช้กำลังบังคับนั้นผู้ถูกบังคับจะไม่สมัครใจและสุดท้ายก็จะแอบหนีไปหมด ฉะนั้นการโจมตีชุมชนบ้านดงจึงเป็นข้อห้ามที่สำคัญในงานกู้ชาติของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ไม่ว่ากรณีใดๆ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ไม่มีสิทธิทำลายบ้านดงเพราะการทำลายบ้านดงนั้นจุดยืนในการกู้ชาติของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;จะถูกทำลายตามไปด้วย</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; การที่ชาวบ้านดงไม่ประสงค์จะไปร่วมรบและไม่แบ่งอาหารให้กองทัพของ&ldquo;พระยาตาก&rdquo;นั้น ชุมชนบ้านดงสามารถหาเหตุผลมาปฏิเสธได้มากกว่าร้อยเหตุผลโดยที่&ldquo;พระยาตาก&rdquo;ไม่มีสิทธิที่จะโกรธ แต่หลังจากรอพระเชียงเงินอยู่ตรงนั้นได้ ๒ วันความจำเป็นจึงเกิดขึ้นเพราะกองทัพต้องเดินด้วยท้องและ&rdquo;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระยาตาก&rdquo;กับทหารจากค่ายวัดพิชัยก็เข้าใจตรงกันว่าพม่าตีกรุงศรีอยุธยาแตกแล้ว</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> &rdquo;พระยาตาก&rdquo;จึงอยู่ในฐานะผู้นำในการกู้กรุงศรีอยุธยา เมื่อมีการกระทบกระทั่งและมีการดูถูกกันก็ทำให้ขาดการยั้งคิดจึงเกิดรบกันขึ้น บทสรุปคือ&rdquo;พระยาตาก&rdquo;ชนะได้ช้างเพิ่มอีก ๗ ช้าง ได้อาหารและอาวุธหนักประเภทปืนและปืนใหญ่เพิ่มขึ้นมากมาย แล้วจึงเดินทัพต่อไป</span></span><br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ครั้น วันพุธ ขึ้นเก้าค่ำ </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เดือนยี่ </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ปีจออัฐศก กองทัพ&#39;พระยาตาก&#39;ก็มาถึงตำบล<strong>หนองไม้ทรุง</strong> เมืองนครนายกเดินทางต่ออีกสองวันมาถึง<strong>บ้านนาเริ่ง</strong>หยุดพักกองทัพวันหนึ่งแล้วเดินทางต่อถึง</span></span><strong><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ด่านกบแจะ</span></span></strong><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เมืองปราจีน ข้าม</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ฟากไปฝั่งตะวันออก</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงหยุดพักหุงหาอาหารแล้วเดินลัดทุ่งไปจนไปเรื่อยๆเพื่อรอพระเชียงเงิน จนเย็นพระเชียงเงินก็ยังมาไม่ทันจึงพักทัพ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ครั้นรุ่งขึ้น ณ วันจันทร์ ขึ้นสิบสามค่ำ</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เดือนยี่ </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">เดินทัพเข้าไปในป่าจนถึง<strong>สำนักหนองน้ำ</strong>จึงพักทัพให้ทหารหุงหาอาหารกินจนถึงเวลาบ่ายสองโมงกองทหารของพระเชียงเงินจึงเดินทางมาสมทบ<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>มีม้ามาเพิ่มอีก ๒ ม้า<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>&#39;พระยาตาก&#39;จึงมอบช้างพลายแหวนกับพังม้วนให้พระเชียงเงินรวม ๒ ช้างเป็นความชอบที่นำเสบียงและครัวทหารมาถึงอย่างปลอดภัย หลังจากนั้นช่วงเย็นเห็นทหารพม่า</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จากค่ายที่ปากน้ำเจ้าโล้ยกมาทั้งทัพบกและทัพเรือมาขึ้นที่ท่าข้าม </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ไล่ฆ่าฟันผู้คนมาแต่ไกล มุ่งตรงมาในทิศทางนี้&#39;พระยาตาก&#39;จึงให้นายบุญมีมหาดเล็ก<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>เจ้าราม-ลักษณ์<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)ขึ้นม้าไปดูให้แน่ใจ เมื่อนายบุญมีมหาดเล็กกลับมายืนยันว่าเป็นพม่าแน่แล้ว</span> จึงสั่งให้ทหารขนเสบียงขึ้นหลังช้าง ที่ขึ้นไม่หมดให้หาบไปพร้อมกับครอบครัวทหารล่วงหน้าไปก่อน<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ส่วนที่เป็นพลปืนทั้งปืนใหญ่ปืนยาวประมาณร้อยเศษ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ให้ตั้งค่ายกล&#39;&#39;วงล้อมกับดักเสือ&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">โดยให้ตั้งปืนใหญ่ปืนยาวซุ่มเรียงไว้ในพงแขมสองข้างทางส่วน&#39;พระยาตาก&#39;&#39;พระเชียงเงิน&#39;&#39;หลวงชำนาญไพรสณฑ์&#39;&#39;นายบุญมีมหาดเล็ก&#39; &#39;นายทองดีทหาร&#39;&#39;นายแสงทหาร&#39; ขึ้นม้ารวม ๖ ม้า ยกออกไปยืนล่อทหารพม่านอกระยะปืนประมาณหกเส้นเจ็ดเส้น เมื่อกองทหารพม่ากองแรกที่ส่วนใหญ่เป็นกองทหารม้ามาถึง&#39;พระยาตาก&#39;และทหารม้ารวม๖ม้านั้นก็รบพลางถอยพลางล่อทหารพม่าให้เข้ามาในวงล้อม เมื่อทหารพม่าเข้ามาได้ระยะปืนแล้ว จึงสั่งให้ระดมยิงปืนมาชุดใหญ่ถูกกองทหารม้าพม่าล้มตายเป็นอันมากทั้งม้าทั้งคน ทหารพม่าชุดที่สองที่ตามมาเป็นกองทหารราบเคลื่อนที่เร็ว &#39;พระยาตาก&#39;และทหารม้ารวม ๖ ม้านั้นก็ยกออกไปล่อ รบลวงทหารพม่านอกระยะปืนอีกเช่นเคย เมื่อล่อทหารพม่าเข้ามาจนได้ระยะก็สั่งระดมยิงไปอีกหนึ่งชุดใหญ่</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ถูกทหารพม่าล้มตายทับกันเป็นอันมาก </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แต่ก็ยังมีทหารพม่าชุดใหญ่หนุนกันเข้ามาอีก ทหารม้าทั้ง ๖ ก็ออกไปรบล่อทหารพม่าให้เข้ามาในวงล้อมอีกเป็นครั้งที่สาม และเมื่อระดมยิงไปตับที่สามก็ยังถูกทหารพม่าล้มตายไปเป็นจำนวนมากทหาร</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พม่าที่เหลือรอดตายเพียงเล็กน้อยก็แตกกระจัด กระจายไปคนละทิศคนละทาง </span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; นับแต่นั้นก็ไม่มีทหารพม่ายกออกมารบกับกองทัพของ&#39;พระยาตาก&#39;อีกเลย<br /> <br /> <br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ตอนต่อไปเป็นเส้นทางเดินทัพ</span></span><br /> <br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-5455.html">[ก่อนหน้า]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-5544.html">[ตอนต่อไป]</a></span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">.</span></span></span></span><br /> &nbsp;</p> Fri, 15 Feb 2013 10:46:00 +0700 ใต้วงล้อมพม่า http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-5455.html <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: courier new,courier,monospace;"><strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-size:18px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ใต้วงล้อมพม่า</span></strong></span></span></span><br /> <br /> <span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ด้านมหานรทาเมื่อทราบว่าเนเมียวสีหบดียกลงมาถึงชานพระนครแล้ว</span><span style="color: rgb(128, 0, 128);">ก็เคลื่อนทัพออกจากบ้าน&ldquo;กานนี&rdquo;มาตั้งทัพด้านหลังเจดีย์ภูเขาทอง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> การปิดล้อมอยุธยาอย่างเป็นทางการจึงได้เริ่มเปิดฉากขึ้นนับแต่นั้น </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ทั้งสองฝ่ายก็เปิดฉากรบกันโดยตั้งแต่พม่าล้อมกรุงใช้เวลาทั้งสิ้น๑ปีกับ๒เดือน รบกันทั้งหมด<strong> ๘ </strong>ครั้ง ไทยจึงเสียกรุงศรีอยุธยา </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">โดย</span><strong><span style="color: rgb(128, 0, 0);">ครั้งแรก</span></strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">นั้นเปิดฉากหลังจากพม่าตั้งทัพได้เรียบร้อย</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ฝ่ายกรุงศรีอยุธยาจึงยกเข้าตีโดยมีพระยาธิเบศร์บดีเป็นแม่ทัพ</span></span></span><span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ดังนี้ &#39;...พระองค์ก็ทรงจัดช้างสำหรับรบศึก ๕๐๐ปืนใหญ่บรรทุกล้อ ๑๐๐๐ กระบอก พลทหารราบ ๕๐๐๐๐แล้วทรงมอบอาญาสิทธิ์ให้พระยาธเบศร์บดี<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(<span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พม่าเรียงพระยาสุระเทพ</span>)</span>เป็น แม่ทัพคุมพลออกไปรบเนเมียวสีหบดีแม่ทัพพม่าที่ตั้งค่ายอยู่ทางฝั่งทิศตะวัน ออกกรุงศรีอยุธยาแล้วพระยาสุระเทพแม่ทัพอยุธยาก็คุมพลทหารยกธงไชยตีฆ้องกลอง ออกมาโดยกล้าหาญมิได้ย่อท้อกลัวเกรง...&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ผลคือ&#39;พระยาธเบศร์บดี&#39;พ่ายแพ้ยับเยิน</span></span><br /> <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; </span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในส่วน</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">วีรกรรมในการรบของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นั้น</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พงศาวดารพม่าได้บันทึกไ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ว้</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ใน</span><strong><span style="color: rgb(128, 0, 0);">ศึกครั้งที่๒</span></strong><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ก่อนน้ำหลาก</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ว่าในการศึก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ครั้งนั้นมี&ldquo;พระยาตาก&rdquo;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&ldquo;พระสรรค์อำมาตย์&rdquo;เป็นแม่ทัพ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ถือพลคนละ๕๐,๐๐๐เท่ากัน ทำการสู้รบกับทหารพม่าอย่างมีประสิทธิภาพ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ทำให้ทัพพม่าแตกไม่เป็นกระบวน</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และเจ้าเมืองสุพรรณบุรีที่ยอมถือน้ำสาบานกับพม่าต้องปืนตายบนหลังช้าง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">อันเป็นเหตุให้ มหานรทาแม่ทัพใหญ่จำเป็นต้องคุมทัพช้างและพลปืนเข้าแก้</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">จึงสามารถยับยั้งการบุกของกองทัพไทยที่นำโดย&#39;พระยาตาก&rdquo;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">และ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">&#39;พระสรรค์อำมาตย์&rdquo;ได้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ภายหลังจึงแก้สถานการณ์เป็นฝ่ายมีชัยในที่สุด</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">โดยพงศาวดารไทยระบุว่า&#39;พระยาเพชรบุรี&rdquo;เสียชีวิตในการรบ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">และ&rdquo;พระยาตาก&rdquo;ไปตั้งทัพที่วัดพิชัย.ไม่กลับเข้าเมืองอีก</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> ทิ้งไว้แต่เพียงปมปริศนาที่ว่า </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าเมืองสุพรรณบุรีคุยอะไรกับเจ้าเมืองตาก เจ้าเมืองตากถึงไม่ยอมกลับเข้ากรุงศรีอยุธยาอีกเลย<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="color: rgb(128, 0, 128);">หมายเหตุ พระสรรพ์อำมาตย์เป็นชื่อแม่ทัพของไทยอีกท่านหนึ่งไม่ใช่พระยาเพชรบุรี<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><strong><span style="color: rgb(128, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้งที่๓</span></span></strong><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็นการรบทางเรือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ในฤดูน้ำหลาก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มี</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระสรรพ์อำมาตย์เป็นแม่ทัพ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ดัง นี้&#39;...แล้วพระองค์ทรงแต่งเรือรบใหญ่บรรทุกพลทหารจุ ๕๐๐คนกับเครื่องศาตราวุฒพร้อมมอบให้พระสรรพ์แล้วทรงจัดเรือรบ ๒๐๐๐ ลำเรือสัมปันนี ๕๐๐ ลำ พลทหาร ๒๕๐๐๐ บรรทุกปืนใหญ่น้อยศาตราวุฒพร้อมเสร็จแล้วมอบให้พระสรรพ์คุมแล้วยกธงไชยไปทาง ทิศตะวันตกที่มหานรทาแม่ทัพล้อมอยู่นั้น...&#39;</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระสรรพ์อำมาตย์พ่ายแพ้และถูกจับเป็นเชลย</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ครั้นอยู่ประมาณ ๑๐ วันฝ่ายพระเจ้ากรุงศรีอยุธยาจัดให้</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระยาธิเบศร์บดี</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็น แม่ทัพคุมเรือรบ ๑๐๐๐ ลำเรือฉลอม ๕๐๐ ลำ บรรทุกพลทหาร ๕๐,๐๐๐ คนแลพร้อมด้วยปืนใหญ่น้อยแลศาตราวุฒทั้งปวงเสร็จแล้วก็ยกธงไชยตีฆ้องกลองแล เป่าแตรสังข์ยกออกมาทางตะวันออกเพื่อจะเข้าตีกองทัพเนเมียวสีหบดีที่ยกมาทาง เชียงใหม่นับเป็นการรบ</span></span><strong><span style="color: rgb(128, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้งที่๔</span></span></strong><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">และ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">เป็นครั้งสุดท้ายของฤดูน้ำหลาก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ผลเป็นเช่นเดิมคือ</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">พระยาธิเบศร์บดีพ่ายแพ้ยับเยินแตกพ่ายเข้ามาในเมือง</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ภายหลังเมื่อน้ำลดแห้งแล้วกรุงศรีอยุธยาจัดให้</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ยาใต้อมาตย์เป็นแม่ทัพ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">คุมพลช้าง ๓๐๐ปืนใหญ่บรรทุกล้อ ๕๐๐ กระบอก พลทหารราบ ๓๐,๐๐๐ให้พระยาใต้ออกมารบกับมหานรทาที่ตั้งล้อมอยู่ฝั่งตะวันตก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> แล้วให้พระยาพระนเรศร์เป็นแม่ทัพ</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> คุมพลช้าง ๓๐๐ปืนใหญ่บรรทุกล้อ ๕๐๐ กระบอก พลทหารราบ ๓๐,๐๐๐ให้พระนเรศร์ยกออกมาตีกองทัพเนเมียวสีหบดีที่ตั้งล้อมอยู่ทางทิศตะวัน ออกเฉียงเหนือ นับเป็น</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">การรบ</span><strong><span style="color: rgb(128, 0, 0);">ครั้งที่๕</span></strong><span style="color: rgb(0, 0, 255);">และ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เป็น</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ครั้งแรกหลังน้ำลด </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ผลคือฝ่ายกรุงศรีอยุธยาแตกพ่ายยับเยินทั้งหมดเช่นเคย<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> ในขณะนั้นพระเจ้ากรุงอังวะมีท้องตราเร่งมาว่าให้แม่ทัพแลนายทัพนายกองทั้งปวงจงตั้งใจรีบเร่งตีกรุงศรีอยุธยาให้แตกโดยเร็วอย่าให้ช้า </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">มหา นรทาและเนเมียวสีหบดีจึงเรียกนายทัพนายกองทั้งปวงประชุมปรึกษากันแล้วมหา นรทาก็เสนอแผนให้สร้างเมืองล้อมกรุงศรีอยุธยาไว้จำนวน ๒๗ เมืองแล้วให้ขุดอุโมงค์ลอดเข้ากรุงศรีอยุธยา</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> &#39;...แล้วมหานรทาแม่ทัพที่ยกมาทางทวายนั้นได้สร้างเมืองทางทิศตะวันตกของ เมืองจตุกามณี ห่างออกไป ๑๐๐๐ เส้นกว้างใหญ่รอบ ๕๐๐ เส้น กำแพงเมืองสูง ๙ ศอก</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ได้สร้างเมืองรอบพระนครทั้ง๔ด้าน สร้างด้วยอิฐทั้งสิ้น๒๗เมือง ๆนี้ได้ก่อสร้างป้อมคูประตูหอรบไว้ทั้งสิ้นดุจเทวดาลงมานฤมิตร</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">แล้วจัดให้พลทหารเอาปืนใหญ่น้อยศาตราวุธทั้งปวงขนขึ้นรักษาตามป้อมแลหอรบบนเชิงกำแพงโดยแน่นหนา ครั้นจัด</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เสร็จแล้วแม่ทัพทั้ง๒ก็สั่งให้พลทหารเอาปืนใหญ่ยิงเข้าไปในกำแพงกรุงศรีอยุธยาดุจฝนแสนห่ามิได้ขาดเสียงปืน...&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ในการสร้างเมืองล้อมกรุงศรีอยุธยาทั้ง ๒๗ เมืองนั้นมีอยู่ ๒ เมืองที่พม่าให้สร้่างไว้ริมน้ำ..</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;แล้วทำโซ่กั้นที่ลำแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อมิให้เรือรบต่าง ๆเข้าออกได้&#39;</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ในขณะนั้นพวกบรรดาพลหัวเมืองฝ่ายเหนือคือเมืองสวรรคโลก พิษณุโลก สุโขทัย บ้านนาฯลฯได้ยกลงมาช่วยกรุงศรีอยุธยามีช้างรบ ๒๐๐ ม้า๒,๐๐๐ พลทหาร ๒๐,๐๐๐ ยกลงมาตั้งที่ตำบลบ้านคุณตอเป็นทิศเหนือของกรุงศรีอยุธยา </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ก็ถูกพม่าตีแตกกลับไปอีก </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ซึ่งนับเ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ป็นการรบกัน</span></span><strong><span style="color: rgb(128, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">ครั้งที่๖</span></span></strong><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; หลังจากพม่าสร้างเมืองล้อมกรุงศรีอยุธยาแล้วเสร็จ ฝ่ายกรุงศรีอยุธยาได้พยายามดี้นรนต่อสู้อีกครั้ง ในครั้งนี้ได้เกณฑ์กองกำลังผสมของต่างชาติและอยุธยาดังนี้&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;แล้วพระองค์ ทรงจัดเรือกำปั่น ๑๐ ลำ เรือสัมปันนี ๕๐๐ ลำ เรือรบสำหรับพลทหาร๑๐๐๐ ลำ ในเรือรบเหล่านี้พระองค์ทรงจัดแขกเทศ แขกมลายู เกาหลี จีน อยุธยารวมพลทหาร ๖๐๐๐๐ เศษ แล้วพระองค์ทรงมอบอาญาสิทธิ์ให้พระยาเทวะ ๑พระยาสูรเทศ ๑ พระยาประพาศ ๑ พระยามะระกา ๑ ให้อมาตย์ ๔ คนนี้เป็นแม่ทัพคุม...&#39;</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นับเป็นการรบ </span><span style="color: rgb(128, 0, 0);"><strong>ครั้งที่๗</strong> </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นับแต่พม่าล้อมกรุงศรีอยุธยา<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; การรบครั้งนี้กรุงศรีอยุธยายกออกไปเป็นทัพเรือจึงเท่ากับวิ่งไปหากับดักของพม่าทันที โดย &#39;...</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ยก ออกไปตีทางทิศใต้ที่พม่าสร้างเมืองอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาทั้ง ๒ เมืองดังกล่าว เมื่อเรือรบอยุธยาทั้งปวงยกไปถึงก็ติดสายโซ่ซ้่อนกันอยู่เป็นโกลาหล ทหารพม่าทั้ง ๒ ค่ายก็ระดมยิง</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ปืน</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ลงมาจากป้อมแบบไม่ยั้ง ด้านทหารพม่าที่ตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาทั้ง ๒ ด้านในบริเวณนั้นรวม ๗ ทัพเมื่อได้ยินเสียงปืนก็</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เอาปืนใหญ่บรรทุกล้อ๑๐๐๐ กระ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">บอก ยกมาช่วยระดมยิงมาจากทั้ง ๒ ฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ฝ่ายเรือรบอยุธยาทั้งหมดจะถอยก็ไม่สะดวกเพราะต้องพายทวนน้ำกลับจะล่องหนีลง ไปข้างล่างก็ไม่ได้เพราะติดโซ่&nbsp; เรือรบอยุธยาทั้งปวงก็ขวางกันเองติดพันกันยุ่งเหยิงไปหมด เรือจมลงเป็นอันมาก แต่แม่ทัพอยุธยาทั้ง๔ นายใช้เรือเร็ว ๒๐ลำ ตีแหวกหนีทหารพม่ากลับเข้าเมืองได้...&#39;</span><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><u>หมายเหตุ </u></span><span style="color: rgb(128, 0, 0);">หลัง&#39;พระยาตาก&#39;ฝ่าพม่าออกไปแล้วมีการรบทางเรืออีกครั้งหนึ่งเป็น<strong>ครั้งที่ ๘</strong> ครั้งนั้น&#39;พระยามนตรี&#39;น้องชายพระมเหสีของพระเจ้าเอกทัศน์ อาสานำทัพไปและพ่ายแพ้เช่นเคย</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><u> </u></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">หลังฤดูน้ำหลากเมื่อพม่าล้อมกรุงศรีอยุธยาจนหมดสภาพ รอรับวันประหารอยู่นั้นพงศาวดารพม่ายังระบุว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;เพื่อ ทำลายขวัญและกำลังใจของฝ่ายไทย พม่ายอมแม้แต่จะแสร้งส่งกองทัพลอบออกจากค่ายในยามค่ำคืน และส่งกลับเข้าใหม่ในอีกวันหนึ่งเพื่อให้ฝ่ายไทยที่ประจำเชิงเทินเข้าใจว่า ทางพม่าได้ส่งกำลังมาสมทบโดยสม่ำเสมอ&#39;</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;"> ด้านเสบียงอาหารของพม่านั้น หลังจากน้ำลดได้ไม่นานข้าวที่หว่านไว้ตั้งแต่เริ่มล้อมกรุงก็สุกพม่าจึงเก็บ เกี่ยวเอามาไว้ในค่ายจนไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารอีกต่อไป ฝ่ายกรุงศรีอยุธยานั้นเมื่อเห็นว่าคงหมดหนทางที่จะเอาชนะพม่าได้ จึงส่งทูตไปเจรจาขอสงบศึกและยอมเป็นเมืองขึ้นในฐานะเมืองประเทศราช </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">แต่ ปรากฏว่าแม่ทัพพม่าทั้ง๒ต่างยืนกรานขอทำสงครามต่อ เพราะมีพระบัญชากำชับมาจากพระเจ้ามังระตั้งแต่ต้นแล้วว่า &#39;...ให้ทำลายกรุงศรีอยุธยาลงให้สิ้น</span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">แล้วให้เก็บริบพลทหารพลเมืองแลทรัพย์สมบัติสาตราอาวุธทั้งสิ้นให้หมด แล้วกลับมายังพระนคร </span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">...&rdquo;</span></span><br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">เมื่อถึงตรงนี้เราจะเห็นได้ว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;กรุงศรีอยุธยา&rdquo;ต้องถึงกาลอวสานจากฝีมือของพม่า.โดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้..จริงๆ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">ด้าน กรุงศรีอยุธยา หลังจากคณะทูตกลับมาแจ้งข่าวว่าพม่าไม่ยอมรับการขอเป็นเมืองขึ้นจากฝ่ายไทย เพราะ&ldquo;พระเจ้ามังระ&rdquo;มีบัญชาให้ทำลายกรุงศรีอยุธยาลงให้สิ้น</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">แล้วให้เก็บริบพลทหารพลเมืองแลทรัพย์สมบัติสาตราอาวุธทั้งสิ้นให้หมดกลับไปยังพม่า</span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">...&rdquo;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">เท่านั้นก็เกิดโกลาหลอลหม่านปีนกำแพงหนีออกมาขอเข้าเป็นพวกพม่ากันให้วุ่นวาย ส่วนพวก</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">ขุนน้ำขุนนาง</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">หรือ พวกที่มีฐานะก็เริ่มมีการฝังสมบัติกันอย่างจริงจังพร้อมทั้งทำเครื่องหมาย หรือลายแทงไว้เพื่อจะได้กลับมาเอาในภายหลัง จึงเป็นช่วงที่ชาวอยุธยาหนีออกจากเมืองมากที่สุดเกิดโกลาหลอลหม่านและขาด แคลนอาหารไปทั่ว แบ่งปันอาหารกันไม่เพียงพอสุดท้ายก็หยิบฉวยแย่งชิงสมบัติและอาหารกันซึ่ง หน้า เกิดเหตุวุ่นวายทั่วกรุงศรีอยุธยาหลายวันในช่วงนั้น เป็นเหตุให้เกิดเพลิงไหม้กรุงศรีอยุธยาที่เริ่มจากจุดเล็กๆที่ไม่มีใครให้ ความสนใจจะดับไฟ สุดท้ายก็ไหม้กรุงศรีอยุธยาแทบหมดโดยพงศาวดารระบุว่า</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;...เพลา เที่ยงคืนประมาณสองยามเศษ เพลิงเกิดในกรุงเทพ มหานครไหม้แต่ท่าทรายตลอดถนนหลวงไปจนถึงวัดฉัททันต์แสงเพลิงรุ่งโรจน์โชตนา การ....&rdquo;<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; วันเดียวกันนั้น&#39;พระยาตาก&#39;ได้นำ&#39;พระเชียงเงิน&#39;&#39;หลวงพรหมเสนา&#39;&#39;หลวงราชสเน่ หา&#39;&#39;หลวงพิชัยอาสา&#39;&#39;ขุนอภัยภ้กดี&#39;ขุนหมื่นพันทนายและพลทหารรวม ๕๐๐นายตีฝ่ากองทัพพม่ามุ่งสู่หัวเมืองชายฝั่งทะเลตะวันออก เพื่อไปรวบรวมผู้คนมากอบกู้กรุงศรีอยุธยา&nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">โดย ที่ไม่มีใครรู้ว่าภายในกองทัพพม่านั้น&#39;มหานรทา&#39;ผู้เป็นแม่ทัพนั้นเสียชีวิต โดยไม่ทราบสาเหตุ กองทัพพม่าทั้งสองทัพตั้งระแวงกันเองอยู่<br /> <br /> <br /> ตอนต่อไปตีฝ่าวงล้อมพม่า</span></span><br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-size:16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:18px;"><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/category-11873.html">[ก่อนหน้า]</a><a href="http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-4814.html">[ถัดไป]</a></span><br /> .<br /> .</span></span></span><br /> <br /> Fri, 15 Feb 2013 10:45:00 +0700 พระยากลาโหมราชเสนา(ทองอิน) http://kingthonburi.myreadyweb.com/article/topic-6797.html <span style="font-size:18px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);">พระยากลาโหมราชเสนา(ทองอิน)<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ราชโอรสของสมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์พระมหาอุปราชในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; โดยที่ยังเป็นข้อโต้แย้งกันอยู่ว่าดำรงตำแหน่ง&#39;พระยากลาโหมราชเสนา&#39;ในรัฐสมัยของ&#39;วังหน้า&#39;พระองค์ใด ข้าพเจ้าจึงมีความจำเป็นที่จะต้องทำความเข้าใจในพระราชอำนาจของ&#39;กรมพระราชวังบวร&#39;แห่งกรุงรัตนโกสินทร์เสียก่อนว่า เมื่อมีการ&#39;อุปราชาภิเษก&#39;กรมพระราชวังบวรสถานมงคลแล้ว เป็นหน้าที่ของ&#39;วังหน้า&#39;พระองค์นั้นที่จะแต่งตั้งขุนนางในสังกัดด้วยพระองค์เอง ดังเช่นกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาถ&#39;วังหน้า&#39;พระองค์แรกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ได้ทรงดำเนินการดังนี้</span><span style="line-height: 116%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&ldquo;ตรัสเอา พระไชยบูรณ์ ปลัดเมืองพระพิษณุโลกเป็นพระยากลาโหมราชเสนา...และ...ตรัสเอา</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">นายทองอิน ข้าหลวงเดิม</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เมืองพระพิษณุโลก</span></span><span style="line-height: 116%;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"> เป็นพระยาเสน่หาภูธร จางวางมหาดเล็ก&rdquo;*(๑)</span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; สรุปว่าในวันอุปราชาภิเษกนั้นกรมพระราชวังบวรมหาสุรสีหนาท(พระเจ้าเสือ)ได้แต่งตั้งปลัดเมืองพิษณุโลกเป็นพระยากลาโหมราชเสนาและแต่งตั้งนายทองอิน ซึ่งเป็นข้าหลวงเดิมแต่พิษณุโลก เป็นพระยาสเน่หาภูธร ครั้นเมื่อกรมพระราชวังบวรมหาสุรสีหนาทสวรรคตยังไม่ได้ถวายพระเพลิงก็เกิดเหตุที่เรัยกว่ากบฏวังหน้าดังนี้</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">&ldquo;...ตั้งแต่นั้นมาพระองค์เจ้าลำดวน พระองค์เจ้าอินทปัตก็มีความกำเริบจึงไปร่วมคิดกับนายทองอิน กลาโหม เป็นคนแข็งทัพศึกสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกรมพระราชวังบวรฯก็โปรดปรานไว้พระทัย ตรัสว่าทรงรักเหมือนบุตรบุญธรรม นายทองอินกลาโหมกับพระองค์เจ้าทั้งสองตั้งกองเกลี้ยกล่อมหาคนดีมีวิชาความรู้มาทดลองกันในวังพระองค์เจ้าลำดวน ถ้าพลาดพลั้งล้มตายลงก็ฝังเสียข้างในกำแพงวังเป็นหลายคน...ฯลฯ...ครั้นมาถึงวันอังคารเดือน ๓ ขึ้น ๕ ค่ำ จับนายทองอินกลาโหมกับพวกได้สิ้นนายทองอินให้การว่าวันถวายพระเพลิง(กรมพระราชวังบวรฯ)จะเป็นวันที่ลงมือทำการประทุษร้ายได้ความจะแจ้งแล้วก็ให้เอาพระองค์เจ้าลำดวนพระองค์เจ้าอินทปัต กับบุตรไปสำเร็จโทษเสียด้วยท่อนจันทน์อ้ายทองอินกับพรรคพวกทั้งนั้น ก็ให้เอาไปประหารชีวิตเสีย...&rdquo;*(๒) </span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ย่อมแสดงว่าเมื่อพระยากลาโหมราชเสนาเสียชีวิต</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">กรมพระราชวังบวรมหาสุรสีหนาท(พระเจ้าเสือ)</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">ได้แต่งตั้งพระยาสเน่หาภูธร(ทองอิน)เป็นพระยากลาโหมราชเสนา</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">แทนพระยากลาโหมฯท่านเดิม<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &#39;อนึ่งตามประเพณีมีแต่โบราณมา เวลาว่างพระมหาอุปราช จะเป็นเพราะเหตุพระมหาอุปราชเสด็จผ่านพิภพเป็นสมเด็จพระเจ้าแผ่นดินก็ดี หรือพระมหาอุปราชสวรรคตก็ดี ข้าราชการวังหน้าต้องมาสมทบเป็นข้าราชการวังหลวง ผู้ที่รับราชการกรมไหนในวังหน้าก็มารับราชการในกรมนั้นในพระราชวังหลวง แต่นั้นสมเด็จพระเจ้าแผ่นดินก็ทรงตั้งทั้งตำแหน่งข้าราขการฝ่ายวังหลวงและวังหน้า จนทรงตั้งพระมหาอุปราชเมื่อใด ข้าราชการที่ตำแหน่งเป็นฝ่ายพระราชวังบวรฯ ก็กลับไปรับราชการในพระมหาอุปราช เป็นประเพณีมีมาดังนี้&#39;*(๓)<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span style="line-height: 116%;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"> </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">กรณีที่ ๑.</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">หากพิจารณาตามเอกสารและหลักฐานที่ปรากฏจะเห็นได้ว่า&#39;พระยากลาโหมราชเสนา&#39; ในสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทนั้นมี๒ท่านล้วนเป็นข้าหลวงเดิมแต่ เมืองพิษณุโลกทั้งสิ้น พระยากลาโหมราชเสนา<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">(</span>พระองค์เจ้าทองอิน<span style="font-family: courier new,courier,monospace;">)</span>ย่อมไม่ใช่พระยากลาโหมฯทั้งสองท่าน นี้อย่างแน่นอน </span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">หากพระองค์เจ้าทองอินคือพระยากลาโหมราชเสนาในสมัยสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกรัชกาลที่๑.นั้น<span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"> </span></span></span>จะต้องแต่งตั้งโดยสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกในช่วง พ.ศ.๒๓๔๖-๒๓๔๘ ช่วงที่ว่างเว้นจากตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานมงคล เท่านั้น </span></span></span><br /> <br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; กรณีที่ ๒.</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">พิจารณาตามอายุ ดังนี้ พ.ศ.๒๓๑๐ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราชปราบดาภิเษกเมื่อพระชนม์มายุได้๓๓พระชันษา แสดงว่าขณะนั้น&#39;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&#39;จะมีพระชนม์มายุประมาณ ๑๔-๑๕ปีและเมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมหาราชครองราชย์ได้๑๕ปี</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&#39;</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">สมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&#39;จะอายุไม่เกิน๓๐ปีเมื่อผลัดแผ่นดิน</span></span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;"> </span></span><span style="line-height: 116%;">ทรงมีโอรสธิดา ๔ ท่าน พระองค์เจ้าทองอิน เป็นโอรสองค์สุดท้ายอายุเมื่อ พ.ศ.๒๓๒๕ อย่างมากก็เพียง ๗- ๑๐ขวบ พระองค์เจ้าลำดวน ๓ ขวบ พระองค์เจ้าอินทปัต ๔ ขวบ<br /> <br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; สรุปว่าเมื่อผลัดแผ่นดินในปี พ.ศ.๒๓๒๕ และเป็นปีที่มีการอุปราชาภิเษกนั้นกรมพระราชวังบวรมหาสุรสีหนาท(พระเจ้าเสือ)</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">ได้แต่งตั้งปลัดเมืองพิษณุโลกเป็นพระยากลาโหมราชเสนาและแต่งตั้งนายทองอิน ซึ่งเป็นข้าหลวงเดิมแต่พิษณุโลก เป็นพระยาสเน่หาภูธร โดยที่ขณะนั้น</span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระองค์เจ้าทองอิน อายุได้ ประมาณ &nbsp;&nbsp; ๗-๑๐ ขวบ<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระองค์เจ้าลำดวน &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ๓ ขวบ<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระองค์เจ้าอินทปัต&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ๒ ขวบ<br /> <br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๓๔๖ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุนสิงหนาท สวรรคต<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="line-height: 116%;">พระองค์เจ้าทองอิน อายุได้ ประมาณ &nbsp;&nbsp; ๒๘-๓๐ ปี<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระองค์เจ้าลำดวน &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ๒๔&nbsp; ปี </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">ทุบด้วยท่อนจันทร์<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="line-height: 116%;">พระองค์เจ้าอินทปัต&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ๒๓&nbsp; ปี</span></span>&nbsp;<span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="line-height: 116%;">ทุบด้วยท่อนจันทร์<br /> <br /> แต่แผ่นดินว่างเว้นพระมหาอุปราชอยู่๓ปี อำนาจในการแต่งตั้งข้าราชการในวัหน้าจะอยู่ที่พระเจ้าแผ่นดินทั้งสิ้นและเมื่อ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ราชโอรสองค์เล็กของสมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์พระมหาอุปราชในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีที่ชื่อ ทองอิน </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);">ได้ตำแหน่งพระยากลาโหมราชเสนา ในสมัยรัชกาลที่๑.จริง คงได้รับการแต่งตั้งช่วงนี้ แต่ปริศนาจะตามมาอีกคือ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">&#39;ไม่ได้ถูกประหาร&#39;<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (โปรดติดตามตอนต่อไป)</span></span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 16px;"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><br /> <br /> <br /> <span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-size: 16px;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></span></span><span style="font-size:16px;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="font-family: comic sans ms,cursive;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp; </span></span></span></span><br /> <br /> <span style="color:#0000ff;"><span style="font-size: 16px;"><span style="line-height: 116%;">&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><br /> <br /> Fri, 15 Feb 2013 10:40:00 +0700